... 1 στις 3 γυναίκες κάποια στιγμή στη ζωή της θα αντιμετωπίσει σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική βία από τον σύντροφό της-1 στις 5 γυναίκες θα πέσει θύμα βιασμού ή απόπειρας βιασμού-Δεν είσαι η Μόνη...Δεν είσαι Μόνη....-24ωρη Γραμμή SOS 15900- Συμβουλευτικό Κέντρο Υποστήριξης Γυναικών Θυμάτων Βίας Δήμου Θηβαίων

Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2019

850.000 ευρώ για τη γυναικεία χρηματοδότηση


Δράσεις για την ενίσχυση της γυναικείας επιχειρηματικότητας προωθεί το πρόγραμμα με τίτλο Encouraging community building around the issue of women entrepreneurship – Management and running of the WEgate platform.
Το πρόγραμμα αυτό, που εντάσσεται στο ευρύτερο πρόγραμμα «COSME», έχει συνολικό προϋπολογισμό 850.000 ευρώ και προσφέρει χρηματοδότηση έως 90%.
Ειδικότερα, στόχος της παρούσας πρόσκλησης είναι η ενίσχυση της γυναικείας επιχειρηματικότητας στην Ευρώπη μέσω:
α) Της διευκόλυνσης, της δικτύωσης και της ανταλλαγής ορθών πρακτικών μεταξύ φορέων, προκειμένου να βελτιωθεί η υποστήριξη που παρέχεται σε γυναίκες επιχειρηματίες και να παρακινηθούν περισσότερες γυναίκες να ξεκινήσουν τις δικές τους επιχειρήσεις ή να στηρίξουν την ανάπτυξη της επιχείρησής τους σε όλη την Ευρώπη.
β) Της ανάθεσης της διαχείρισης, ενημέρωσης και προώθησης της ηλεκτρονικής πλατφόρμας WEgate στους ενδιαφερόμενους φορείς. (https://www.wegate.eu/)
Το πρόγραμμα COSME ενθαρρύνει την ανταγωνιστικότητα και τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων της ΕΕ, το επιχειρηματικό πνεύμα και τη δημιουργία και ανάπτυξη μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Απευθύνεται σε επιχειρηματίες που ενδιαφέρονται για χρηματοδότηση της εταιρείας τους, σε πολίτες που ενδιαφέρονται να ιδρύσουν ή να αναπτύξουν μια επιχείρηση, αλλά και σε κρατικές αρχές που διαμορφώνουν σχετικές πολιτικές.
Όσοι ενδιαφέρονται, μπορούν να υποβάλλουν αίτηση εφόσον ανήκουν σε δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα. Το πρόγραμμα είναι ανοιχτό και σε μη Κερδοσκοπικούς ή μη Κυβερνητικούς Οργανισμούς, σε Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, καθώς επίσης σε Ερευνητές και Ερευνητικά Κέντρα.
Μεταξύ των δημόσιων φορέων συμπεριλαμβάνονται οι Αρχές Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τα Επιμελητήρια, οι Διεθνείς Οργανισμοί, η Κεντρική Κυβέρνηση και οι Κρατικοί Οργανισμοί και Επιχειρήσεις.
Το πρόγραμμα έχει προθεσμία υποβολής την 05/09/2019 και περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στη  εδω 


Δημόσια ΙΕΚ: Ξεκινούν οι εγγραφές - Όλες οι ειδικότητες

Δημόσια ΙΕΚ: Ξεκινούν οι εγγραφές - Όλες οι ειδικότητες

Ανακοινώθηκαν οι νέες ειδικότητες για το 2019 που θα μπορούν να φοιτήσουν οι σπουδαστές στα Δημόσια ΙΕΚ - 

Την επόμενη εβδομάδα σε λειτουργία η πλατφόρμα για αιτήσεις εγγραφής, πότε ολοκληρώνεται η διαδικασία.
Το υπουργείο Παιδείας προχώρησε στην ανακοίνωση για την έναρξη νέων ειδικοτήτων και ειδικότερα για το εξάμηνο 2019 Β στα Δημόσια Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης (Δημόσια ΙΕΚ).
Οι ειδικότητες που θα μπορούν να καταρτιστούν οι σπουδαστές των Δημοσίων ΙΕΚ καθορίστηκαν μετά και από τις προτάσεις των Διευθύνσεων των Δημοσίων ΙΕΚ της χώρας.
Δείτε όλες τις νέες ειδικότητες ΕΔΩ.
ΕΓΓΡΑΦΕΣ
Η πλατφόρμα που θα δεχθεί αιτήσεις για εγγραφή δεν έχει τεθεί ακόμα σε λειτουργία ωστόσο, αναμένεται να ανοίξει την επόμενη εβδομάδα και θα παραμείνει ανοιχτή μέχρι το πρώτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου. 
Συγκεκριμένα, αναμένεται να ανοίξει την Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2019 και θα κλείσει τη Πέμπτη 5 Σεπτεμβρίου 2019.

Το Κ.Κ.Π. Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας υπέρ της ύπαρξης Ευρωπαίου Επιτρόπου για το παιδί


Το δίκτυο Eurochild ανέλαβε την πρωτοβουλία συγκέντρωσης υπογραφών υπέρ της ύπαρξης Ευρωπαίου Επιτρόπου για το Παιδί. Μια από τις βασικές προτεραιότητες, θα είναι η κοινωνική υποστήριξη των παιδιών μέσω της μετάβασης τους από το καθεστώς της ιδρυματικού τύπου φροντίδας σε εκείνο της οικογενειακού τύπου φροντίδας.
Ο αριθμός των υπογραφών θα τεθεί υπ’ όψιν του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, κ. Ντόναλντ Τουσκ και των Ηγετών των 28 Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 
Μέχρι τώρα το σύνολο των υπογραφών έχει φθάσει τις 2.897 ενώ ο μεσοπρόθεσμος στόχος όπως αναφέρεται και στο σχετικό σύνδεσμο είναι οι 3.200 υπογραφές.
Το Κέντρο Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, δια του Προέδρου του Δ.Σ., κ. Θεόδωρου Δημόπουλου είναι ήδη ένας από τους υπογράφοντες, καλώντας παράλληλα μέσω των λογαριασμών κοινωνικής δικτύωσης που διαθέτει για περισσότερη δράση και ευαισθητοποίηση.
Να σημειωθεί ότι στο παρελθόν το Κ.Κ.Π. Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας είχε διοργανώσει, στην πόλη της Λαμίας σχετική ημερίδα με τίτλο «Ανοίγοντας δρόμους για τα παιδιά της Ευρώπης», με τη συμμετοχή στελεχών – μελών του δικτύου Eurochild.

ActionAid Hellas-Παιδιά με Αναπηρία, Aόρατα στα Σχολεία







Η ActionAid ξεκινάει την νέα της εκστρατεία, με στόχο την εκπαίδευση των παιδιών με αναπηρία στην Ελλάδα και βασικό αίτημα την άμεση ένταξη τους σε σχολεία που λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες και η διαφορετικότητα όλων των μαθητών.
Από την πρώτη στιγμή, η εκπαίδευση αποτέλεσε μια από τις βασικές προτεραιότητες της ActionAid. Αγωνιζόμαστε ώστε όλα τα παιδιά στον κόσμο να απολαμβάνουν το δικαίωμα στην δημόσια, δωρεάν, ποιοτική εκπαίδευση. Πρόσφατα πραγματοποιήσαμε έρευνα που εξετάζει κατά πόσο εφαρμόζονται τα εκπαιδευτικά δικαιώματα των παιδιών με αναπηρία στην Ελλάδα.

Το πιο ντροπιαστικό στοιχείο της έρευνας είναι ότι μόνο το 15% των παιδιών με αναπηρία στην Ελλάδα, πηγαίνει σχολείο! Μόνο το 15%! Το υπόλοιπο 85%, δηλαδή 170.000 περίπου παιδιά παραμένουν αόρατοι από τις εκπαιδευτικές κοινότητες, περιορίζοντας τις πιθανότητες τους να γίνουν ορατοί στο μέλλον στην κοινωνία μας.
Πίσω από το νούμερο των 170.000 παιδιών, δεν βρίσκονται μόνο παιδιά με αναπηρίες που δεν θα τους δοθεί ένα ίσο ξεκίνημα στην ζωή. Βρίσκονται παιδιά με δυνατότητες που θα γίνουν αόρατοι πολίτες, αποκλεισμένοι από τους θεσμούς και τις δομές μιας κοινωνίας που αποδέχεται παθητικά τις διακρίσεις και τα στερεότυπα γύρω από την αναπηρία.

Οι άνθρωποι με αναπηρία δεν είναι αόρατοι.

Για περισσότερα στο www.actionaid.gr
https://www.amea-care.gr/

Σαουδική Αραβία: Οι γυναίκες μπορούν πλέον να ταξιδεύουν δίχως την άδεια των συζύγων τους

Σαουδική Αραβία: Οι γυναίκες μπορούν πλέον να ταξιδεύουν δίχως την άδεια των συζύγων τους

Οι αρχές της Σαουδικής Αραβίας ξεκίνησαν να εφαρμόζουν τη μεταρρύθμιση που ανακοινώθηκε στις αρχές Αυγούστου, βάσει της οποίας οι γυναίκες μπορούν να εκδίδουν διαβατήριο και να ταξιδεύουν στο εξωτερικό χωρίς την άδεια του άνδρα κηδεμόνα τους.
Η υπηρεσία διαβατηρίων ανακοίνωσε χθες στο Twitter ότι οι αρχές άρχισαν «να δέχονται αιτήματα από γυναίκες 21 ετών και άνω για την έκδοση ή την ανανέωση διαβατηρίου και τη διενέργεια ταξιδιών εκτός βασιλείου χωρίς άδεια».
Το μέτρο αυτό, που ανακοινώθηκε την 1η Αυγούστου, αποτελεί νέα χαλάρωση του σαουδαραβικού συστήματος της «ανδρικής κηδεμονίας» στο οποίο υπόκεινται οι γυναίκες και το οποίο τις εξισώνει με ανήλικους για όλη τους τη ζωή υποβάλλοντάς τες στην εξουσία του συζύγου, του πατέρα ή άλλου άνδρα συγγενή τους.
Η μεταρρύθμιση αυτή ανακοινώθηκε αφού ήρθαν στο φως της δημοσιότητας πολλές περιπτώσεις νεαρών Σαουδαραβισσών που δήλωσαν θύματα βίας από τους «κηδεμόνες» τους.
Περιλαμβάνεται εξάλλου στη σειρά μέτρων εκσυγχρονισμού της Σαουδικής Αραβίας τα οποία προωθεί ο πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν. Ήδη από τον Ιούνιο του 2018 επιτρέπεται στις γυναίκες στο βασίλειο να οδηγούν.
Άλλες αλλαγές που έχουν χαλαρώσει, χωρίς ωστόσο να ακυρώνουν, το σύστημα της κηδεμονίας είναι ότι πλέον οι Σαουδαράβισσες μπορούν να δηλώνουν επισήμως μόνες τους γεννήσεις, γάμους και διαζύγια, όπως και να αναλαμβάνουν την κηδεμονία των ανήλικων παιδιών τους μετά το διαζύγιο, κάτι που μέχρι πρότινος μπορούσαν να κάνουν μόνο άνδρες.

Δημογραφικό: τα ελληνόπουλα ζουν με τους γονείς τους, παντρεύονται και γεννούν λιγότερο


Ο δείκτης γονιμότητας στην Ελλάδα ήταν 1,38 το 2016 και αποτελεί έναν από τους χαμηλότερους στον κόσμο. Οι Ελληνίδες γεννούν λιγότερα παιδιά και σε μεγαλύτερη ηλικία. Ποιά είναι τα αίτια του φαινομένου και ποιές οι συνέπειες; Πώς μπορεί να σχεδιαστεί μια νέα οικογενειακή πολιτική για την Ελλάδα;
Τα τελευταία χρόνια οι ελληνικές οικογένειες κάνουν λιγότερα παιδιά, και τα κάνουν πιο αργά. Από το 2011 και μετά, για πρώτη φορά από τότε που υπάρχουν στοιχεία, ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώνεται. Σύμφωνα με τις προβολές πρόσφατης έρευνας της διαΝΕΟσιςμέχρι το 2050 θα είμαστε λιγότεροι (8,8 εκατομμύρια, σύμφωνα με το μεσαίο σενάριο) και γηραιότεροι (το 1/3 του πληθυσμού θα είναι άνω των 65 ετών, από 1/5 σήμερα).
Σήμερα οι οικογένειες γίνονται μικρότερες. Οι μονομελείς και οι μονογονεϊκές οικογένειες αυξάνονται. Λίγα ζευγάρια συμβιώνουν και περισσότερες γυναίκες αποφασίζουν να μην κάνουν καθόλου παιδιά, από ό,τι στο παρελθόν. Η μέση ηλικία των γυναικών όταν αποκτούν το πρώτο τους παιδί αυξάνεται, ενώ αυξάνεται και η μέση ηλικία του πρώτου γάμου, μειώνονται οι γάμοι και αυξάνονται τα διαζύγια. Μέσα στην κρίση, η αύξηση της ανεργίας και η οικονομική αβεβαιότητα οδήγησαν τα ζευγάρια στο να καθυστερούν την απόκτηση του πρώτου παιδιού και στο να αναβάλλουν την απόκτηση δεύτερου ή τρίτου παιδιού. Η αναζήτηση και η αξιοποίηση των ευκαιριών απασχόλησης και για τα δύο φύλα δεν συνοδεύτηκε από την ανάπτυξη επαρκών παροχών, καθώς και δομών και υπηρεσιών του κοινωνικού κράτους για τη στήριξη της οικογένειας. 
Το αποτέλεσμα; Οι Ελληνίδες κάνουν πολύ λίγα παιδιά.
Το φαινόμενο της πολύ χαμηλής γονιμότητας φυσικά δεν είναι καινούριο, ούτε μόνο ελληνικό. Από τη δεκαετία του ’90 κιόλας σε ολόκληρη την Ευρώπη υπήρξε μια σημαντική πτώση στα ποσοστά γονιμότητας. Σχεδόν παντού οι γυναίκες άρχισαν να αναβάλλουν για αργότερα τις γεννήσεις των παιδιών τους, με αποτέλεσμα η γονιμότητα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης την περίοδο 1998-1999 να πέσει στα 1,44 παιδιά ανά γυναίκα -και σε κάποιες χώρες ακόμα και κάτω από το επονομαζόμενο "όριο ακραία χαμηλής γονιμότητας", που είναι τα 1,3 παιδιά ανά γυναίκα. Στα τέλη του προηγούμενου αιώνα για πρώτη φορά στη μεταπολεμική ιστορία καμία χώρα της Ε.Ε. δεν είχε γονιμότητα πάνω από 2 παιδιά ανά γυναίκα.

Ιστορική άνοδος πτυχιούχων γυναικών στην αγορά εργασίας των ΗΠΑ


ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. («WSJ»). Η φετινή χρονιά διαμορφώνεται ώστε να αποτελέσει το πρώτο έτος κατά το οποίο οι γυναίκες αποτελούν την πλειοψηφία του εργατικού δυναμικού που έχει αποφοιτήσει από κολέγιο, ένα ορόσημο που ήδη μεταβάλλει τα πακέτα παροχών που προσφέρουν οι εταιρείες και που θα μπορούσε να επηρεάσει τα μεγέθη της οικογένειας στο μέλλον.
Οι γυναίκες απαρτίζουν το 46,6% στο σύνολο της εργατικής δύναμης, αλλά στην αλλαγή του αιώνα έφτασαν 45% της εργατικής δύναμης που έχει εκπαιδευτεί σε κολέγιο. Μέχρι το 2013, το γυναικείο μερίδιο των μορφωμένων εργατών έφτασε στο 49%, ενώ το 2019 έφτασαν σε μία οριακή πλειοψηφία. Η Νικόλ Σμιθ (Nicole Smith) επικεφαλής οικονομολόγος στο κέντρο εκπαίδευσης και εργασίας του Georgetown University ανέφερε ότι η εξέλιξη είναι γενικά ένα θετικό στοιχείο.
«Είναι το αποκορύφωμα μιας τάσης που ξεκίνησε πριν από περίπου 40 χρόνια», δήλωσε η κα Σμιθ. «Θα δώσει στις γυναίκες πολύ μεγαλύτερη δυνατότητα κέρδους. Θα τους δώσει περισσότερο έλεγχο των οικονομικών τους, του δικού τους πεπρωμένου».
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής, τα νοικοκυριά στα οποία ηγούνται γυναίκες ανέρχοντο το 1980 λίγο πάνω από το 26% του συνόλου των νοικοκυριών. Μέχρι το 2018 ο αριθμός αυτός αυξήθηκε στο 30,5%, αν και στην τάση αυτή ευρύτερες κοινωνικές αλλαγές.
Η Ελίζ Γκουλντ (Elise Gould) υψηλόβαθμη οικονομολόγος στο Ινστιτούτο Οικονομικής Πολιτικής (Economic Policy Institute,) είπε ότι οι γυναίκες επίσης αποβλέπουν σε ευρύτερη εκπαίδευση, προκειμένου να έχουν τις ίδιες απολαβές που παίρνουν οι άνδρες με χαμηλότερα επίπεδα εκπαίδευσης. Με άλλα λόγια το μισθολογικό χάσμα στα διάφορα επίπεδα εκπαίδευσης πιθανώς να ωθεί την γυναικεία επιθυμία να κερδίζει περισσότερα πτυχία.
Η τάση είναι πιθανό να συνεχίσει να αυξάνεται. Από τη δεκαετία του 1980, οι γυναίκες έχουν συγκεντρώσει την πλειοψηφία όσων αναζητούν πτυχία. Μέχρι το 1999, οι γυναίκες έλαβαν το 57% των πτυχίων αποφοίτησης, και αυτό έχει διατηρηθεί λίγο πολύ για σχεδόν δύο δεκαετίες.
Ενώ το 57% φαίνεται να είναι ένας μαγικός αριθμός για τις γυναίκες με πτυχίο κολεγίου, δεν είναι σαφές αν οι εργαζόμενες απόφοιτες θα φτάσουν σε αυτό το σημείο και πόσο καιρό θα χρειαστεί να το κάνουν. Η Αριάν Χέτζιγουις (Ariane Hegewisch), διευθύντρια προγραμμάτων για την απασχόληση και τα έσοδα στο Ινστιτούτο Ερευνας για τη Γυναικεία Πολιτική, δήλωσε ότι πολλοί παράγοντες -συμπεριλαμβανομένης της μελλοντικής ζήτησης για γυναικεία επαγγέλματα, ο αντίκτυπος της αυτοματοποίησης στα γυναικεία επαγγέλματα και το τοπίο της πολιτικής φροντίδας παιδιών και ηλικιωμένων- θα διαμορφώσει το γυναικείο μερίδιο του κολεγιακού εργατικού δυναμικού.
Η άνοδος αυτών των εργαζόμενων γυναικών αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι εταιρείες διαρθρώνουν πακέτα αποζημιώσεων και παροχών για να προσελκύσουν γυναίκες με προσόντα.
Σύμφωνα με την ελεγκτική εταιρεία ανθρώπινου δυναμικού «Mercer 2015 National Survey of Employer-Sponsored Health Plans», το 6% των εργοδοτών με 20.000 ή περισσότερους υπαλλήλους κάλυψε την κατάψυξη ωαρίων. Το 2018, ο αριθμός αυτός σχεδόν τριπλασιάστηκε στο 17%. Οι μικρότερες εταιρείες παρουσίασαν μικρότερη αλλά σταθερή αύξηση της κάλυψης των υπηρεσιών γονιμότητας τα τελευταία χρόνια.
«Με μεγαλύτερους αριθμούς, τα τμήματα ανθρωπίνων πόρων θα πρέπει να δώσουν μεγαλύτερη προσοχή στους εργαζόμενους με μορφωτικό επίπεδο γυναικών» δήλωσε ο Ρίτσαρντ Φράι (Richard Fry), ανώτερος ερευνητής στο ερευνητικό κέντρο Pew. «Για παράδειγμα, υπάρχουν αποδείξεις ότι οι γυναίκες εργαζόμενοι ίσως έχουν μεγαλύτερη αξία όσον αφορά τις ρυθμίσεις ευέλικτης εργασίας. Μπορούν να εκτιμήσουν πιο γενναιόδωρες πολιτικές γονικής άδειας».

Τρίτη, 20 Αυγούστου 2019

Gender Equality: Sustainable Development Goal 5

Muskaan ¦ Animated Short Film on Gender Equality and Female Foeticide

Σοκαρισμένη η σημερινή γενιά όσον αφορά τη φροντίδα των γονέων

Σοκαρισμένη η σημερινή γενιά όσον αφορά τη φροντίδα των γονέων
Ο δυτικός πληθυσμός γερνά και κάποιος πρέπει να ασχοληθεί με τους γερασμένους κατοίκους. Ποιος όμως;
Η ερευνήτρια Sofia Björk από τη Σουηδία, πρόσφατα ολοκλήρωσε το διδακτορικό της στο University of Gothenburg, στο οποίο πήρε συνέντευξη από 21 μεσήλικες άντρες και γυναίκες με γονείς που χρειάζονταν φροντίδα.
Οι άντρες και οι γυναίκες στις συνεντεύξεις εξεπλάγησαν όταν οι γερασμένοι γονείς τους ξαφνικά τους χρειάστηκαν.
Αποτέλεσε σοκ σε πολλούς η συνειδητοποίηση ότι είχαν βοηθήσει τους γονείς τους. Αισθάνθηκαν ότι ‘’αυτό δεν ήταν δίκαιο’’, με κάποιο τρόπο. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι έχουν συνηθίσει οι γονείς τους να είναι ανεξάρτητοι και πιστεύουν ότι πάντα έτσι θα είναι.
Μπορεί ίσως να οφείλεται στο ότι είναι σίγουροι ότι τη φροντίδα θα αναλάβει το κράτος πρόνοιας.

Περήφανοι μπαμπάδες

Οι ερευνητές πήραν συνέντευξη από 31 γονείς με παιδιά κάτω των 12 ετών. Οι συνεντεύξεις έδειξαν  ότι οι άντρες ήταν περήφανοι που ήταν μπαμπάδες που ασχολούνταν ισότιμα με τη ζωή των παιδιών τους.
Οι μπαμπάδες σήμερα σπρώχνουν με το ένα χέρι το καρότσι και με το άλλο κρατούν τον καφέ ή γράφουν σε blog τις εντυπώσεις τους του να είναι γονείς. Η άδεια πατρότητας φαίνεται φυσική και trendy σε πολλούς μπαμπάδες.
Η Björk πιστεύει ότι το ιδανικό της ισότητας έχει δημιουργήσει νέο είδος ανδρισμού του οποίου μέρος αποτελεί η φροντίδα για τα παιδιά.
Όσον αφορά τη φροντίδα των γονέων, εκεί τα πράγματα είναι διαφορετικά, αν και η ισότητα παραμένει το ιδεώδες για τους περισσότερους ανθρώπους.

Ευθύνη της κόρης

Η Björk δήλωσε, ότι ένας άνθρωπος συνολικά από τις οικογένειες ήταν κυρίως υπεύθυνος για την φροντίδα των ηλικιωμένων γονέων. Όταν η οικογένεια περιλάμβανε κόρες, η ευθύνη ήταν δική τους.
Πήρε συνέντευξη μόνο από ανθρώπους που φροντίζουν τους γονείς τους. Σε μεγαλύτερες ποσοτικοποιημένες έρευνες, κυρίως οι γυναίκες έχουν την ευθύνη των ηλικιωμένων γονέων, δήλωσε.
Πρόσθεσε ότι η έρευνά της βρήκε ότι το φύλο χρησιμοποιείται ως επιχείρημα για τη λήψη ευθυνών ή όχι. Μια γυναίκα σκέφτεται ‘’αφού είμαι κόρη είναι δικιά μου ευθύνη’’.
Η Björk ανακάλυψε ότι γυναίκες έπαιρναν περισσότερο φορτίο από τους άντρες στη φροντίδα των ηλικιωμένων γονέων τους και αισθάνονταν πολύ μόνες σε αυτό. Αρκετοί άνθρωποι αισθάνονταν ότι η ευθύνη θα μπορούσε να επηρεάσει την υγεία και την εργασιακή τους ζωή.

Μια γυναίκα με κόρη έχει λιγότερη βοήθεια

Έρευνα του 2014 από τη Νορβηγία δείχνει ότι το φύλο ενός παιδιού παίζει κεντρικό ρόλο στο πόση κρατική βοήθεια λαμβάνουν ηλικιωμένοι.
Όταν ερευνητές συνέκριναν μια ηλικιωμένη γυναίκα με κόρη και ανάγκη βοήθειας με ηλικιωμένη γυναίκα  που είχε γιο, ανακάλυψαν ότι η δεύτερη θα λάμβανε 25% περισσότερη κατ’ οίκον περίθαλψη αν είχε κόρη. Αυτό μεταφράζεται σε αύξηση κατά 120 λεπτά των υπηρεσιών την εβδομάδα.
Οι ερευνητές σημείωσαν ότι η οικογενειακή κατάσταση ενός ηλικιωμένου σε ανάγκη λαμβάνεται υπόψη για τις υπηρεσίες κατ’ οίκον φροντίδας. Αυτό είναι σε αντίθεση με το νορβηγικό στόχο καθολικών συστημάτων κοινωνικής πρόνοιας
που υποτίθεται ότι κατανέμονται σύμφωνα με τις ανάγκες του χρήστη και όχι με βάση το φύλο.

Μεγαλύτερη ευθύνη στους συγγενείς

Η Νορβηγία και η Σουηδία έχουν καλά προγράμματα πρόνοιας για τους ηλικιωμένους σε σχέση με άλλες χώρες.
Ωστόσο, υπάρχουν αλλαγές στη φροντίδα των ηλικιωμένων. Πολιτικοί στις παραπάνω χώρες αποφάσισαν ότι η θεσμική φροντίδα θα πρέπει να μειωθεί και ότι οι ηλικιωμένοι θα πρέπει να ζουν περισσότερο χρόνο στο σπίτι.
Αν και οι ηλικιωμένοι εξακολουθούν να λαμβάνουν υπηρεσίες στο σπίτι, αυτό σημαίνει ότι οι απαιτήσεις στους συγγενείς είναι μεγαλύτερες. Μεταξύ άλλων, χρειάζεται να συμβάλλουν στο συντονισμό των υπηρεσιών, σημειώνει η Björk.

Ευρώπη των ανισοτήτων: «Στη Γαλλία υπάρχει ισότητα μόνο στα χαρτιά»…

                     



Πάρισι, πόλη του φωτός και τ ου Διαφωτισμού και της Ελευθερίας, της Ισότητας και της Αδελφοσύνης όχι όμως για όλους.
Από τις πολυτελείς μπουτίκ των μεγάλων οίκων μόδας και τις μεγαλοπρεπείς κατοικίες, στην άλλη όψη του νομίσματος, λίγα χιλιόμετρα μακριά όπου βρίσκονται τα εργατικά παρισινά προάστια.
«Ορισμένα μέλη της κυβέρνησης που βρίσκονται σε θέσεις που μπορούν πραγματικά να αλλάξουν την καθημερινότητα των ανθρώπων δεν κατανοούν αυτή την καθημερινότητα. Είναι δύσκολα».
Ο περιφερειακός του Παρισιού χωρίζει δυο κόσμους. Η πολυπολιτισμικότητα αλά γαλλικά σε προάστια όπως το Μπομπινί όπου μεγάλωσε ο Φουάντ Μπεν Αχμέντ δεν είναι τόσο γοητευτική. Το πληθυσμιακό μίγμα αποτελείται από μετανάστες δεύτερης και τρίτης γενιάς σε ποσοστό λίγο πάνω από το 30%. Πάνω από το 40% των κατοίκων ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Ένας στους τέσσερις δεν μπορεί να βρει δουλειά ενώ για τους κάτω των 25 το ποσοστό ανεβαίνει στο 50%.
«Ο αποκλεισμός ξεκινά από το γεγονός ότι δεν έχουμε δουλειά, δεν έχουμε καλή πρόσβαση σε μεταφορικά μέσα, δεν απολαμβάνουμε πλήρως τα δικαιώματά μας. Δεν μπορούμε να στείλουμε το βιογραφικό μας σε μια εταιρεία με διεύθυνση από το Μπομπινί. Ο αποκλεισμός εδώ είναι συνδυασμός πολλών πραγμάτων. Όταν οι άνθρωποι είναι αποκλεισμένοι δεν θέλουν να ανήκουν πια εδώ. Δεν θέλουν να μετέχουν στην κοινωνία».
Οι εργατικές κατοικίες, που αποτέλεσαν πριν από έναν αιώνα εγγύηση κοινωνικής ανόδου προσφέροντας σταθερή στέγη με παροχές μετατράπηκαν σε παγίδες για τους χιλιάδες μετανάστες που μετείχαν στο μεταπολεμικό θαύμα της γαλλικής ανάπτυξης των 30 ένδοξων χρόνων μεταξύ 1945 και 1975.
Τα τελευταία χρόνια έγιναν εστίες κοινωνικής αναταραχής με αποκορύφωμα το 2005.
Σήμερα ζουν σε όλη τη χώρα ζουν σε κοινωνικές κατοικίες 10 εκατομμύρια πολίτες. Σε πολλές από τις πολυκατοικίες επικρατεί εγκατάλειψη.
Στα προάστια του Παρισιού οι κάτοικοι λένε το ίδιο πράγμα: αισθάνονται ότι δεν είναι ίσοι με την υπόλοιπη Γαλλία. Δεν αντιμετωπίζουν μόνο προβλήματα στέγασης, ανεργίας και μετακινήσεων αλλά και τον καθημερινό τους αγώνα κατά των συστημικών ανισοτήτων. Πολλοί ανησυχούν για τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζονται από τα μέσα ενημέρωσης και παρά τις πολυάριθμες εκκλήσεις μας δεν δέχτηκαν να μιλήσουν στην κάμερα. Μας είπαν όμως ότι όσο σκληρά κι αν προσπαθούν, δεν μπορούν να εξελιχθούν. Λένε ότι δεν ζουν, επιβιώνουν.
Ο κοινωνιολόγος Μισέλ Κοκορέφ μελετά τη ζωή στις εργατικές κατοικίες: «Υπάρχει ένα είδος εμποδίου που οικοδομείται λόγω φυλετικών διακρίσεων. Παρά το ότι είμαστε η χώρα των κοινωνικών δικαιωμάτων, της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου, είναι πιο περίπλοκο να βρει κάποιος δουλειά όταν το όνομά του είναι Μπουμπακάρ και κατάγεται από το Μαλί από ότι αν το όνομά του είναι Μπερνάρ και κατάγεται από τη Βρετάνη. Η Γαλλία είναι χώρα ισότητας στα χαρτιά και χώρα ανισότητας και αδικίας στην πραγματικότητα».

https://gr.euronews.com

ΗΠΑ: Γυναίκες επιστήμονες φόρεσαν γενειάδες διεκδικώντας ίσες ευκαιρίες με άνδρες συναδέλφους τους

Γυναίκες επιστήμονες φόρεσαν γενειάδες διεκδικώντας ίσες ευκαιρίες με άνδρες συναδέλφους τους

Απηυδισμένη επειδή την αγνοούν ως επιστήμονα, μολονότι εργάζεται δυο φορές πιο σκληρά από τους άνδρες συναδέλφους της, η δρ. Έλεν Κουράνο έβαλε στόχο της να πετύχει την αλλαγή. Φορώντας γενειάδα.
Η Κουράνο, αναπληρώτρια καθηγήτρια παλαιοβοτανικής στο Πανεπιστήμιο του Γουαϊόμινγκ, είπε ότι η υπομονή της, σ' αυτόν τον ανδροκρατούμενο τομέα, εξαντλήθηκε όταν ένας άνδρας συνάδελφός της επαινέθηκε για μια ιδέα την οποία είχε διατυπώσει εκείνη λίγα λεπτά νωρίτερα.
Η καθηγήτρια είπε στην κινηματογραφίστρια φίλη της Λέξι Τζέιμισον Μαρς ότι κουράστηκε να αισθάνεται αόρατη και να βλέπει τους άνδρες επιστήμονες να δίνουν συνεντεύξεις στην τηλεόραση κάθε φορά που χρειαζόταν η γνώμη ενός ειδικού.
«Σκέφθηκα: ίσως αν έβαζα μια γενειάδα, τότε να άκουγαν αυτά που είχα να πω», δήλωσε στο Thomson Reuters Foundation.
Τα λόγια της Κουράνο χτύπησαν μια ευαίσθητη χορδή για τη Μαρς και της ενέπνευσαν το «Σχέδιο της Κυρίας με τα Γένια: Η Διεκδίκηση του Προσώπου της Επιστήμης», που έχει ως στόχο να τιμήσει τις γυναίκες οι οποίες αφιέρωσαν τη ζωή τους στις γεωεπιστήμες.
«Με λίγες τρίχες στα κατάλληλα σημεία του προσώπου, οποιαδήποτε γυναίκα επιστήμονας μπορεί να θεωρηθεί εξίσου ρωμαλέα, σκληροτράχηλη και αποφασισμένη», γράφουν στον ιστότοπό τους.
Μόλις ένα στα τέσσερα μέλη των επαγγελματικών ενώσεων παλαιοντολόγων είναι γυναίκα.
Το Σχέδιο της Κυρίας με τα Γένια περιλαμβάνει εκτός από τον ιστότοπο, δύο ντοκιμαντέρ και μια φωτογραφική έκθεση με τα πορτρέτα περίπου 100 γυναικών παλαιοντολόγων –όλες με γενειάδες ή μουστάκια– οι οποίες μοιράστηκαν με τον κόσμο τις δικές τους ιστορίες, τον αγώνα τους για ίση αμοιβή, για εργασιακές ευκαιρίες και για προαγωγές.
Στα ντοκιμαντέρ, η γενειοφόρος Κουράνο εικονίζεται όρθια σε ένα λόφο, με μια ζώνη με εργαλεία γύρω από τη μέση της και μια σκαπάνη στα χέρια, καθώς ανασκάπτει απολιθωμένα φύλλα και τα εξετάζει για δαγκώματα εντόμων για να διαπιστώσει πώς αλλάζει η αλληλεπίδραση των ειδών όταν ο πλανήτης παγώνει ή θερμαίνεται.
Το πρώτο ντοκιμαντέρ θα προβληθεί αυτήν την εβδομάδα στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ, όπου θα φιλοξενηθεί και η έκθεση φωτογραφίας μέχρι τον Σεπτέμβριο. Όλα τα έσοδα θα διατεθούν σε ένα ταμείο για τις μελλοντικές γυναίκες παλαιοντολόγους.

Σαν σήμερα το 1982 καταργείται η ποινική δίωξη της μοιχείας

Αποτέλεσμα εικόνας για ζευγαρι
Η σεξουαλική σχέση ενός παντρεμένου ατόμου με άτομο διαφορετικό από τον ή την σύζυγό του είναι μοιχεία ή όπως την ορίζουν οι νομικοί η παράβαση της συζυγικής πίστης που συνίσταται στην εξώγαμη κατά φύση συνουσία μεταξύ δύο ετεροφύλων προσώπων τα οποία το ένα τουλάχιστον είναι έγγαμο.
Η μοιχεία είναι τόσο παλιά όσο και ο θεσμός του γάμου και της οικογένειας. Η κοινωνική της απαξία ποικίλλει από εποχή σε εποχή, από κοινωνία σε κοινωνία και από πολιτισμό σε πολιτισμό.
Ο κώδικας του Χαμουραμπί (18ος αιώνας π.Χ.) στη Βαβυλώνα προέβλεπε για τη μοιχεία την ποινή του θανάτου με πνιγμό. Οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι τιμωρούσαν ακόμη και με την ποινή τον θανάτου τη μοιχαλίδα, ενώ η ποινή για τον μοιχό δεν ήταν αυστηρή.
Οι τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες (Ιουδαϊσμός, Χριστιανισμός, Μουσουλμανισμός) είναι κατηγορηματικές στην καταδίκη της μοιχείας, υπακούοντας στην έβδομη εντολή που έδωσε ο Θεός στον Μωυσή: Ου μοιχεύσεις. Κι ενώ Ιουδαϊσμός και Χριστιανισμός αρκούνται σε εκκλησιαστικά επιτίμια, στα κράτη όπου εφαρμόζεται η Σαρία (ισλαμικός θρησκευτικός νόμος), οι ποινές είναι ιδιαίτερα απάνθρωπες, κυρίως για τις γυναίκες (ραβδισμοί ή λιθοβολισμός).
Πιο ανεκτικοί εμφανίζονται οι Ινδουιστές, οι Εσκιμώοι και ορισμένοι λαοί της Αφρικής και της Πολυνησίας. Στην Ευρώπη και την Αμερική η μοιχεία αποτελούσε ή και εξακολουθεί να αποτελεί λόγο διαζυγίου. Η γενικότερη τάση για ισότητα των δύο φύλων έχει οδηγήσει σχεδόν σε όλες τις χώρες αυτών των περιοχών σε αποποινικοποίηση της μοιχείας.
Στη χώρα μας, η μοιχεία ήταν ποινικό αδίκημα σχεδόν από τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους. Σύμφωνα με το άρθρο 286 του Ποινικού Νόμου της Βαυαροκρατίας που ίσχυσε έως τις 31 Δεκεμβρίου 1950, η διάπραξη μοιχείας χαρακτηριζόταν ως πλημμέλημα. Παρέμεινε ως πλημμέλημα και με τον νέο Ποινικό Κώδικα που ίσχυσε από την 1η Ιανουαρίου 1951. Στο άρθρο 357 προβλεπόταν ποινή ενός έτους για τους μοιχούς, ενώ το έγκλημα εδιώκετο μόνο με έγκληση του παθόντος συζύγου. Η μοιχεία κρινόταν ατιμώρητη όταν υπήρχε διάσταση των συζύγων ή ανοχή του παθόντος συζύγου. Οι δράστες έπρεπε να συλληφθούν επ’ αυτοφώρω για να στοιχειοθετηθεί ευκολότερα η κατηγορία, γι’ αυτό συνέβαιναν κωμικοτραγικές σκηνές κατά τη διαπίστωση του εγκλήματος (χαρακτηριστική είναι η κωμωδία του Ντίνου Δημόπουλου Η βίλα των οργίων, παραγωγής 1964, με πρωταγωνιστές τους Λάμπρο Κωνσταντάρα και Διονύση Παπαγιαννόπουλο).
Η μοιχεία αποποινικοποιήθηκε στη χώρα μας από την κυβέρνηση της Αλλαγής, στο πλαίσιο της φιλελευθεροποίησης του πλέγματος των διατάξεων που αφορούσαν το Οικογενειακό Δίκαιο. Η Εκκλησία της Ελλάδος αντέδρασε, υποστηρίζοντας ότι «η αποποινικοποίηση της μοιχείας θα κλονίσει τα θεμέλια της οικογένειας και του γάμου» (21 Ιανουαρίου 1982). Η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου δεν έκανε πίσω και κατάργησε το άρθρο 357 του Ποινικού Κώδικα με το άρθρο 8 του Νόμου 1272/82, που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 20 Αυγούστου 1982.

Όσον αφορά στις αστικές συνέπειες, με το Νόμο 1329/1983 η μοιχεία έπαψε να αποτελεί απόλυτο λόγο διαζυγίου. Μπορεί, όμως, να επιφέρει τη λύση του γάμου μόνο αν κριθεί ότι από αυτή έχουν διαταραχθεί τόσο σοβαρά οι συζυγικές σχέσεις, ώστε βάσιμα η εξακολούθηση της έγγαμης σχέσης να είναι αφόρητη για τον ενάγοντα (άρθρο 1439 Α.Κ)

Ισραήλ:Εκστρατεία για τον σωστό καθαρμό των γυναικών μετά τον έμμηνο κύκλο ενέκρινε ο Νετανιάχου



Με τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές προ των πυλών και τις γυναίκες υποψηφίους να υπολείπονται ακόμη σε αριθμό τον αντίστοιχο των ανδρών, η κυβέρνηση του Μπέντζαμιν Νετανιάχου –στη σύνθεση της οποίας περιλαμβάνονται μόλις δύο γυναίκες—δηλώνει έτοιμη να δρομολογήσει μία θεσμική εκστρατεία για την προώθηση της ιεροτελεστίας του καθαρμού των γυναικών μετά τον έμμηνο κύκλο. 

Το υπουργείο Θρησκευτικών Υποθέσεων, επικεφαλής του οποίου είναι ο υπερορθόδοξος Ισαάκ Βανκίν, του θρησκευτικού σεφαραδίτικου κόμματος Σας, ανέθεσε στην κρατική διαφημιστική εταιρεία την παραγωγή ενός διαφημιστικού βίντεο για την τηλεόραση και τις ψηφιακές πλατφόρμες, προκειμένου να «καταστήσει πιο ελκυστική την αντίληψη για τις ιεροτελεστίες καθαρμού», όπως αναφέρεται σε χθεσινό άρθρο της εφημερίδας Haaretz. 

Για τον σκοπό αυτό, θα χρησιμοποιηθεί η εικόνα διάσημων γυναικών της χώρας, που θα προτρέπουν τις Ισραηλινές να βυθίζονται στο νερό τελείως τρεις συνεχόμενες φορές, γυμνές και όρθιες, επτά ημέρες μετά την έμμηνο ρύση. Ο εβραϊκός θρησκευτικός νόμος θεωρεί πως εκείνη την περίοδο οι γυναίκες είναι «ρυπαρές» και για τούτο τους απαγορεύεται να έχουν ερωτικές σχέσεις με τους συζύγους τους εάν δεν περάσουν πρώτα από την τελετή αποκαθαρμού τους στην μικρή δεξαμενή «μικβέ», που περιέχει βρόχινο νερό και βρίσκεται στις συναγωγές, ή σε κάποιο θρησκευτικό κέντρο. 

Οι κοσμικές οργανώσεις θεωρούν, σύμφωνα με τη Haaretz, πως τούτη τη φορά το υπουργείο έχει ξεπεράσει τα εσκαμμένα όσον αφορά τις νόμιμες αρμοδιότητές του, που συνίστανται στην παροχή θρησκευτικών υπηρεσιών και για την έκδοση διαζυγίων (σημειωτέον στο Ισραήλ δεν αναγνωρίζεται ο πολιτικός γάμος, αν και γίνονται ανεκτοί όσοι πολιτικοί γάμοι έχουν γίνει στο εξωτερικό). Φρονούν επίσης πως με αυτήν την εκστρατεία, το υπουργείο επιδιώκει να επιβάλει την ιδέα της τέλειας υπακοής των γυναικών στον Ιουδαϊκό Νόμο. 

Η συμφωνία για την προώθηση του καθαρμού στη «μικβέ» εντάσσεται στο πλαίσιο της συμφωνίας του Νετανιάχου για συνεργασία με τα θρησκευτικά κόμματα, που το 2015 του επέτρεψε να συγκροτήσει την πιο συντηρητική κυβέρνηση στην ιστορία του Ισραήλ. Οι σφυγμομετρήσεις για τις εκλογές της 17ης Σεπτεμβρίου προβλέπουν την επανάληψη του πολιτικού αδιεξόδου που δεν επέτρεψε τον σχηματισμό κυβέρνησης, με τη δεξιά να έχει συγκεντρώσει 65 έδρες και την αντιπολίτευση (κέντρο, αριστερά, άραβες) 55. 

Το υπουργείο Θρησκευτικών Υποθέσεων έχει προκαλέσει και άλλη αντιπαράθεση, όταν δημοσίευσε διαφημίσεις για την αναθεώρηση των διαδικασιών για την προσηλυτισμό στον Ιουδαϊσμό, με στόχο την επιστροφή στην πιο ορθόδοξη και τυπική διαδικασία. Την περασμένη εβδομάδα, νέα πολεμική είχε ξεσπάσει μετά την απόφαση των αρχών της πόλης Αφούλα, στο βόρειο Ισραήλ, να διαχωρισθούν γυναίκες από άνδρες στο κοινό μίας ανοικτής συναυλίας σε δημόσιο χώρο.

 Όπως τόνισε η αρθρογράφος Ίρις Λεάλ, «ήταν μία μαύρη ημέρα για την ισότητα των φύλων στο Ισραήλ. Δεν επρόκειτο για μία τελετή στη συναγωγή, ούτε για μία ιδιωτική εκδήλωση και παραβιάσθηκαν τα θεμελιώδη δικαιώματα». 

Πηγή: El Pais / ΑΠΕ ΜΠΕ, Γιώργης-Βύρων Δάβος





Ελ Σαλβαδόρ: Αθώα η έγκυος που βιάστηκε και γέννησε νεκρό παιδί

Έβελιν Ερνάντες
Έβελιν Ερνάντες / © EPA/Rodrigo Sura
Αθωώθηκε η 21χρονη γυναίκα από το Ελ Σαλβαδόρ, η οποία είχε πέσει θύμα βιασμού και γέννησε το νεκρό παιδί της μέσα σε μια τουαλέτα.  
Η Έβελιν Ερνάντες, η οποία δεν έπαψε να δηλώνει αθώα, υποστήριξε ενώπιον του δικαστηρίου στο Ελ Σαλβαδόρ ότι δεν γνώριζε ότι ήταν έγκυος ενώ διευκρίνισε ότι είχε χάσει τις αισθήσεις της κατά τη διάρκεια της γέννας.Η Ερνάντες, έφηβη όταν γέννησε, είχε καταδικαστεί τον Ιούνιο του 2017 να εκτίσει 30 χρόνια κάθειρξη, αλλά η απόφαση αυτή ακυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο τον Φεβρουάριο, 33 μήνες αφότου η νέα οδηγήθηκε πίσω από τα σίδερα. Σε αυτή τη δεύτερη δίκη, η εισαγγελία είχε αλλάξει το κατηγορητήριο: η Ερνάντες δεν κατηγορούταν πλέον για ανθρωποκτονία εκ προμελέτης με επιβαρυντικές περιστάσεις, αλλά για ανθρωποκτονία εξ αμελείας με επιβαρυντικές περιστάσεις. Πάντως και αυτή η κατηγορία επισύρει ποινή κάθειρξης από 30 ως 50 χρόνια, σύμφωνα με την ομάδα της υπεράσπισής της. Η εισαγγελία εισηγήθηκε την καταδίκη της 21χρονης σε κάθειρξη 40 ετών.
«Αθωώθηκε!!! Ναι, τα καταφέραμε!» έγραψε στο Twitter η Μπέρθα Μαρία Ντελεόν, η συνήγορος της Έβελιν Ερνάντες. «Πιστεύουμε ότι ο δικαστής ήταν πολύ δίκαιος στην απόφασή του. Ο δικαστής επισήμανε ότι δεν υπήρχε τρόπος να αποδειχθεί ότι διαπράχθηκε έγκλημα και για αυτό ακριβώς (η Ερνάντες) αθωώθηκε», πρόσθεσε.
«Δόξα τω Θεώ, αποδόθηκε δικαιοσύνη» φώναξε η Ερνάντες, κλαίγοντας, στο πλήθος που είχε συγκεντρωθεί έξω από το δικαστικό μέγαρο και την επευφημούσε.
Η υπόθεση της Ερνάντες προσέλκυσε τα φώτα της δημοσιότητας τόσο στη χώρα της όσο και στο εξωτερικό με πλειάδα οργανώσεων που αγωνίζονται για τα δικαιώματα των γυναικών να ζητούν την αθώωσή της.
Στο συντηρητικό καθολικό Ελ Σαλβαδόρ, ο ποινικός κώδικας προβλέπει την επιβολή ποινής φυλάκισης 2 ως 8 ετών σε κάθε περίπτωση άμβλωσης αλλά, στην πραγματικότητα, οι δικαστές αντιμετωπίζουν κάθε απώλεια βρέφους ως «ανθρωποκτονία με επιβαρυντικές περιστάσεις», κατηγορία που επισύρει ποινή 30 ως 50 ετών κάθειρξης.
Σήμερα, τουλάχιστον 16 γυναίκες βρίσκονται στις φυλακές του Σαλβαδόρ λόγω αμβλώσεων. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών πάντως, πέντε γυναίκες που είχαν καταδικαστεί για παρόμοιες υποθέσεις αφέθηκαν ελεύθερες.

Η Τζεϊντά ζωγραφίζει ακόμα

Η Τζεϊντά ζωγραφίζει ακόμα


Η Τζεϊντά Μπιλγκίν είναι μια δεκαπεντάχρονη Τουρκάλα που ήρθε πρώτη σε διαγωνισμό ζωγραφικής με θέμα «Η βία κατά των γυναικών και των παιδιών». Ο πίνακας (φωτ.) αυτού του γυμνασιοκόριτσου της Προύσας βραβεύτηκε. Ε, και; Η Τζεϊντά το ξέρει καλά ότι όχι μόνο δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα στην πατρίδα της, αλλά αντίθετα η κοινωνική θέση της γυναίκας πάει από το κακό στο χειρότερο. Βλέπει καθημερινά τον αγώνα των γυναικών να προδίδεται.
Ηταν το 2011 όταν ένα νομοσχέδιο (αρ. 6.284) ψηφίστηκε από το τουρκικό Κοινοβούλιο που προστάτευε τις γυναίκες και τα παιδιά από τη βία και προέβλεπε ποινές για τον δράστη. Πάει, όμως, ξεχάστηκε. Τα τελευταία δύο χρόνια, μάλιστα, εμφανίστηκαν φονταμενταλιστές που αντιδρούσαν στο άρθρο, διότι, λέει, «χωρίζει», διασπά τις οικογένειες (;). Οι Αρχές άρχισαν να κάνουν τα στραβά μάτια. Και εδώ ας μιλήσουν οι αριθμοί: τις χρονιές 2017 και 2018 αυξήθηκαν οι δολοφονίες γυναικών και οι κακοποιήσεις παιδιών. Το 2017 δολοφονήθηκαν 409 γυναίκες και 387 παιδιά. Από τις γυναίκες οι 332 είχαν υποστεί και σεξουαλική κακοποίηση. 2018: 1.217 παιδιά κακοποιήθηκαν και από αυτά τα 20 δολοφονήθηκαν. Και 440 γυναίκες δολοφονήθηκαν και για τις 131 δεν βρέθηκε ο δράστης. Για τα κακοποιημένα παιδιά δεν μπορεί να υπάρχει ακριβής αριθμός διότι όλα τα σκεπάζει η σιωπή και ο φόβος. Είναι κουραστικοί οι αριθμοί, πίσω όμως από τον κάθε έναν υπάρχει ένα σβησμένο όνειρο, πόνος και πένθος.
Η κακοποίηση των παιδιών γίνεται κυρίως στο σχολικό περιβάλλον από δασκάλους και σχολικό προσωπικό, στα τζαμιά από τους ιμάμηδες και λοιπούς ταγμένους στον Αλλάχ, και βέβαια στο οικογενειακό περιβάλλον. Το θλιβερό και εξοργιστικό είναι πως για τις δύο πρώτες κατηγορίες «ευυπόληπτων» πολιτών η Δικαιοσύνη έχει πάντα αθωωτικές αποφάσεις.
Ο περασμένος Μάρτιος ήταν ένας μήνας ντροπής για την τουρκική Δικαιοσύνη: πέντε άντρες βίασαν ένα ανήλικο κορίτσι με κινητικά προβλήματα και αδυναμία λόγου. Το δικαστήριο αθώωσε τους δράστες επειδή το κορίτσι δεν φώναξε! Αρα, δεν υπήρξε βιασμός!
Το ΑΚΡ, το κόμμα της Ερντογάν, της σεμνής πρώτης κυρίας με τη μαντίλα, υπερψήφισε ένα νομοσχέδιο που αθωώνει τους βιαστές αν παντρευτούν το θύμα τους! Αναφέρουν οι έρευνες πως 4.000 κορίτσια έχουν παντρευτεί τον βιαστή τους!
Η ζωγραφιά της Τζεϊντά βραβεύτηκε…

Δευτέρα, 19 Αυγούστου 2019

19 Αυγούστου:Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπισμού


Η Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπισμού (World Humanitarian Day) καθιερώθηκε με απόφαση του ΟΗΕ για να τιμήσει το προσωπικό που εμπλέκεται στις ανά τον πλανήτη ανθρωπιστικές αποστολές, αλλά και να αποτίσει φόρο τιμής σε όσους έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια αυτών των αποστολών.

Η 19η Αυγούστου επελέγη ως Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπισμού, επειδή την ημερομηνία αυτή του 2003 ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ στο Ιράκ, βραζιλιάνος διπλωμάτης Σέρζιο Βιέιρα ντε Μέλο και 21 συνάδελφοί του έχασαν τη ζωή τους, κατά τη διάρκεια βομβιστικής επίθεσης στο αρχηγείο του ΟΗΕ στην Βαγδάτη.

Η σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπισμού , είναι αφιερωμένη στις γυναίκες και τη συμβολή τους σε ανθρωπιστικές αποστολές.

Η φετινή εκστρατεία έχει ως στόχο να υποστηρίξει την αναγνώρισητων γυναικών και στην ανάδειξη της αξίας τους   στην ενίσχυση της παγκόσμιας ανθρωπιστικής αντίδρασης καθώς και στις προσπάθειες προστασίας βάσει του διεθνούς δικαίου.

http://www.laimitomos.com/

Μεγάλη Βρετανία: Απαγόρευσαν διαφημιστικό σποτ της VW για σεξιστικά στερεότυπα

Στη Μεγ. Βρετανία απαγορεύθηκε η προβολή ενός διαφημιστικού video για το ηλεκτρικό VW eGolf, επειδή κρίθηκε ότι προβάλλει σεξιστικά στερεότυπα κατά των γυναικών.
'Εντονες συζητήσεις πυροδότησε στη Μεγάλη Βρετανία η απαγόρευση προβολής ενός διαφημιστικού σποτ για το ηλεκτροκίνητο VW eGolf. Κοιτώντας το video δεν περνά αρχικά από το μυαλό σου κάποιος λόγος απαγόρευσης, ωστόσο η αρμόδια βρετανική υπηρεσία ελέγχου ASA θεώρησε, ότι παραβιάζει τους νέους κανονισμούς σχετικά με τη διάδοση στερεοτύπων για τα δύο φύλα. 
Η υπηρεσία έλαβε καταγγελίες από άτομα, που διαμαρτυρήθηκαν για την επαναλαμβανόμενη προβολή στερεοτύπων, επειδή στο βίντεο εμφανίζονται οι άνδρες ως αστροναύτες και ακρωτηριασμένοι αθλητές – υπερήρωες, ενώ οι γυναίκες ως παραδοσιακές νοικοκυρές και μητέρες.
Η Volkswagen υπέβαλε ένσταση κατά της απόφασης, όμως η ASA επικύρωσε την απαγόρευση. Είναι η πρώτη φορά, που εφαρμόζονται στη Μεγάλη Βρετανία οι νέοι κανονισμοί κατά της διαφήμισης με σεξιστικό περιεχόμενο, οι οποίοι τέθηκαν σε ισχύ πριν λίγες ημέρες. 
Θύμα των νέων κανονισμών έπεσε και ένα διαφημιστικό σποτάκι του γνωστού τυριού – αλοιφής Philadelphia, στο οποίο πρωταγωνιστεί ένας πατέρας, ανίκανος να επιβλέψει σωστά το μωρό του.

NASA: Στέλνει την πρώτη γυναίκα στη Σελήνη

Στέλνει την πρώτη γυναίκα στη Σελήνη

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Την αποστολή της πρώτης γυναίκας στη Σελήνη μαζί μ’ έναν άνδρα εντός της επόμενης πενταετίας έθεσε ως στόχο η NASA.
Ως βάση οργάνωσης και εκτέλεσης του νέου προγράμματος -όπου θα κατασκευαστεί και το διαστημικό σκάφος, με το οποίο θα επιστρέψουν μέχρι το 2024 αστροναύτες στη Σελήνη- θα χρησιμοποιηθεί το Διαστημικό Κέντρο Μάρσαλ (Marshall Space Flight Centre) στην Αλαμπάμα.
Το σχέδιο της ΝASA αναμένεται να στοιχίσει περί τα 20 με 30 δισ. δολάρια, ενώ στην ανάπτυξη της απαιτούμενης τεχνολογίας θα εμπλακούν διάφορες εταιρείες, όπως η Blue Origin του δισεκατομμυριούχου επιχειρηματία και ιδρυτή της Amazon, Τζεφ Μπέζος -που θα κατασκευάσει διάφορα πιθανά εξαρτήματα για το σκάφος προσελήνωσης-, η SpaceX του ιδρυτή της Tesla, Ελον Μασκ καθώς και η Lockheed Martin Corporation. 
Οι τρεις εταιρείες θα καταθέσουν προσφορές, που θα εξεταστούν αργότερα εντός του 2019 διεκδικώντας τις επιδοτήσεις της NASA.
H τελευταία βάφτισε το πρόγραμμα “Artemis” - από το όνομα της αδελφής του θεού Απόλλωνα, καθώς με το πρόγραμμα “Apollo” -το τρίτο επανδρωμένο διαστημικό πρόγραμμα της NASA- είχαν πατήσει το πόδι τους στη Σελήνη στις 20 Ιουλίου 1969 ο Νιλ Άρμστρονγκ κι ο Μπαζ Όλντριν. 
Η σεληνάκατός τους είχε κατασκευαστεί πριν από μισό αιώνα στο Διαστημικό Κέντρο Μάρσαλ. 
Ο τελευταίος άνθρωπος που πάτησε στο φεγγάρι ήταν ο Αμερικανός αστροναύτης Γιουτζίν Άντριου Σέρναν το 1972.
Η NASA ζήτησε από το Κογκρέσο να αυξήσει κατά 1,6 δισ. δολάρια τον προτεινόμενο προϋπολογισμό της για το επόμενο έτος καθώς επιδιώκει την επανέναρξη των διαστημικών αποστολών από αμερικανικό έδαφος για πρώτη φορά από τον τερματισμό του προγράμματος των διαστημικών λεωφορείων το 2011. Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Μάικ Πενς, ανακοίνωσε ότι η NASA θέλει να στείλει αστροναύτες στη Σελήνη μέχρι το 2024, τέσσερα χρόνια νωρίτερα από τον αρχικό στόχο. 
Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμη αν στηρίζει τα σχέδια αυτά. Πάντως τον περασμένο Ιούνιο είχε καλέσει τη NASA να εστιάσει σε «πολύ μεγαλύτερες» πρωτοβουλίες, όπως μια επανδρωμένη αποστολή στον Άρη.

Παρασκευή, 16 Αυγούστου 2019

Πώς αμύνονταν οι γυναίκες πριν από 100 χρόνια στις σεξουαλικές επιθέσεις

Οι γυναίκες της εποχής άρχισαν να επιμορφώνουν η μία την άλλη σε θέματα αυτοάμυνας και πολύ σύντομα άρχισαν να κυκλοφορούν τα πρώτα σχετικά εγχειρίδια. 

Ηταν μία συνηθισμένη, βροχερή Τρίτη του 1912 όταν η 18χρονη Elizabeth Foley βρέθηκε εν μέσω μιας ένοπλης ληστείας, μαζί με τον συνάδελφό της από την τράπεζα. Κάποιος τους είχε επιτεθεί από πίσω ενώ οι δυο τους περπατούσαν αμέριμνοι, είχε καταφέρει να ακινητοποιήσει τον νεαρό, χτυπώντας τον βάναυσα στο κεφάλι και έτοιμος να αποσπάσει τις μισθοδοσίες του μήνα που μετέφερε στον χαρτοφύλακά του. 

Ωστόσο, η Foley, δεν έχασε την ψυχραιμία της: έβγαλε την καρφίτσα που συγκρατούσε το καπέλο στα μαλλιά της και σχεδόν την έμπηξε στο πρόσωπο του ληστή, αποτρέποντας τα ακόμη χειρότερα.    «Γρήγορες κινήσεις, γυναικείο θάρρος και μία βελόνα μαλλιών ήταν όσα χρειάζονταν για να αναχαιτιστεί ένας κακοποιός που ετοιμαζόταν να δράσει στο φως της μέρας επί των οδών Bleecker και Broadway», έγραψαν τότε για τη δεσποινίδα Foley οι New York Times, αναφέροντας ότι η κοπέλα ήταν ήδη μέλος σε μία κίνηση γυναικών, που κυκλοφορούσαν ετοιμοπόλεμες σε περίπτωση επίθεσης κάποιου άντρα, οπλισμένες με τις βελόνες των καπέλων τους.    


Οι σουφραζέτες βοήθησαν στην εξάπλωση αυτών των μέτρων υπέρ των εργαζόμενων γυναικών, ταυτόχρονα, ωστόσο ξεκίνησε και μια παράξενη ρητορική που υποστήριζε ότι αυτού του είδους ο ακτιβισμός μόνο στόχο έχει να ευνουχίσει τους άντρες και να αποσύρει την προσοχή τους από το γυναικείο φύλο.   Καθώς οι γυναίκες κέρδιζαν την ανεξαρτησία τους και μπορούσαν πλέον να κυκλοφορούν ασυνόδευτες στον δρόμο, ακόμη και να ταξιδεύουν χωρίς αντρική συντροφιά στα τέλη του 1800, οι βελόνες των καπέλων τους είχαν μετατραπεί σε ένα αποτελεσματικό όπλο άμυνας για όποια αρνούνταν να την ακουμπούν, να της λένε διάφορα στον δρόμο ή να επιχειρούν να της επιτεθούν.  «Κάθε γυναίκα με θάρρος και μία βελόνα μπορεί να αποδείξει τι μπορεί να πάθει ένας δειλός που την πλησιάζει με δόλιο σκοπό», έγραφε εκείνη την εποχή η εφημερίδα Los Angeles Herald.

Διαδεδομένη φωτογραφία του 1904 για το πώς μια γυναίκα πρέπει να χρησιμοποιεί τη βελόνα από το καπέλο της και εναντίον κάποιου που της επιτίθεται
Διαδεδομένη φωτογραφία του 1904 για το πώς μια γυναίκα πρέπει 
να χρησιμοποιεί τη βελόνα από το καπέλο της και εναντίον κάποιου που της επιτίθεται 


Το νέο, βασικά η μέθοδος άμυνας, διαδόθηκε. Πλέον οι βιοτεχνίες που έφτιαχναν βελόνες καπέλων είχαν καταλάβει τη διπλή χρησιμότητά τους και γι' αυτό έφτιαχναν περίτεχνες μεν -στολισμένες με λουλούδια, πουλιά και πολύτιμα πετράδια- βελόνες, ωστόσο σαφώς μεγαλύτερες. Μία βελόνα για γυναικείο καπέλο μπορούσε να ξεπερνάει τα 20 εκ. και να μετατραπεί άνετα σε φονικό όπλο για μία κοπέλα που βρισκόταν σε κίνδυνο.  

Είναι η εποχή που οι εφημερίδες σε όλο το φάσμα των Ηνωμένων Πολιτειών αρχίζουν να καταγράφουν περιστατικά γυναικών που προσπάθησαν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, όταν ένιωσαν να απειλείται η ζωή και η σωματική τους ακεραιότητα. Σύμφωνα με φύλλο της Chicago Ηerald του 1900 μια γυναίκα κάρφωσε κάποιον που προσπάθησε να τη ναρκώσει με χλωροφόρμιο, αρπάζοντας την ενώ είχε γυρισμένη την πλάτη, ενώ μια άλλη, από το πουθενά κατάφερε να σταματήσει μια ληστεία σε τρένο... 

Ο νευροσεξισμός και η επιστήμη για το "φύλο" του εγκεφάλου

Ο νευροσεξισμός και η επιστήμη για το "φύλο" του εγκεφάλου

Διάφορες επιστημονικές μελέτες ισχυρίζονται ότι βρίσκουν διαφορές ανάμεσα στον «γυναικείο» και στον «ανδρικό» εγκέφαλο.
Κατά καιρούς επίσης έρχεται ο αντίλογος ότι ο εγκέφαλος είναι «γιούνισεξ» και ότι οι όποιες νευροβιολογικές διαφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών είναι δευτερεύουσας σημασίας.
Μια τέτοια παθιασμένη απομυθοποίηση επιχειρεί το νέο βιβλίο «Ο έμφυλος εγκέφαλος: Η νέα νευροεπιστήμη που διαλύει το μύθο του γυναικείου εγκεφάλου» (εκδ. The Bodley Hand, 2019) της γνωσιακής νευροεπιστήμονα Τζίνα Ρίπον, καθηγήτριας του βρετανικού Πανεπιστημίου 'Αστον του Μπέρμιγχαμ.
Το βασικό μήνυμά της, που το παρουσίασε και με άρθρο της στη βρετανική «Τέλεγκραφ», είναι ότι «ένας έμφυλος κόσμος θα παράγει έναν έμφυλο εγκέφαλο». Κινούμενη στο ίδιο μήκος κύματος με δύο προηγούμενα βιβλία, της Κορντίλια Φάιν («Αυταπάτες του Φύλου», 2010) και της 'Αντζελα Σαΐνη («Κατώτερη», 2017), η Ρίπον θέτει ως στόχο να ξεριζώσει το νευροσεξισμό.
Το βιβλίο ξεκινά με τον Γάλλο κοινωνικό ψυχολόγο Γκιστάβ Λε Μπον, ο οποίος το 1895 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «οι γυναίκες αντιπροσωπεύουν τις κατώτερες μορφές της ανθρώπινης εξέλιξης και... είναι πιο κοντά στα παιδιά και στους άγριους παρά στον ενήλικο πολιτισμένο άνδρα». Και καταλήγει με το «μανιφέστο» του συντηρητικού μηχανικού της Google Τζέιμς Ντέιμορ, ο οποίος το 2017 υποστήριξε πως «είναι βιολογικές οι αιτίες» που υπάρχει έλλειψη γυναικών στον κόσμο της τεχνολογίας και γενικότερα σε ηγετικές θέσεις.
Η Ρίπον επισημαίνει ότι στην εποχή μας τα επιχειρήματα για την «κατωτερότητα» των γυναικών κρύβονται πίσω από την αναζήτηση επιστημονικών αποδείξεων για την υποτιθέμενη διαφορετικότητα του γυναικείου εγκεφάλου και με ποιο τρόπο αυτός είναι συμπληρωματικός του ανδρικού. Έτσι, δεν ακούει κανείς πια ότι οι γυναίκες είναι λιγότερο έξυπνες από τους άνδρες, αλλά ότι είναι διαφορετικές, επειδή ο γυναικείος εγκέφαλος είναι νευρωνικά «καλωδιωμένος» έτσι ώστε να ευνοεί την έκφραση συναισθημάτων, την ενσυναίσθηση, τη συμπόνια και τη διαίσθηση. Ενώ, από την άλλη, η «καλωδίωση» του ανδρικού εγκεφάλου ευνοεί τον ορθολογισμό και την πρακτική δράση.
Κατά καιρούς εμφανίζονται έρευνες, συνήθως με λειτουργική μαγνητική απεικόνιση (fMRI), που δείχνουν ότι άνδρες και γυναίκες έχουν διαφορές στις διασυνδέσεις των νευρώνων τους. Χαρακτηριστική είναι μια μελέτη του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια του 2014, που έτυχε μεγάλης διεθνούς προβολής, σύμφωνα με την οποία στο γυναικείο εγκέφαλο οι νευρωνικές «καλωδιώσεις» είναι κυρίως ανάμεσα στα δύο ημισφαίρια, ενώ στον ανδρικό κυρίως στο εσωτερικό καθενός ημισφαιρίου.
Η Ρίπον επισημαίνει πως τέτοιου είδους έρευνες - τις οποίες χαρακτηρίζει «νευροσκουπίδια» - παραλείπουν ότι η συντριπτική πλειονότητα των διασυνδέσεων ανάμεσα στα εγκεφαλικά κύτταρα είναι όμοια και στα δύο φύλα. Οι σύγχρονοι νευροεπιστήμονες έχουν αποτύχει να εντοπίσουν ουσιαστικές εγκεφαλικές διαφορές. Υπάρχουν ορισμένες διαφορές, αλλά όχι τέτοιες ώστε ο ανδρικός και ο γυναικείος εγκέφαλος να θεωρηθούν πραγματικά διαφορετικοί. Αντίθετα, όπως λέει, δεν υπάρχει τίποτε στον εγκέφαλο που να το έχουν όλοι οι άνδρες, αλλά να μην το έχουν όλες οι γυναίκες.
Αν όμως είναι αλήθεια πως δεν υπάρχουν σημαντικές διαφορές στον εγκέφαλο των δύο φύλων, τότε πώς εξηγούνται οι υπαρκτές διαφορές συμπεριφοράς και ενδιαφερόντων ανάμεσα στους άνδρες και στις γυναίκες; Η Ρίπον επιμένει ότι η αιτία είναι η ισχυρή επίδραση που έχει ο έμφυλος κόσμος πάνω στον εγκέφαλο. Όπως λέει, ενώ στα νεογέννητα ο εγκέφαλος εμφανίζει ελάχιστες διαφορές ανάμεσα στα αγόρια και στα κορίτσια, στη συνέχεια ο εγκέφαλος λειτουργεί σαν «σφουγγάρι» που απορροφά όλα τα κοινωνικά στερεότυπα (π.χ. μπλε για το αγόρι και ροζ για το κορίτσι).
Με αυτή τη λογική, όπως υποστηρίζει, εξηγείται γιατί τελικά δυσκολεύονται οι γυναίκες να σταδιοδρομήσουν στο πεδίο της επιστήμης-τεχνολογίας και να αναλάβουν ηγετικές θέσεις σε εταιρείες και οργανισμούς. Ένα ταλαντούχο αγόρι θεωρείται κάτι σαν «μεγαλοφυΐα εκ γενετής», ενώ ένα εξίσου ταλαντούχο κορίτσι συνήθως ως «δουλευταρού» - μία διάκριση που υπόγεια συνοδεύει τα δύο φύλα έως προχωρημένη ηλικία.
Κάπως έτσι, κατά τη Ρίπον, μέσα από μια ανατροφοδοτούμενη διαδικασία διαφορετικών προσδοκιών, αυτοπεποίθησης και διάθεσης για ανάληψη κινδύνων, άνδρες και γυναίκες ακολουθούν διαφορετικές πορείες ζωής, κάτι που αντανακλάται και στον εγκέφαλό τους. Εν κατακλείδι, ο εγκέφαλος δεν είναι πιο έμφυλος από ό,τι άλλα όργανα του σώματος, όπως η καρδιά ή τα νεφρά. Όμως οι άνθρωποι, επειδή αναγκάζονται μετά τη γέννησή τους να φοράνε ένα «βιοκοινωνικό κοστούμι», καταλήγουν να μετατρέπουν έναν κατά βάση άφυλο ('γιούνισεξ') αλλά πολύ εύπλαστο εγκέφαλο, σε έναν έμφυλο εγκέφαλο.
Ο αντίλογος
Όμως αρκετοί νευροεπιστήμονες θεωρούν ακραία τη θέση της Ρίπον, επειδή ουσιαστικά αρνείται στη νευροβιολογία κάθε ουσιαστικό ρόλο στη διαμόρφωση των διαφορών στον εγκέφαλο των δύο φύλων. Εκείνη αντιτείνει ότι δεν αρνείται τον ρόλο της βιολογίας, αλλά επιμένει ότι μερικοί συνάδελφοί της «φουσκώνουν» τη βιολογική επίδραση, ενώ η ίδια επιμένει ότι οι διαφορετικές κοινωνικές εμπειρίες των δύο φύλων είναι αυτές που εξηγούν κυρίως τις αλλαγές στον εγκέφαλο μεταξύ ανδρών και γυναικών.
Ανάμεσα στα πιο γνωστά διεθνώς βιβλία που αναδεικνύουν τις εγκεφαλικές διαφορές ανδρών- γυναικών, είναι τα «Γιατί οι άνδρες δεν ακούνε και οι γυναίκες δεν μπορούν να διαβάσουν χάρτες: Πώς είμαστε διαφορετικοί» (2004) των 'Αλαν και Μπάρμπαρα Πίιζ, «Φύλο του εγκεφάλου: η πραγματική διαφορά μεταξύ ανδρών και γυναικών» (2015) των Αν Μόιρ και Ντέηβιντ Τζέσελ, «Ο θηλυκός εγκέφαλος» (2006) και «Ο ανδρικός εγκέφαλος» (2010) της Λουάν Μπριζεντίν και «Η ουσιώδης διαφορά: 'Ανδρες, γυναίκες και ο ακραίος αρσενικός εγκέφαλος» (2004) του Σάιμον Μπάρον-Κόεν.
Ο τελευταίος, διακεκριμένος καθηγητής αναπτυξιακής ψυχοπαθολογίας του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, από τους γνωστότερους ειδικούς σε θέματα αυτισμού διεθνώς, άσκησε έντονη κριτική στο τελευταίο βιβλίο της Ρίπον. Με πρόσφατο άρθρο του στους «Τάιμς του Λονδίνου», την κατηγορεί πως η βασική θέση της -ότι δεν υπάρχουν εγγενείς διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα- είναι ακραία.
Σύμφωνα με τον Μπάρον-Κόεν, η Ρίπον σκιαμαχεί, αφού κανένας σοβαρός επιστήμονας δεν υποστηρίζει ότι υπάρχει κάτι στον ανδρικό εγκέφαλο που λείπει τελείως στον γυναικείο ή το αντίστροφο. Όμως, όταν συγκρίνουμε πολλούς ανδρικούς με πολλούς γυναικείους εγκεφάλους, τότε είναι σαφές ότι ο μέσος ανδρικός εγκέφαλος εμφανίζει διαφορές από τον μέσο γυναικείο. Κάτι ανάλογο συμβαίνει με το ύψος: υπάρχουν ψηλές γυναίκες και κοντοί άνδρες, αλλά οι άνδρες είναι κατά μέσο όρο μερικά εκατοστά ψηλότεροι από τις γυναίκες.
Μια έρευνα του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ το 2018, η μεγαλύτερη πάνω στις διαφορές φύλου, με τη συμμετοχή άνω των 500.000 ανθρώπων, δείχνει ότι κατά μέσο όρο οι γυναίκες εμφανίζουν σε μεγαλύτερο ποσοστό (40%) ενσυναίσθηση και κατανόηση του άλλου έναντι των ανδρών (23,9%), ενώ οι άνδρες σε μεγαλύτερο ποσοστό (40,2%), έναντι των γυναικών (25,6%), δείχνουν ενδιαφέρον για την κατανόηση των συστημάτων, των μηχανών, των αριθμών κ.α.
Ο Σάιμον Μπάρον-Κόεν αρνείται το κεντρικό επιχείρημα περί νευροσεξισμού, ότι δηλαδή οι εγκέφαλοι των δύο φύλων είναι ουσιαστικά ίδιοι κατά τη γέννηση, αλλά αλλάζουν αργότερα, καθώς εκτίθενται σε σεξιστικά στερεότυπα, άρα η βιολογία παίζει μηδαμινό ρόλο. Τονίζει ότι, όπως έδειξε έρευνα νευροαπεικόνισης σε 5.216 ενηλίκους το 2018, ο μέσος ανδρικός εγκέφαλος είναι μεγαλύτερος σε συνολικό όγκο, σε όγκο φαιάς ουσίας και σε όγκο λευκής ουσίας.
Διαφορές όγκου ανάμεσα στα δύο φύλα υπάρχουν σε ζωτικές περιοχές όπως ο ιππόκαμπος και η αμυγδαλή, αν και παραδέχεται το επιχείρημα της Ρίπον ότι αυτές μπορεί να έχουν προκληθεί από τη διαβίωση σε ένα έμφυλο περιβάλλον, που επιδρά διαφορετικά στον εγκέφαλο. Επίσης παραθέτει παλαιότερη μελέτη του 1997, μετά από νεκροψία σε 94 εγκεφάλους, η οποία είχε βρει ότι οι άνδρες έχουν κατά μέσο όρο 16% περισσότερους νευρώνες στον εγκεφαλικό φλοιό τους (22,8 δισεκατομμύρια έναντι 19,3 δισεκατομμυρίων στις γυναίκες), κάτι που όμως πάλι θα μπορούσε να αποδοθεί στην επίδραση της κουλτούρας και όχι στη νευροβιολογία.
Αλλά το 2018 επιστήμονες είχαν βρει ότι κατά τη γέννηση ο ενδοκρανιακός όγκος είναι κατά μέσο όρο 6% μεγαλύτερος στα αγόρια, τα οποία επίσης έχουν περισσότερους νευρώνες στο φλοιό τους από ό,τι τα νεογέννητα κορίτσια, κάτι που, κατά τον Μπάρον-Κόεν, υποσκάπτει τη θέση της Ρίπον. Ακόμη, υπάρχουν και άλλες διαφορές στα νεογέννητα, όσον αφορά την εγκεφαλική ανατομία τους, π.χ. η περιοχή του εγκεφάλου που εμπλέκεται στην αισθητηριακή επεξεργασία, ιδίως στην ακοή, είναι μεγαλύτερη στα αγόρια, ενώ αυτή που ελέγχει το σχεδιασμό και τον αυτοέλεγχο είναι μεγαλύτερη στα κορίτσια.
Επίσης έρευνα του 2001, από την ερευνητική ομάδα του Μπάρον-Κόεν, σε 24 νεογέννητα ηλικίας μόλις 24 ωρών, έδειξε ότι όταν τους δειχθεί η εικόνα ενός προσώπου και ενός αντικειμένου, τα περισσότερα αγόρια κοιτάζουν το αντικείμενο για περισσότερη ώρα, ενώ τα περισσότερα κορίτσια «κολλάνε» στο πρόσωπο. «Με ηλικία μόνο 24 ωρών, αυτά τα μωρά δεν είναι δυνατό να έχουν επηρεαστεί από πολιτισμικές προσδοκίες για το τι πρέπει να ενδιαφέρει τα αγόρια ή τα κορίτσια», αναφέρει ο Βρετανός ψυχολόγος. Η Ρίπον επιτίθεται σε αυτό ακριβώς το πείραμα, μεταξύ άλλων λέγοντας ότι δεν έχει επαναληφθεί και επιβεβαιωθεί (πράγματι κανείς επιστήμονας δεν έχει επιχειρήσει έκτοτε κάτι ανάλογο).
Ακόμη, ο Μπάρον-Κόεν επισημαίνει ότι ήδη σε προγεννητικό επίπεδο, τα έμβρυα παράγουν διαφορετικές ορμόνες (π.χ. διπλάσια τεστοστερόνη τα αγόρια), πράγμα που επηρεάζει τον εγκέφαλο των δύο φύλων διαφορετικά, πολύ πριν τις πολιτισμικές και κοινωνικές επιδράσεις. Εν ολίγοις, όπως λέει, οι περισσότεροι βιολόγοι και νευροεπιστήμονες σήμερα δέχονται ότι η προγεννητική βιολογία και η κουλτούρα μετά τον τοκετό συνδυάζονται για να εξηγήσουν τις διαφορές του μέσου ανδρικού από τον μέσο γυναικείο εγκέφαλο.
Αντίθετα, κατακρίνει τη θέση της Ρίπον, που ουσιαστικά εξαλείφει τη βιολογική επίδραση, ως ακραία μονομερή. Ίσως αυτό συμβαίνει, κατά τον Μπάρον-Κόεν, επειδή η Ρίπον είναι «παιδί της δεκαετίας του ΄60» και προτιμά να πιστεύει ότι αφού όλες οι διαφορές ανάγονται στην κουλτούρα, τελικά μπορούμε να αλλάξουμε την κοινωνία για να την κάνουμε πιο ίση.
 ΑΠΕ-ΜΠΕ