18 Μαΐου :Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας στη Ναυτιλία

 

Η συμπερίληψη αποτελεί καίρια πρόκληση για τη ναυτιλιακή βιομηχανία, με τα ευρήματα της έρευνας των IMO και WISTA «Women in Maritime» να αναδεικνύουν ότι οι πρωτοβουλίες που λαμβάνουν χώρα με στόχο την ενίσχυση της ισότητας στη ναυτιλία πρέπει να αυξηθούν.

Ειδικότερα, η έρευνα παρουσιάζει μεταξύ άλλων την κατανομή των γυναικών που εργάζονται στον ναυτιλιακό τομέα από τα κράτη μέλη του ΙΜΟ και τον ιδιωτικό τομέα.

Τα αποτελέσματα βασίζονται σε ανάλυση μεγαλύτερου αριθμού γυναικών που εργάζονται στη ναυτιλία σε όλο τον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα: 176.820 γυναίκες το 2024 σε σύγκριση με 151.979 το 2021. Ειδικότερα, υπήρξε σημαντική αύξηση του αριθμού των κρατών μελών που συμμετέχουν. Ωστόσο, το πιο πρόσφατο σύνολο δεδομένων δείχνει ότι οι γυναίκες αντιπροσωπεύουν λίγο κάτω από το 19% του συνολικού εργατικού δυναμικού που συμμετείχε στο δείγμα, σε σύγκριση με ποσοστό 26% το 2021.

Οι γυναίκες αντιπροσωπεύουν το 19% του εργατικού δυναμικού των εθνικών ναυτιλιακών αρχών των κρατών μελών του IMO και το 16% του εργατικού δυναμικού του ιδιωτικού τομέα που συμμετείχε στην έρευνα (εξαιρουμένων των ναυτικών). Στη θάλασσα, οι γυναίκες εξακολουθούν να υποεκπροσωπούνται σε μεγάλο βαθμό, αντιπροσωπεύοντας μόλις το 1% του συνολικού αριθμού των ναυτικών που απασχολούνται στους οργανισμούς που συμμετείχαν στην έρευνα.

Ο Arsenio Dominguez, Γενικός Γραμματέας του ΙΜΟ, δήλωσε: «Η δεύτερη έρευνα των ΙΜΟ και  παρέχει πολύτιμες πληροφορίες για την πρόοδο του τομέα από το βασικό σύνολο δεδομένων που συγκεντρώθηκε στην έρευνα του 2021».

Ακόμα, πρόσθεσε: «Ωστόσο, υπάρχει ακόμη αρκετός δρόμος να διανυθεί. Η εκπροσώπηση των γυναικών εξακολουθεί να είναι δυσανάλογα χαμηλή και οι γυναίκες αντιπροσωπεύουν ένα μικρό μέρος του ναυτικού εργατικού δυναμικού, γεγονός που υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη για συνεχή δέσμευση και δράση. Πρέπει να διπλασιάσουμε τις προσπάθειές μας για την προώθηση μιας πραγματικά ποικιλόμορφης και χωρίς αποκλεισμούς ναυτιλιακής βιομηχανίας».

Η πρόεδρος της WISTA International, κ. Έλπη Πετράκη δήλωσε μεταξύ άλλων: «Η προσέλκυση, η διατήρηση και η προώθηση των γυναικών – τόσο στη στεριά όσο και στη θάλασσα – παραμένει προτεραιότητα για το μέλλον. Ωστόσο, τα νέα στοιχεία δείχνουν επίσης πώς οι ευκαιρίες σε ολόκληρο τον κλάδο εξακολουθούν να είναι περιορισμένες για τις γυναίκες λόγω εμποδίων όπως τα στερεότυπα φύλου, οι ανησυχίες για την ασφάλεια στο χώρο εργασίας, η έλλειψη πολιτικών φιλικών προς την οικογένεια και το συνεχιζόμενο μισθολογικό χάσμα μεταξύ των δύο φύλων».

Δείτε ολόκληρη την έρευνα εδώ.

https://www.naftikachronika.gr/

17 Μαΐου: Η Διεθνής Ημέρα κατά της Ομοφοβίας, της Τρανσφοβίας και της Αμφιφοβίας

 

Στις 17 Μαΐου κάθε έτους τιμάται η Διεθνής Ημέρα κατά της Ομοφοβίας, Τρανσφοβίας και Αμφιφοβίας. Η ημέρα αυτή προωθεί τα βασικά μηνύματα της ισότητας, της προστασίας και του σεβασμού κάθε ανθρώπου, ανεξαρτήτως φύλου/έκφρασης φύλου ή τα χαρακτηριστικά φύλου ή σεξουαλικού προσανατολισμού.

Η Ιστορία της Διεθνούς Ημέρας κατά της Ομοφοβίας, Τρανσφοβίας και Αμφιφοβίας

Η 17η Μαΐου αποτελεί ημερομηνία – ορόσημο, καθώς, μέσω της Διεθνούς Ημέρας, τιμάται η απόφαση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας το 1990 να αφαιρέσει την ομοφυλοφιλία από τον κατάλογο των ψυχικών διαταραχών.

Από το 2004, η Διεθνής Ημέρα κατά της Ομοφοβίας, Τρανσφοβίας και Αμφιφοβίας έχει συνδέσει την τοπική δράση με την παγκόσμια αλληλεγγύη, δημιουργώντας μια ισχυρή ετήσια στιγμή για τις κοινότητες ώστε να:

• γίνει η εκ νέου επιβεβαίωση για συλλογική δέσμευση των δικαιωμάτων, της αξιοπρέπειας, της ασφάλειας και της ελευθερίας των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων παγκοσμίων
• εστιάσουμε την προσοχή μας στις συνεχιζόμενες διακρίσεις και βία που αντιμετωπίζουν οι κοινότητες αυτές
• υπάρξει κινητοποίηση και δράση σε όλα τα επίπεδα, από ομάδες βάσης έως διεθνείς θεσμούς

Σκοπός και Μηνύματα της Ημέρας

Η Διεθνής Ημέρα κατά της Ομοφοβίας, Τρανσφοβίας και Αμφιφοβίας τιμά κάθε άνθρωπο, ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού, φύλου/έκφρασης φύλου ή τα χαρακτηριστικά φύλου, ενώ παράλληλα καλεί κάθε ενδιαφερόμενο μέρος για ευαισθητοποίηση και δράση.

Μέχρι και σήμερα, τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα των ατόμων της LGBTQΙ+ (ΛΟΑΤΚΙ+) κοινότητας πλήττονται βαθύτατα, είτε μιλάμε για κατάφορη παραβίαση (π.χ. Ρωσία), είτε μιλάμε για σιωπηρή παραβίαση, εν μέσω της κρατικής και κοινωνικής περιθωριοποίησης και απαξίωσης.

Παρόλο γενικά, τα μηνύματα της Διεθνούς Ημέρας κατά της Ομοφοβίας, Τρανσφοβίας και Αμφιφοβίας εξακολουθούν να είναι επίκαιρα και ζωτικής σημασίας για κάθε κοινωνία.

Πώς Τιμάται η Διεθνής Ημέρα κατά της Ομοφοβίας, Τρανσφοβίας και Αμφιφοβίας

Διάφορες εκδηλώσεις και ενέργειες ευαισθητοποίησης και δράσης λαμβάνουν χώρα την 17η Μαΐου. Ομιλίες, καμπάνιες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ημερίδες, εθελοντικές δραστηριότητες και παρουσιάσεις βιβλίων, αποτελούν μερικούς μόνο τρόπους που τιμάται η Διεθνής Ημέρα.

Σε παγκόσμια κλίμακα, για το 2026, η Διεθνής Ημέρα κατά της Ομοφοβίας, Τρανσφοβίας και Αμφιφοβίας φέρει τη θεματική «At the heart of democracy», με τον επίσημο ιστότοπο της ημέρα να επισημαίνει πως το φετινό παγκόσμιο θέμα μας υπενθυμίζει ότι οι πραγματικά δημοκρατικές κοινωνίες πρέπει να βασίζονται στη δικαιοσύνη και την ελευθερία για όλους.

Οι Παραβιάσεις των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στη ΛΟΑΤΚΙ+ Κοινότητα με Αριθμούς

Αν υπάρχει ένας τρόπος για να αντιληφθούμε την παραβίαση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, αυτός είναι μέσω των αριθμών. Όπως θα δούμε και στη συνέχεια, παρά τα σημαντικά βήματα που έχουν πραγματοποιηθεί τις τελευταίες δεκαετίες, υπάρχουν ακόμα κράτη και νομοθεσίες που υπονομεύουν τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων.

Ενδεικτικά ορισμένα σημαντικά στατιστικά στοιχεία:

• Στο Αφγανιστάν, τη Μαυριτανία, τη Νιγηρία, το Μπρουνέι, το Ιράν, τη Σαουδική Αραβία και τη Σομαλία, οι συναινετικές πράξεις του ιδίου φύλου τιμωρούνται με θάνατο.
• Σε τουλάχιστον 50 κράτη, τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα τιμωρούνται με κατ’ ελάχιστον ποινή φυλάκισης.
• Στον Δείκτη Ισότητας των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων η Ελλάδα βρίσκεται στην 48η θέση παγκοσμίως.
• Εξαιρετικά υψηλό ποσοστό των χωρών που αποδέχθηκαν τα βασικά δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων (π.χ. γάμος μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου) τα τελευταία μόλις 15 χρόνια.
• Σε διάφορες χώρες, η ομοφυλοφιλία είναι τεχνικά νόμιμη, αλλά η προώθηση των «μη παραδοσιακών σεξουαλικών σχέσεων», είτε από οργανισμούς είτε από άτομα, είναι παράνομη.
• Μόλις 81 κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών (42%), συμπεριλαμβανομένου του μεγαλύτερου μέρους της Ευρώπης και της Νότιας Αμερικής, έχουν λάβει μέτρα για την αντιμετώπιση των διακρίσεων λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού στον χώρο εργασίας και 57 μέλη του ΟΗΕ (30%) έχουν θεσπίσει ευρείς νόμους κατά των διακρίσεων.

Όπως βλέπουμε, τα ΛΟΑΤΚΙ+ διατρέχουν σοβαρούς κινδύνους σε ορισμένες χώρες, ενώ σε αρκετές δεν υπάρχει σαφές νομικό πλαίσιο για την προάσπιση των δικαιωμάτων τους.

Πώς Μπορείτε να Συμμετέχετε

Ο καλύτερος τρόπος για να συμμετοχή στα μηνύματα της Διεθνούς Ημέρας είναι η ουσιαστική αντίληψη ότι τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ δεν είναι ειδικά δικαιώματα. Δεν θα πρέπει να τίθεται ζήτημα προσωπικής άποψης για τα δικαιώματα αυτά, αλλά στήριξη χωρίς αστερίσκους.

Ο κόσμος μπορεί να γίνει καλύτερος με μικρά αλλά σταθερά βήματα, είτε μιλάμε για τον πυρήνα μιας οικογένειας, είτε για τον καθένα από εμάς ξεχωριστά.

https://www.documentonews.gr/

Η έμφυλη διάσταση της φτώχειας στην Ελλάδα το 2025

 

Γράφει η Στέλλα Ψαροπούλου, Οικονομολόγος, MSc, Sustainability & Resilience expert

---

Η έμφυλη διάσταση της φτώχειας στην Ελλάδα το 2025

Το Ελληνικό Δίκτυο για την Καταπολέμηση της Φτώχειας δημοσίευσε πριν λίγο καιρό την έβδομη κατά σειρά σε έκδοση Έκθεση για τη Φτώχεια στην Ελλάδα. Η Έκθεση αποσκοπεί στην αποτύπωση της κατάστασης της φτώχειας, των κοινωνικών ανισοτήτων και του κοινωνικού αποκλεισμού στη χώρα, αξιοποιώντας επίσημα στατιστικά στοιχεία, έρευνες πεδίου, καθώς και τη βιωμένη εμπειρία ανθρώπων που πλήττονται από τη φτώχεια. Αποτελεί πρωτοβουλία των 39 οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών που συνθέτουν το Ελληνικό Δίκτυο για την Καταπολέμηση της Φτώχειας, ανάμεσά τους πλέον και το WHEN. Παράλληλα, η Έκθεση αξιολογεί την πρόοδο εφαρμογής της Εθνικής Στρατηγικής για την Κοινωνική Ένταξη και τη Μείωση της Φτώχειας και διατυπώνει συστάσεις πολιτικής.

Το παρόν άρθρο όμως επιδιώκει να αναδείξει τη φτώχεια μέσα από το πρίσμα του φύλου, επιχειρώντας να φωτίσει τις έμφυλες ανισότητες που συχνά παραμένουν αόρατες πίσω από συνολικούς δείκτες και γενικούς μέσους όρους. Αν και η Έκθεση δεν περιλαμβάνει πλήρως ανεπτυγμένους δείκτες διαχωρισμένους κατά φύλο, ενσωματώνει σημαντικά ποσοτικά και ποιοτικά ευρήματα που επιτρέπουν μια έμφυλη ανάγνωση.

Τι είναι όμως φτώχεια, σύμφωνα με την Εθνική Στρατηγική;

Η φτώχεια ορίζεται ως μια σύνθετη και πολυδιάστατη συνθήκη, στην οποία τα άτομα αδυνατούν να εξασφαλίσουν έναν ελάχιστο αξιοπρεπή τρόπο ζωής, όχι μόνο λόγω χαμηλού εισοδήματος, αλλά και εξαιτίας του αποκλεισμού τους από βασικά δικαιώματα και κρίσιμους τομείς της καθημερινότητας, όπως η εργασία, η υγεία, η εκπαίδευση, η στέγη και η κοινωνική συμμετοχή.

Σε γενικό επίπεδο, η Έκθεση καταγράφει ότι το 26,9% (2024) του πληθυσμού βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, ποσοστό που αντιστοιχεί σε περίπου 2,74 εκατομμύρια άτομα στην Ελλάδα, και παρουσιάζει αύξηση σε σχέση με το 2023, κατά 0,8 ποσοστιαίες μονάδες. Μέσα σε αυτό το ήδη ανησυχητικό πλαίσιο, στην Έκθεση αποτυπώνεται ρητά ότι η φτώχεια πλήττει δυσανάλογα τις γυναίκες, γεγονός που συνδέεται με διαρθρωτικές ανισότητες στην αγορά εργασίας, στη φροντίδα, στη στέγαση και στην πρόσβαση σε πόρους.

Σημαντικό όμως είναι να επισημανθεί το πώς μετράται η φτώχεια, καθώς δεν αφορά αμιγώς ή μόνο εισοδηματικά κριτήρια και προκαθορισμένα όρια. Η Eurostat και η ΕΛΣΤΑΤ χρησιμοποιούν το δείκτη AROPE (At risk of poverty or social exclusion), ο οποίος μετρά τον κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού συνδυάζοντας την εισοδηματική φτώχεια, τη σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση και τη διαβίωση σε νοικοκυριά πολύ χαμηλής έντασης εργασίας. 

Εμβαθύνοντας στην έμφυλη διάσταση της φτώχειας, η Έκθεση αναδεικνύει την υποεκπροσώπηση των γυναικών στην αγορά εργασίας ως κεντρικό παράγοντα ευαλωτότητας. Ειδικότερα, στην ηλικιακή ομάδα 18-64, οι γυναίκες εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά χαμηλής έντασης εργασίας (9,7%), παρουσιάζοντας μια αποκλίνουσα τάση συγκριτικά με τους άνδρες (7,6%). Η κατάσταση καθίσταται ακόμη πιο εμφανής στην περίπτωση των μονογονεϊκών οικογενειών, το 43,7% των οποίων ζει κάτω από το όριο φτώχειας. Δεδομένου ότι η συντριπτική πλειονότητά τους στην Ελλάδα έχει γυναίκα ως επικεφαλής, το εύρημα αυτό αναδεικνύει τη δομική ευαλωτότητα των γυναικών που συνδυάζουν αποκλειστικά την ευθύνη φροντίδας με την ανάγκη οικονομικής επιβίωσης.

Αντίστοιχα, μπορεί να αναφερθεί και η έμμεση σχέση φύλου και παιδικής φτώχειας, η οποία φωτίζεται στην Έκθεση, με ποσοστά που είναι ιδιαιτέρως ανησυχητικά: το 28,1% των παιδιών ζει σε συνθήκες φτώχειας, με αυξημένους κινδύνους σε νοικοκυριά χαμηλής έντασης εργασίας και σε περιβάλλοντα ενδοοικογενειακής βίας. Αν και τα στοιχεία δεν παρουσιάζονται ρητά διαχωρισμένα κατά φύλο των γονέων, η πραγματικότητα της γυναικείας μονογονεϊκότητας και της άνισης κατανομής της φροντίδας υποδεικνύει μια συνάφεια μεταξύ της παιδικής φτώχειας και των οικονομικών δυσχερειών που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες. Πιο συγκεκριμένα, η οικονομική αυτή πίεση εντείνεται από την έλλειψη πρόσβασης σε υπηρεσίες φροντίδας παιδιών, με το 75% των νοικοκυριών να δηλώνει ότι αδυνατεί να αξιοποιήσει τους βρεφονηπιακούς σταθμούς λόγω κόστους ή ανεπάρκειας δομών. Αυτό σημαίνει περιορισμό στη δυνατότητα πλήρους απασχόλησης και οικονομικής ανεξαρτησίας των γυναικών, οι οποίες επωμίζονται επιπροσθέτως και το βάρος της άτυπης φροντίδας ηλικιωμένων ή ασθενών μελών της οικογένειας – μια προσφορά που παραμένει αόρατη και χωρίς καμία οικονομική αντιστάθμιση από το κράτος στην Ελλάδα.

Στον αγροτικό χώρο, η έμφυλη διάσταση της φτώχειας λαμβάνει ακόμη πιο οξυμένες μορφές. Το έργο POVE.R.RE ανέδειξε ότι οι γυναίκες της υπαίθρου αντιμετωπίζουν ακραία στεγαστική επισφάλεια, η οποία συχνά παραμένει «αθέατη» λόγω των πατριαρχικών δομών και του κοινωνικού στίγματος. Ειδικότερα, η φτώχεια στις αγροτικές περιοχές έχει έντονα έμφυλα χαρακτηριστικά, με τις γυναίκες να βιώνουν μεγαλύτερη κοινωνική απομόνωση, περιορισμένη πρόσβαση σε υπηρεσίες και αυξημένη εξάρτηση από άτυπα δίκτυα. Η έλλειψη ξενώνων και υποστηρικτικών υποδομών αναγκάζει πολλές γυναίκες να παραμένουν σε επισφαλείς ή ακόμη και σε κακοποιητικές συνθήκες διαβίωσης, καθώς στερούνται των μέσων για αυτόνομη διαβίωση. 

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Έκθεση υπογραμμίζει τη σκοπιμότητα αναγνώρισης και συσχέτισης του ρόλου της κλιματικής κρίσης, η οποία επηρεάζει δυσανάλογα τις γυναίκες στην ύπαιθρο, με τη συνθήκη κλιμάκωσης της ενεργειακής φτώχειας να πλήττει τα ευάλωτα νοικοκυριά -ειδικά τα τελευταία χρόνια-, ενισχύοντας τη στεγαστική επισφάλεια. Σύμφωνα με την Έκθεση, οι εξελίξεις αυτές συνοδεύονται από την ανάδυση νέων μορφών ψυχικής επιβάρυνσης, όπως το άγχος που σχετίζεται με τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής (μετά από φωτιές, πλημμύρες κ.α.) και η κατάθλιψη λόγω αδυναμίας πληρωμής λογαριασμών για επαρκή θέρμανση ή ψύξη, φαινόμενα που εμφανίζονται συχνά σε γονείς με μικρά παιδιά. 

Η Έκθεση αναδεικνύει επίσης τη σχέση μεταξύ οικονομικής εξάρτησης και έμφυλης βίας. Σύμφωνα με την έρευνα πεδίου, το 2025 αναδείχθηκε η κλιμάκωση υφιστάμενων προβλημάτων, με σημαντικότερα τη στέγαση, την κάλυψη βασικών βιοτικών αναγκών, την υγειονομική περίθαλψη, και την ψυχική υγεία. Οι πλέον επιβαρυμένες κοινωνικές ομάδες περιλαμβάνουν πρόσφυγες και μετανάστες, μονογονεϊκές οικογένειες, γυναίκες θύματα βίας, ΛΟΑΤΚΙ+ και ηλικιωμένα άτομα. Επί τούτου, πολλές γυναίκες συνεχίζουν να παραμένουν σε κακοποιητικά περιβάλλοντα λόγω απόλυτης οικονομικής αδυναμίας να καλύψουν βασικές ανάγκες όπως η στέγαση.

---

Συμπερασματικά, η Έκθεση για τη Φτώχεια στην Ελλάδα 2025 σκιαγραφεί με σαφήνεια ότι η φτώχεια δεν είναι ουδέτερη ως προς το φύλο. Αντιθέτως, βιώνεται μέσα από έμφυλες ανισότητες που διατρέχουν την εργασία, τη φροντίδα, τη στέγαση και την κοινωνική προστασία. Η ανάδειξη αυτών των πτυχών καθιστά επιτακτική την ενσωμάτωση της έμφυλης διάστασης στο σχεδιασμό και την αξιολόγηση των πολιτικών καταπολέμησης της φτώχειας, ως αναγκαία προϋπόθεση για ουσιαστική κοινωνική δικαιοσύνη. 

Η Έκθεση επισημαίνει ότι το υφιστάμενο πλαίσιο κοινωνικής πολιτικής στην Ελλάδα στερείται μεταρρυθμιστικής δυναμικής και αδυνατεί να αντιμετωπίσει τη φτώχεια με δομικούς όρους, με αποτέλεσμα συχνά να αναπαράγει τις υφιστάμενες οικονομικές ανισότητες και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να συνοδεύεται από επιδείνωση των σχετικών δεικτών. Κεντρικό αίτιο αυτής της αδυναμίας αποτελεί το έλλειμμα συστηματικών, διαχωρισμένων και διαθεματικών δεδομένων, το οποίο περιορίζει τη δυνατότητα σχεδιασμού στοχευμένων και αποτελεσματικών δημόσιων πολιτικών. Η απουσία ενσωμάτωσης της έμφυλης διάστασης συνιστά πολιτική, και όχι απλώς τεχνική, επιλογή, καθώς καθιστά τη φτώχεια των γυναικών λιγότερο ορατή. Η υπέρβαση της αποσπασματικής διαχείρισης της οικονομικής ένδειας προϋποθέτει έναν συνολικό ανασχεδιασμό της κοινωνικής πολιτικής, με στόχο την άρση των δομικών ανισοτήτων που αναπαράγουν τον φαύλο κύκλο της φτώχειας.

https://antipoverty.org.gr/node/191

https://when.org.gr/

13 Χρόνια Λειτουργίας -Συμβουλευτικό Κέντρο Υποστήριξης Γυναικών Δήμου Θηβαίων

Το Συμβουλευτικό Κέντρο Υποστήριξης Γυναικών Δήμου Θηβαίων συμπληρώνει εφέτος 13 χρόνια συνεχούς λειτουργίας και  υποστήριξης σε ενήλικες  γυναίκες θύματα βίας ή /και πολλαπλών διακρίσεων.

Το Κέντρο αποτελεί μέρος του  Πανελλαδικού Δικτύου Δομών για την πρόληψη και αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών της Γενικής Γραμματείας Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, το οποίο περιλαμβάνει 47 Συμβουλευτικά Κέντρα, 20 ξενώνες φιλοξενίας γυναικών και παιδιών και την 24ωρη Γραμμή SOS 15900.Διοικητικά λειτουργεί υπό την Διεύθυνση του Τμήματος Κοινωνικής Προστασίας, Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Δημοσίας Υγείας του Δήμου Θηβαίων, εποπτεύεται επιστημονικά  από το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ), ενώ  συγχρηματοδοτείται από το Πρόγραμμα ΕΣΠΑ «Στερεά Ελλάδα 2021-2027».

Το Συμβουλευτικό Κέντρο Υποστήριξης Γυναικών Δήμου Θηβαίων στελεχώνεται από εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό, όπως ψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό, κοινωνιολόγο, νομικό και διοικητικό παρέχοντας με απόλυτη εχεμύθεια υπηρεσίες ψυχοκοινωνικής, συμβουλευτικής και νομικής υποστήριξης. Παράλληλα, προσφέρει εργασιακή συμβουλευτική, αναπτύσσει δικτυώσεις  και  συνεργασίες με τοπικούς φορείς και υπηρεσίες, υλοποιεί δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης της κοινωνίας και υποστηρίζει τις γυναίκες μέσω παραπομπών ή συνοδείας σε αρμόδιες δομές, όπως αστυνομικές και εισαγγελικές αρχές, νοσοκομεία και ξενώνες φιλοξενίας. Επιπλέον, παρέχει τη δυνατότητα χορήγησης και εγκατάστασης Panic Button, ενισχύοντας την άμεση προστασία των γυναικών σε κίνδυνο.

Κατά τη διάρκεια των δεκατριών (13) ετών λειτουργίας του, το Κέντρο έχει υποστηρίξει εκατοντάδες γυναίκες, προσφέροντάς τους ένα ασφαλές περιβάλλον εμπιστοσύνης, σεβασμού και εχεμύθειας. Οι πολυάριθμες δικτυώσεις και συνεργασίες που έχουν αναπτυχθεί όλα αυτά τα χρόνια με φορείς και υπηρεσίες έχουν συμβάλει ουσιαστικά στην αποτελεσματικότερη διαχείριση των αιτημάτων των γυναικών. Παράλληλα, μέσα από τις δράσεις του, το Κέντρο έχει συμβάλει σημαντικά στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της τοπικής κοινωνίας σε ζητήματα ισότητας των φύλων και αντιμετώπισης της έμφυλης βίας, ενισχύοντας την κοινωνική αλληλεγγύη και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Το Συμβουλευτικό Κέντρο Υποστήριξης Γυναικών Δήμου Θηβαίων θα συνεχίσει το έργο του με στόχο να στέκεται δίπλα σε κάθε γυναίκα που έχει ανάγκη, προάγοντας καθημερινά τις αξίες της ισότητας, της αξιοπρέπειας και της κοινωνικής συνοχής επιβεβαιώνοντας τη σταθερή του δέσμευση στην προάσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών και στην παροχή ποιοτικών υπηρεσιών με συνέπεια, εν συναίσθηση  και επαγγελματισμό.

Συμβουλευτικό Κέντρο Υποστήριξης Γυναικών Θυμάτων Βίας Δήμου Θηβαίων

Δημαρχείο Θήβας, Κώστα Κουρκούτη 3,ΤΚ  32200 ,Θήβα

Τηλ: 2262089576/ 2262089574

e-mail: symvouleutiko@thiva.gr

website: www.sumvouleutikothivas.blogspot.gr  

Έρευνα iSelect: Οι καλύτερες χώρες για γυναικεία επιχειρηματικότητα - Η θέση Ελλάδας και Κύπρου

 Νέα παγκόσμια έρευνα αποκαλύπτει τις καλύτερες χώρες για τις γυναίκες στις επιχειρήσεις

Νέα παγκόσμια έρευνα από τους ειδικούς ασφάλισης μικρών επιχειρήσεων της iSelect αποκαλύπτει ποιες χώρες πρωτοστατούν στη γυναικεία επιχειρηματικότητα, την εκπροσώπηση των γυναικών σε ηγετικές θέσεις και τη γυναικεία ιδιοκτησία επιχειρήσεων.

Καθώς το κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον συνεχίζει να εξελίσσεται, όλο και περισσότερες γυναίκες αναλαμβάνουν ηγετικούς και επιχειρηματικούς ρόλους. Ωστόσο, η πρόοδος παραμένει αργή. Σύμφωνα με την έρευνα που αναφέρεται από την iSelect, οι γυναίκες κατείχαν το 32,4% των θέσεων ανώτερης διοίκησης το 2023, ποσοστό που αυξήθηκε μόλις στο 33,5% το 2024. Με αυτόν τον ρυθμό, η ισότητα των φύλων στις ανώτερες διοικητικές θέσεις δεν αναμένεται να επιτευχθεί πριν από το 2053.

Η έρευνα της iSelect δημιούργησε έναν παγκόσμιο δείκτη για να αναδείξει ποιες χώρες προσφέρουν το πιο υποστηρικτικό περιβάλλον για τις γυναίκες στις επιχειρήσεις, εξετάζοντας δείκτες όπως η ισότητα των φύλων, η γυναικεία ιδιοκτησία επιχειρήσεων, η αυτοαπασχόληση, η νέα επιχειρηματική δραστηριότητα και οι κοινωνικές αντιλήψεις γύρω από τη γυναικεία ηγεσία.

 

Οι κορυφαίες χώρες για τις γυναίκες στις επιχειρήσεις

Κατάταξη	Χώρα	Παγκόσμια Βαθμολογία Ισότητας	% επιχειρήσεων με γυναικεία ιδιοκτησία	Γυναικεία αυτοαπασχόληση	Νέα επιχειρηματική πυκνότητα	Συνολικό Σκορ
1	Νέα Ζηλανδία	0.827	58.2%	15.0%	16.3	82
2	Μολδαβία	0.813	39.4%	59.5%	3.1	77
3	Ηνωμένο Βασίλειο	0.838	47.1%	9.9%	18.6	75
4	Φιλιππίνες	0.781	56.7%	41.1%	0.3	72
5	Ισπανία	0.797	56.6%	11.1%	3.1	68
6	Φινλανδία	0.879	44.0%	8.2%	6.1	67
7	Λετονία	0.778	46.5%	11.5%	6.7	64
8	Ιρλανδία	0.801	56.0%	7.8%	6.4	63
9	Πορτογαλία	0.767	47.8%	11.3%	7.0	62
10	Μπουρούντι	0.756	47.0%	90.6%	-	61

 

Η Νέα Ζηλανδία κατατάσσεται πρώτη παγκοσμίως, με υψηλό global equality score και ένα από τα υψηλότερα ποσοστά επιχειρήσεων με γυναικεία ιδιοκτησία, στο 58,2%. Παρά τη δυνατή της επίδοση, η έρευνα επισημαίνει ότι εξακολουθούν να υπάρχουν προκλήσεις σε επίπεδο κοινωνικών αντιλήψεων, καθώς σημαντικό ποσοστό των ερωτηθέντων θεωρεί ότι οι άνδρες είναι καλύτερα στελέχη επιχειρήσεων.

Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η Μολδαβία, η οποία ξεχωρίζει για το υψηλό ποσοστό γυναικείας αυτοαπασχόλησης, στο 59,5%, ενώ το 39,4% των επιχειρήσεων καταγράφει γυναικεία συμμετοχή στην ιδιοκτησία. Το Ηνωμένο Βασίλειο κατατάσσεται τρίτο, με ισχυρή επίδοση στη νέα επιχειρηματική δραστηριότητα, καταγράφοντας 18,6 νέες επιχειρήσεις ανά 1.000 κατοίκους.

 

Πού βρίσκεται η Ελλάδα;

Η Ελλάδα καταγράφει συνολικό σκορ 40, γεγονός που την τοποθετεί σχετικά χαμηλά στην παγκόσμια κατάταξη για τις γυναίκες στις επιχειρήσεις.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας:

Δείκτης	Ελλάδα
Παγκόσμια Βαθμολογία Ισότητας	0.709
Επιχειρήσεις με γυναικεία ιδιοκτησία	43.9%
Γυναικεία αυτοαπασχόληση	24.7%
Νέα επιχειρηματική πυκνότητα	2.1
Ποσοστό που θεωρεί ότι οι άνδρες είναι καλύτερα στελέχη επιχειρήσεων	51.1%
Συνολικό σκορ	40

 

Παρότι σχεδόν 44% των επιχειρήσεων στην Ελλάδα έχουν γυναικεία ιδιοκτησία, η χώρα υστερεί σε επίπεδο νέας επιχειρηματικής δραστηριότητας, με μόλις 2,1 νέες επιχειρήσεις ανά 1.000 άτομα. Παράλληλα, η χαμηλή θέση της Ελλάδας επηρεάζεται και από τις αντιλήψεις γύρω από τη γυναικεία ηγεσία, καθώς 51,1% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι οι άνδρες είναι καλύτερα στελέχη επιχειρήσεων από τις γυναίκες.

 

Η Ελλάδα σε σύγκριση με γειτονικές χώρες

Σε περιφερειακό επίπεδο, η Ελλάδα βρίσκεται πίσω από αρκετές γειτονικές ή κοντινές χώρες της Νότιας και Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Χώρα	Συνολικό Σκορ
Αλβανία	53
Κύπρος	42
Μαυροβούνιο	42
Ιταλία	41
Βοσνία-Ερζεγοβίνη	41
Ελλάδα	40
Βουλγαρία	40
ΠΓΔΜ/Β.Μακεδονία	33
Τουρκία	26

 

Η Αλβανία καταγράφει αισθητά υψηλότερη επίδοση από την Ελλάδα, με score 53, ενώ η Κύπρος και το Μαυροβούνιο σημειώνουν score 42. Η Ιταλία και η Βοσνία-Ερζεγοβίνη βρίσκονται επίσης ελαφρώς υψηλότερα από την Ελλάδα, με score 41.

Η Ελλάδα βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τη Βουλγαρία, η οποία καταγράφει επίσης score 40, αλλά υπερτερεί της Βόρειας Μακεδονίας και της Τουρκίας.

 

Τι δείχνουν τα στοιχεία για την Κύπρο;

Η Κύπρος σημειώνει συνολικό index score 42, κατατάσσοντάς την ελαφρώς υψηλότερα από την Ελλάδα. Ωστόσο, τα επιμέρους στοιχεία δείχνουν μια πιο σύνθετη εικόνα.

Δείκτης	Κύπρος
Παγκόσμια Βαθμολογία Ισότητας	0.706
Επιχειρήσεις με γυναικεία ιδιοκτησία	30.0%
Γυναικεία αυτοαπασχόληση	8.3%
Νέα επιχειρηματική πυκνότητα	12.8
Συνολικό σκορ	42

 

Παρότι η Κύπρος έχει χαμηλότερο ποσοστό επιχειρήσεων με γυναικεία ιδιοκτησία από την Ελλάδα, στο 30%, καταγράφει πολύ υψηλότερη νέα επιχειρηματική δραστηριότητα, με 12,8 νέες επιχειρήσεις ανά 1.000 άτομα. Αυτό την τοποθετεί πάνω από την Ελλάδα στη συνολική κατάταξη, παρά τη χαμηλότερη γυναικεία αυτοαπασχόληση.

 

Πού ευδοκιμεί η γυναικεία επιχειρηματικότητα;

Η έρευνα δείχνει ότι ορισμένες χώρες ξεχωρίζουν ειδικά για τη γυναικεία επιχειρηματικότητα, ακόμη και αν δεν βρίσκονται απαραίτητα στην κορυφή της συνολικής κατάταξης. Η Ταϊλάνδη, η Ινδονησία και η Νέα Ζηλανδία εμφανίζουν υψηλά ποσοστά επιχειρήσεων με γυναικεία ιδιοκτησία, ενώ χώρες όπως το Μπουρούντι, η Μπουρκίνα Φάσο και η Ινδία καταγράφουν ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα γυναικείας αυτοαπασχόλησης.

Η iSelect σημειώνει ότι τα υψηλά ποσοστά αυτοαπασχόλησης δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι οι γυναίκες δραστηριοποιούνται σε επίσημα ή μεγάλης κλίμακας επιχειρηματικά περιβάλλοντα, καθώς σε ορισμένες χώρες πολλές γυναίκες μπορεί να λειτουργούν σε μικρότερες ή πιο ανεπίσημες επιχειρήσεις.

 

Τα στερεότυπα παραμένουν εμπόδιο

Παρά την πρόοδο στη γυναικεία επιχειρηματικότητα και την ιδιοκτησία επιχειρήσεων, τα στοιχεία δείχνουν ότι τα κενά στην ηγεσία και οι πολιτισμικές αντιλήψεις εξακολουθούν να επηρεάζουν τις ευκαιρίες των γυναικών.

Η iSelect επισημαίνει ότι σε αρκετές χώρες μεγάλα ποσοστά του πληθυσμού εξακολουθούν να πιστεύουν ότι οι άνδρες είναι καλύτερα στελέχη επιχειρήσεων από τις γυναίκες. Αυτές οι αντιλήψεις μπορούν να λειτουργήσουν αποθαρρυντικά για τις γυναίκες που θέλουν να αναλάβουν ηγετικούς ρόλους ή να ιδρύσουν τη δική τους επιχείρηση.

Για την Ελλάδα, το εύρημα ότι 51,1% των ερωτηθέντων συμφωνεί με αυτή την αντίληψη αποτελεί ένα από τα πιο αξιοσημείωτα σημεία της έρευνας, καθώς δείχνει ότι η γυναικεία επιχειρηματικότητα δεν εξαρτάται μόνο από οικονομικούς ή θεσμικούς παράγοντες, αλλά και από βαθύτερες κοινωνικές αντιλήψεις.

Μπορείτε να βρείτε την πλήρη έρευνα εδώ

https://www.nextdeal.gr/