Μέρες Μουντιάλ, νύχτες φρίκης. Πώς μπορεί η αγάπη για το ποδόσφαιρο και για τα πανέμορφα ματς του Παγκόσμιου Κυπέλου να σηματοδοτούν περίοδο κινδύνου και αυξημένης ενδοοικογενειακής βίας;
Πώς είναι δυνατόν η αγνή χαρά των ποδοσφαιρόφιλων και των φανατικών του Μουντιάλ να γεμίζει τους ξενώνες κακοποιημένων γυναικών, κατά τη διάρκεια διεξαγωγής αυτών των αγώνων;«Το ποδόσφαιρο δεν παράγει αυτή τη βία, την πυροδοτεί», αναφέρει η @UNWomen.
Καταφύγια γυναικών στις τρεις χώρες που φιλοξενούν το Παγκόσμιο Κύπελλο ενώνουν τις δυνάμεις τους για να ευαισθητοποιήσουν σχετικά με τη ενδοοικογενειακή βία και να προσφέρουν υποστήριξη κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης.
Οι οργανώσεις Women’s Shelters Canada, Red Nacional de Refugios (Μεξικό) και το National Network to End Domestic Violence (ΗΠΑ) συνεργάζονται σε μια διεθνή, τρίγλωσση καμπάνια.
«Η βία κατά των γυναικών δεν γνωρίζει σύνορα — και το ίδιο πρέπει να ισχύει για την πρόληψη», δηλώνει η Wendy Figueroa Morales, γενική διευθύντρια του Red Nacional de Refugios. «Η ασφάλεια και η ζωή των γυναικών δεν μπορούν να μένουν εκτός συζήτησης».
Διάφορες μελέτες έχουν συνδέσει μεγάλα ποδοσφαιρικά γεγονότα, όπως το Παγκόσμιο Κύπελλο, με αύξηση της ενδοοικογενειακής βίας κατά των γυναικών.Στην Αγγλία, τα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας που σχετίζονταν με κατανάλωση αλκοόλ αυξήθηκαν κατά 47% τις ημέρες που η εθνική ομάδα κέρδιζε αγώνες στο Μουντιάλ του 2018, και κατά 18% την επόμενη ημέρα από κάθε αγώνα, σύμφωνα με έρευνα του LSE.
Στη Βραζιλία, μελέτη του 2022 κατέγραψε ότι οι αστυνομικές αναφορές για βία κατά των γυναικών αυξήθηκαν κατά 20,8% σε πέντε μεγάλες πόλεις τις ημέρες που οι τοπικές ομάδες έπαιζαν στο εθνικό πρωτάθλημα. Οι αναφορές για απειλές κατά γυναικών αυξήθηκαν κατά 23,7%.
«Υπάρχει ισχυρή σχέση ανάμεσα στους ποδοσφαιρικούς αγώνες και τη βία κατά των γυναικών», αναφέρει έκθεση του Ινστιτούτου Avon και του Βραζιλιάνικου Φόρουμ Δημόσιας Ασφάλειας. «Δεν υποστηρίζουμε ότι το ποδόσφαιρο προκαλεί τη βία κατά των γυναικών, αλλά ότι μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης απογοητεύσεων, ενισχύοντας την επιθετική ανδρική συμπεριφορά».
Με πληροφορίες από BBC.com
Τον Απρίλιο του 2021, η 24χρονη Jenny δολοφονείται άγρια μέσα στο σπίτι της από τον πρώην σύντροφό της, Gavin Murphy. Η δολοφονία της προκαλεί σοκ στην ιρλανδική κοινωνία και συνθλίβει συναισθηματικά τους οικείους της.
Η Τζένι Πουλ ήταν μια πολυαγαπημένη κόρη, αδελφή και μητέρα δυο μικρών παιδιών.
Στα 24 της χρόνια δολοφονήθηκε από τον πρώην σύντροφο της Γκάβιν Μέρφι το 2021, της επιτέθηκε και την μαχαίρωσε θανάσιμα στο σπίτι της στο προάστειο Φίνγκλας.
Όπως αποδείχθηκε ο άνθρωπός που της αφαίρεσε την ζωή είχε προηγούμενες καταδίκες για επιθέσεις σε γυναίκες.
«Είχε ένα κρυφό παρελθόν και το έβλεπα, αλλά δεν μπορούσα ποτέ να τον δω ως απειλή επειδή ήταν αρκετά μικρόσωμος», ανέφερε ο πατέρας της Τζένι.Δυστυχώς το κρυφό παρελθόν του δράστη δεν θα μπορούσε να το γνωρίζει η Jennie, γιατί η πληροφορία δεν ήταν προσβάσιμη και κάπως έτσι η οικογένειά της, και ιδιαίτερα ο αδελφός της, Jason Poole, ξεκίνησαν έναν πολυετή αγώνα ζητώντας μια νομοθετική αλλαγή που θα μπορούσε να προστατεύσει μελλοντικά θύματα από ανθρώπους με ιστορικό ενδοοικογενειακής βίας.«Αυτό που βλέπουμε στην κοινωνία είναι ότι οι άνδρες που το κάνουν αυτό, είναι κατά συρροή παραβάτες, το κάνουν συνεχώς, μετακινούνται από μια νέα σύντροφο σε μια νέα σύντροφο, αλλά ο κύκλος δεν αλλάζει», είπε ο αδερφός της.
Στις 9 Ιούνιου του 2026 και μετά από τον πολυετή αγώνα της οικογένειας, η ιρλανδική κυβέρνηση ενέκρινε τη δημοσίευση του νομοσχεδίου, το οποίο φέρει επίσημα το όνομα της Jenny προς τιμήν της και πριν από μερικές παρουσιάστηκε επίσημα από τον υπουργό Δικαιοσύνης στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Η Jennie δεν είναι ακόμα ένα θύμα γυναικοκτονίας. Το όνομά της μετατράπηκε σε σύμβολο αλλαγής και μπορεί ο εν λόγω νόμος να μην μπορεί να φέρει πίσω την Τζένι, μπορεί όμως να σώσει πολλές άλλες.
Ο Πίνακας Ελέγχου του ΟΟΣΑ για τα Χάσματα μεταξύ των Φύλων παρέχει μια συνοπτική εικόνα των πολιτικών και των αποτελεσμάτων για την ισότητα των φύλων σε όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ και σε όλους τους τομείς πολιτικής σε 5 ευρείες ομάδες ( Εκπαίδευση και Δεξιότητες , Απασχόληση και Επιχειρηματικότητα , Δημόσια Ζωή και Εργαλεία Πολιτικής , Γνώση, Τεχνολογία και Πόροι , Υγεία και Ευημερία ), υποστηρίζοντας τη σύγκριση μεταξύ χωρών.
Το έργο μας βασίζεται στις πολιτικές αρχές που ενσωματώνονται στη Σύσταση του Συμβουλίου του 2013 για την Ισότητα των Φύλων στην Εκπαίδευση, την Απασχόληση και την Επιχειρηματικότητα , στη Σύσταση του Συμβουλίου του 2015 για την Ισότητα των Φύλων στη Δημόσια Ζωή και στη Στρατηγική του ΟΟΣΑ για την Ισότητα των Φύλων του 2023 .
Για την Ελλάδα:
Από το 2008, το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΣΑΔ) έχει φέρει τη δράση για το κλίμα υπό το πρίσμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διαδραματίζοντας ηγετικό ρόλο στην ανάλυση και την αναγνώριση των δεσμών μεταξύ της κλιματικής αλλαγής και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ωστόσο, λιγότερα είναι γνωστά για το πώς η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRC) αντιμετωπίζει το φύλο και την κλιματική αλλαγή ως αλληλένδετα ζητήματα - δηλαδή, πώς λαμβάνει υπόψη τις συγκεκριμένες δυναμικές και τις επιπτώσεις που αναδύονται στη διασταύρωση της ανισότητας των φύλων και της κλιματικής αλλαγής.
Το παρόν ενημερωτικό έγγραφο εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο το φύλο και η κλιματική αλλαγή έχουν αντιμετωπιστεί από κοινού σε ψηφίσματα που εγκρίθηκαν σε όλες τις συνόδους του ΣΑΔ μεταξύ 2022 και 2025. Καθορίζει μια βάση για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζεται η σχέση φύλου-κλιματικού φαινομένου εντός του ΣΑΔ και παρέχει μια βάση για την παρακολούθηση της μελλοντικής προόδου.
Το παρόν έγγραφο αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου έργου του ODI Global , το οποίο έχει θεσπίσει μια βάση δεσμεύσεων στον τομέα της σχέσης φύλου-κλιματικού φαινομένου σε άλλα πολυμερή φόρουμ - G7, G20 και τη Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (UNFCCC) - μεταξύ 2022 και 2024.
Η βία κατά των γυναικών περιλαμβάνει την ενδοοικογενειακή βία, τον βιασμό εντός και εκτός πολέμων, τη σεξουαλική κακοποίηση κοριτσιών, τη σεξουαλική παρενόχληση, το εμπόριο γυναικών, τον ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων νεαρών γυναικών και τον εξαναγκασμό παιδιών σε γάμο και σε αναπαραγωγή.
Περιλαμβάνει επίσης τα εγκλήματα «τιμής» και έθιμα όπως το Sati (καύση ή ταφή γυναικών που είχαν χηρέψει σε Ινδία, Νεπάλ κλπ.).
Τον Απρίλιο του 2020 τα περιστατικά βίας (Διμηνιαίο Ενημερωτικό Δελτίο ΓΓΟΠΙΦ Μάρτιος-Απρίλιος 2020) ξεπέρασαν τα 1.000, ενώ τους 3 πρώτους μήνες ήταν γύρω στα 300/μήνα.
Τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας αναφέρουν ότι ο γυναίκες όλων των ηλικιών μπορεί να παραμένουν σε κακοποιητικές σχέσεις για διαφόρους λόγους, όπως για παράδειγμα, ο φόβος για αντίποινα από τον δράστη, n έλλειψη εναλλακτικών μέσων οικονομικής στήριξης, n ανησυχία για τα παιδιά τους, η έλλειψη υποστήριξης από την οικογένεια και τους φίλους, το στίγμα ή ο φόβος απώλειας επιμέλειας παιδιών που σχετίζονται με διαζύγιο και n ελπίδα ότι ο σύντροφος θα αλλάξει.
Επιπλέον, έχουν τη δυνατότητα να δράσουν προληπτικά ενημερώνοντας και διαμορφώνοντας μελλοντικούς ενήλικες με υγιή πρότυπα συμπεριφοράς (σχολικός Επισκέπτης Υγείας) αλλά και συμβουλευτικά σε συλλογικό επίπεδο.
Αν και οι παραπάνω παραπομπές αφορούν κυρίως στην περιοχή της Αττικής, Κέντρα και Ξενώνες για την κακοποιημένη γυναίκα έχουν επίσης αναπτυχθεί σε πολλές πόλεις της επαρχίας.