... 1 στις 3 γυναίκες κάποια στιγμή στη ζωή της θα αντιμετωπίσει σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική βία από τον σύντροφό της-1 στις 5 γυναίκες θα πέσει θύμα βιασμού ή απόπειρας βιασμού-Δεν είσαι η Μόνη...Δεν είσαι Μόνη....-24ωρη Γραμμή SOS 15900- Συμβουλευτικό Κέντρο Υποστήριξης Γυναικών Θυμάτων Βίας Δήμου Θηβαίων

Πέμπτη, 9 Ιουλίου 2020

H ΕΕ δημιουργεί μητρώο με γυναίκες ειδικές στην κυβερνοασφάλεια

Η Γενική Διεύθυνση Δικτύων Επικοινωνιών, Περιεχομένου και Τεχνολογίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε συνεργασία με την πρωτοβουλία Women4Cyber του European Cybersecurity Organisation (ECSO), λάνσαρε χθες το πρώτο μητρώο γυναικών που ασχολούνται με την κυβερνοασφάλεια, με στόχο να καλύψει την αυξανόμενη ζήτηση για επαγγελματίες στον τομέα και να αυξήσει την εκπροσώπηση των γυναικών στον χώρο.
Σύμφωνα με την Κομισιόν, το πεδίο της κυβερνοασφάλειας πάσχει από μια τεράστια έλλειψη δεξιοτήτων. Το κενό το οποίο υπάρχει, επιδεινώνεται από την έλλειψη γυναικείας εκπροσώπησης, καθώς σύμφωνα με την έρευνα «Γυναίκες στην κυβερνοασφάλεια», οι γυναίκες αποτελούν μόνο το 11% του εργατικού δυναμικού παγκοσμίως. Για την Ευρώπη δε, το ποσοστό είναι ακόμη χαμηλότερο – 7%.
Το νέο μητρώο επαγγελματιών έρχεται να μειώσει αυτό το χάσμα, αφού όπως αναφέρει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, “η αναγνώριση και η οικοδόμηση της κοινότητας”, ο εντοπισμός της κρίσιμης μάζας γυναικών που δραστηριοποιούνται αυτή τη στιγμή στον τομέα, είναι βασική προϋπόθεση για τη λύση του προβλήματος της υποεκπροσώπησης.
Το μητρώο, το οποίο είναι το πρώτο βήμα ενός μεγαλύτερου σχεδίου δράσης, θα είναι διαθέσιμο στο διαδίκτυο και λειτουργεί ως εξής:
  • Μόνο οι γυναίκες που εργάζονται στην κυβερνοασφάλεια μπορούν να εγγραφούν στη βάση δεδομένων
  • Όποιος επιθυμεί μπορεί να επικοινωνήσει με τις ειδικούς του κλάδου απευθείας, μέσω μιας ηλεκτρονικής φόρμας
  • Ο ιστότοπος διαθέτει λειτουργία αναζήτησης, δηλαδή είναι δυνατή η αναζήτηση με βάση το όνομα, λέξεις-κλειδιά, τον τομέα, τους τομείς εξειδίκευσης, τις γλώσσες ή τη χώρα διαμονής.
  • Η βάση δεδομένων θα διατηρείται ενημερωμένη επιτρέποντας σε όποιον επιθυμεί να εγγραφεί όποιαδήποτε στιγμή και στους ήδη συμμετέχοντες για να ενημερώσουν τα στοιχεία τους.
  • Η βάση δεδομένων θα είναι στα αγγλικά

Πώς η νόσος COVID-19 μπορεί να επιφέρει έμφυλη δικαιοσύνη

Πώς η νόσος COVID-19 μπορεί να επιφέρει έμφυλη δικαιοσύνη
Σχέδιο κοινής πρωτοβουλίας της εκτελεστικής διευθύντριας της Μονάδας του ΟΗΕ για τις Γυναίκες UN Women, κ. Phumzile Mlambo-Ngcuka και της επιτρόπου της Ε.Ε. αρμόδιας για θέματα φύλου, κ. Helena Dalli
Οι καταστροφές διαμορφώνουν τον ρου της Iστορίας. Μετά την ισπανική γρίπη του 1918 εισήλθαν περισσότερες γυναίκες στην αγορά εργασίας, σε ρόλους που στο παρελθόν προορίζονταν αποκλειστικά για άνδρες. Μερικές μάλιστα λάμβαναν την ίδια αμοιβή με τους προκατόχους τους, ενώ ηγετικές θέσεις στο εργατικό δυναμικό καλύφθηκαν από γυναίκες. 
Έναν αιώνα αργότερα, εν μέσω μιας άλλης πανδημίας, εξακολουθούμε να αγωνιζόμαστε σκληρά για την ισότητα των φύλων, με την κρίση του κορονοϊού να ενισχύει τις υφιστάμενες ανισότητες και ανισορροπίες ισχύος, και να πλήττει δυσανάλογα τις γυναίκες, κάτι που φαίνεται, μεταξύ άλλων, από την απότομη αύξηση της ενδοοικογενειακής βίας. Ωστόσο, η πανδημία είναι επίσης μια ευκαιρία για «καλύτερη ανοικοδόμηση» και αποδόμηση των διαρθρωτικών ανισοτήτων μεταξύ των φύλων.  Το πρώτο βήμα είναι η κατανόηση του πού βρίσκονται οι μεγάλες ελλείψεις –για παράδειγμα, στη δεινοπαθούσα οικονομία της φροντίδας. Ανά τον πλανήτη οι γυναίκες παρέχουν κατά μέσο όρο τρεις φορές παραπάνω από τους άνδρες μη αμειβόμενη φροντίδα και οικιακή εργασία, και επωμίζονται επίσης το μεγαλύτερο μέρος της φροντίδας παιδιών. Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της ΔΟΕ, 606 εκατομμύρια γυναίκες σε ηλικία εργασίας δήλωσαν ότι δεν ήταν σε θέση να βρουν αμειβόμενη εργασία λόγω του ότι παρείχαν μη αμειβόμενη φροντίδα, σε σύγκριση με 41 εκατομμύρια άνδρες. Τα μέτρα ανάσχεσης της πανδημίας, οι εντολές εγκλεισμού στο σπίτι και το κλείσιμο των σχολείων έχουν φέρει την ήδη εύθραυστη κατάσταση σε οριακό σημείο, καθώς οι γυναίκες έχουν αναλάβει πρόσθετα καθήκοντα φροντίδας, πολύ συχνά επιπλέον της αμειβόμενης απασχόλησής τους ως προσωπικό σε θέσεις κρίσιμης σημασίας ή υπό νέο, εξ αποστάσεως καθεστώς εργασίας. 
Οι γυναίκες βρίσκονται επίσης στην πρώτη γραμμή παροχής υπηρεσιών υγείας και περίθαλψης, με αποτέλεσμα να εκτίθενται καθημερινά στον κίνδυνο μόλυνσης από τον κορονοϊό. Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι γυναίκες αποτελούν το 69% των επαγγελματιών του τομέα της υγείας και το 88% των εργαζομένων στον τομέα παροχής ατομικής φροντίδας. Στην Ε.Ε., οι εργαζόμενοι στον τομέα της παροχής φροντίδας είναι συνήθως μετανάστριες από φτωχότερες χώρες, οι οποίες καλύπτουν τα κενά σε πλουσιότερες χώρες –ως νοσηλεύτριες, εργαζόμενες στον τομέα της μακροχρόνιας φροντίδας και οικιακές βοηθοί– και φροντίζουν άλλους, ενώ αφήνουν πίσω τις οικογένειες και τα παιδιά τους.
Η παροχή φροντίδας –αμειβόμενη και μη– συντηρεί τις κοινωνίες μας και τις οικονομίες μας, αλλά με υψηλό κόστος για τις γυναίκες. Πρέπει να υποστηριχθεί καλύτερα και να μοιράζεται πιο ισότιμα. Χρειάζονται περισσότερες ενέργειες για να εξασφαλίσουμε επενδύσεις σε συστήματα υγείας, φροντίδας παιδιών και μακροχρόνιας φροντίδας.
Η φροντίδα των παιδιών χρειάζεται μεγαλύτερες και πιο εστιασμένες επενδύσεις. Περισσότερες και οικονομικά προσιτές υψηλής ποιότητας υπηρεσίες φροντίδας παιδιών θα οδηγήσουν περισσότερες γυναίκες σε αμειβόμενη εργασία, ενώ οι υψηλότερες επιδοτήσεις για την εν λόγω φροντίδα θα έχουν ως αποτέλεσμα την υψηλότερη χρήση αυτών από γονείς. Η Ε.Ε. βοηθά τις ευρωπαϊκές χώρες με στοχοθετημένη οικονομική στήριξη βάσει των αναγκών τους για τις υπηρεσίες αυτές. Ακόμη και έτσι, η έλλειψη επαρκούς φροντίδας παιδιών οδηγεί σε μεγάλες οικονομικές απώλειες —εκτιμώμενο ποσό 350 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως στην Ε.Ε. από τη μειωμένη οικονομική συμμετοχή των γυναικών. 
Η κρίση του κορονοϊού φέρνει στο προσκήνιο την επείγουσα ανάγκη για συνεχείς επενδύσεις σε υπηρεσίες φροντίδας παιδιών και άλλες υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων των βασικών υπηρεσιών για επιζώντες βίας και των υπηρεσιών σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας. Επιπλέον, οι αναφορές, οι οποίες πληθαίνουν παγκοσμίως, για μια «σκιώδη πανδημία» οικογενειακής και άλλων μορφών βίας κατά των γυναικών υπογραμμίζουν τη σημασία συνεχούς δράσης για την πρόληψη και την αντιμετώπισή της, όπως π.χ. μέσω της πρωτοβουλίας ΕΕ-Ηνωμένων Εθνών Spotlight.
Πρέπει επίσης να διαφοροποιήσουμε τον τρόπο λήψης αποφάσεων για τη δημόσια υγεία. Παρόλο που οι γυναίκες παρέχουν το μεγαλύτερο μέρος των υπηρεσιών υγειονομικής περίθαλψης, το 2019 το 72% των ηγετικών θέσεων στον τομέα της υγείας παγκοσμίως καταλαμβάνονταν από άνδρες. Η έκθεση της Μονάδας του ΟΗΕ για τις γυναίκες σχετικά με την επανεξέταση της κατάστασης των δικαιωμάτων των γυναικών τονίζει σαφώς αυτή τη μορφή διαρθρωτικών ανισοτήτων: οι άνδρες αποτελούν το 75% των βουλευτών, το 73% των διευθυντικών στελεχών, το 70% των διαπραγματευτών για το κλίμα και σχεδόν το σύνολο των διαπραγματευτών για την ειρήνη. 
Αυτό πρέπει να αλλάξει, αν επιδιώκουμε σοβαρά την ισότητα. «Καλύτερη ανοικοδόμηση» σημαίνει να φέρουμε τις γυναίκες στο τραπέζι λήψης αποφάσεων — και να πραγματοποιήσουμε διαρθρωτικές αλλαγές, μεταξύ άλλων και στο σύστημα υπηρεσιών φροντίδας, που θα το καθιστούν αυτό εκουσίως δυνατό. 
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στη στρατηγική της για την ισότητα των φύλων 2020-2025, συμπεριέλαβε σε εξέχουσα θέση το θέμα της ηγετικής θέσης των γυναικών, μαζί με μια εκστρατεία για την καταπολέμηση των έμφυλων στερεοτύπων. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι η ισότητα των φύλων θα ενσωματωθεί πλήρως στην εκπαίδευση, ώστε να καταστεί δυνατό ένα μέλλον με ισότητα μεταξύ των φύλων. Υπό αυτό το πρίσμα, η Διεθνής Ημέρα Γυναικών και Κοριτσιών στην Επιστήμη, η οποία γιορτάζεται στις 11 Φεβρουαρίου, αποτελεί εξαιρετικό παράδειγμα συγκεκριμένης δράσης από τα Ηνωμένα Έθνη και τα κράτη μέλη τους για την καταπολέμηση του διαχωρισμού των φύλων στην εκπαιδευτική διαδικασία. 
Καθώς ο κόσμος αναζητά τον καλύτερο τρόπο ανάκαμψης από την πανδημία του κορονοϊού και την οικοδόμηση ανθεκτικότητας, καλούμε όλες τις χώρες να πραγματοποιήσουν τις από καιρό απαραίτητες επενδύσεις στην οικονομία της φροντίδας. Αυτό σημαίνει να διαθέσουν κατά προτεραιότητα κονδύλια του προϋπολογισμού για την επέκταση της πρόσβασης σε υπηρεσίες φροντίδας και τη βελτίωση της ποιότητας αυτών, καθώς και για τη διασφάλιση αξιοπρεπούς εργασίας και κοινωνικής προστασίας. Οι εν λόγω επενδύσεις θα είναι κρίσιμης σημασίας για τη βιώσιμη ανάκαμψη, η οποία θα αποφέρει πολλαπλά οφέλη: οι γυναίκες με ευθύνες φροντίδας που ενδέχεται να έχουν χάσει τη θέση εργασίας τους θα μπουν/επιστρέψουν πιο εύκολα στην αγορά εργασίας· πόροι θα διοχετευτούν στην οικονομία της φροντίδας όπου υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας θέσεων εργασίας, σε μια εποχή στην οποία τα ποσοστά της ανεργίας είναι ιδιαίτερα αυξημένα και οι κυβερνήσεις προσπαθούν να επανεντάξουν τους πολίτες στην αγορά εργασίας· και θα στηρίξουμε τις πράσινες θέσεις εργασίας που παρέχουν φροντίδα στους ανθρώπους, αποφεύγοντας παράλληλα περαιτέρω υποβάθμιση του περιβάλλοντος, διατηρώντας την έμφυλη δικαιοσύνη και τη δικαιοσύνη ως προς την κλιματική αλλαγή ως σταθερές προτεραιότητες.
Ας μετατρέψουμε την κρίση αυτή σε ευκαιρία για θετικές αλλαγές και ένα πιο ισότιμο μέλλον για όλους. 
Phumzile Mlambo-Ngcuka* και Helena Dalli**
* Εκτελεστική διευθύντρια της Μονάδας του ΟΗΕ για τις Γυναίκες UN Women
** Επιτρόπος της Ε.Ε. αρμόδια για θέματα φύλου

Η στρατηγική του Βερολίνου για την ισότητα των φύλων

Τα υπουργεία θα πρέπει να ενσωματώνουν στις πολιτικές τους την αρχή της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών. Στόχος το ξεπέρασμα των ανισοτήτων στην αμοιβή, στην αγορά εργασίας, στην εκπροσώπηση σε διευθυντικές θέσεις.
«Ορόσημο που θέτει πρότυπα» και για τις επόμενες κυβερνήσεις, χαρακτήρισε η υπουργός για θέματα Οικογένειας, Γυναικών και Νεολαίας Φρανσίσκα Γκίφαϊ την «Εθνική Στρατηγική για την Ισότητα» μεταξύ ανδρών και γυναικών που αποφάσισε σήμερα μετά από πρόταση της το υπουργικό συμβούλιο. Η ισότητα δεν είναι συνιστά πλέον θέμα του υπουργείου της αλλά κάθε υπουργείου ξεχωριστά. Όπως δήλωσε η σοσιαλδημοκράτης πολιτικός σε συνέντευξη τύπου το μεσημέρι στο Βερολίνο, κεντρικός στόχος αυτής της στρατηγικής είναι, ότι, από εδώ και στο εξής όλα τα νομοσχέδια και τα προγράμματα στήριξης που θα καταθέτουν τα υπουργεία θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την αρχή της ισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών. 
Φ. Γκίφαϊ: Η στρατηγική συνιστά ορόσημο
Φ. Γκίφαϊ: Η στρατηγική συνιστά ορόσημο
Θα πρέπει να διασφαλίζεται για παράδειγμα η ίση αμοιβή για την ίδια εργασία. Σύμφωνα με την υπουργό, οι αμοιβές των γυναικών είναι κατά 20% χαμηλότερες από αυτές των ανδρών, και οι συντάξεις τους κατά 50% χαμηλότερες. Ανισότητες θα πρέπει να ξεπεραστούν και στην αγορά εργασίας: ο αριθμός των εργαζόμενων γυναικών είναι αισθητά μικρότερος από αυτόν των ανδρών. Χαμηλή είναι εκπροσώπηση των γυναικών και σε διευθυντικές θέσεις στον πολιτισμό, στην επιστήμη, στην οικονομία. Όπως ενημέρωσε η κ. Γκίφαϊ αυτό το διάστημα ο κυβερνητικός συνασπισμός συζητά το θέμα της αύξησης του αριθμού των μεγάλων εταιρειών από 105 σε 600, οι οποίες θα πρέπει να εισάγουν ποσόστωση: το 30% στα εποπτικά συμβούλια θα πρέπει να είναι γυναίκες. 
Παναγιώτης Κουπαράνης, Βερολίνο

Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2020

Παρατείνεται η χρηματοδότηση των δομών του Δικτύου Γυναικών Θυμάτων Βίας

Στελέχωση και λειτουργία των Συμβουλευτικών Κέντρων - Κ.Ε.Θ.Ι. : Κ ...

Την παράταση της χρηματοδότησης των δομών του Δικτύου Γυναικών Θυμάτων Βίας από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, για την περίοδο 2021-2023, ανακοίνωσε η Γενική Γραμματεία Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων. Το έργο θα συνεχίσει να υλοποιείται σε συνεργασία με το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ).
Το πανελλαδικό δίκτυο δομών της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων λειτουργεί συναπτά από το 2011 και σήμερα αποτελείται από 42 συμβουλευτικά κέντρα, 20 ξενώνες φιλοξενίας και την 24ωρη υποστηρικτική γραμμή SOS 15900.
Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, στόχος του δικτύου είναι η υποστήριξη κακοποιημένων γυναικών, θυμάτων ενδοοικογενειακής και έμφυλης βίας ή/και πολλαπλών διακρίσεων και η παροχή ολοκληρωμένων υπηρεσιών στήριξης και ενδυνάμωσης για τις ίδιες και τα παιδιά τους, ενώ, παράλληλα, υλοποιεί δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της βίας εναντίον των γυναικών.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η παράταση της χρηματοδότησης του δικτύου έως το τέλος της τρέχουσας προγραμματικής περιόδου είναι μείζονος σημασίας για τη συνέχιση της παροχής ποιοτικών υπηρεσιών στις γυναίκες που το έχουν ανάγκη και, ειδικά, σε περιόδους που επιβάλλουν την ασφάλεια και την υγεία όλων μας.
"Μετά από στοχευμένες προσπάθειες και συντονισμένες ενέργειες της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων, πετύχαμε την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να παρατείνει τη χρηματοδότηση των δομών του Δικτύου Γυναικών Θυμάτων Βίας. Με αυτόν τον τρόπο, μπορεί να συνεχιστεί απρόσκοπτα το σπουδαίο έργο που γίνεται στους ξενώνες και τα συμβουλευτικά κέντρα για την υποστήριξη των κακοποιημένων γυναικών-θυμάτων ενδοοικογενειακής και έμφυλης βίας. Ένα έργο που δεν σταμάτησε ούτε κατά τη διάρκεια των έκτακτων μέτρων κατά την περίοδο της πανδημίας. Αντίθετα, ανταποκρίθηκε εξαιρετικά, λειτουργώντας ιδανικά σε συνθήκες Covid και αντιμετωπίζοντας αποτελεσματικά τον αυξημένο αριθμό γυναικών που ζήτησαν τη βοήθεια μας", δήλωσε η γενική γραμματέας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων, Μαρία Συρεγγέλα.
ΠΗΓΗ: ΑΜΠΕ

Τρίτη, 7 Ιουλίου 2020

ΕΕΤΑΑ: Ζητά προσωπικό για το πρόγραμμα των παιδικών σταθμων

a36dce7ea0fcdc59689105ad9b8d9b77.jpg

Η ΕΕΤΑΑ εξέδωσε πρόσκληση για εξωτερικούς συνεργάτες στο πλαίσιο του προγράμματος που θα προκηρυχθεί για τους παιδικούς σταθμούς ΕΣΠΑ 2020- 2021
Η ΕΕΤΑΑ με ανακοίνωση της προσκαλεί τους ενδιαφερομένους για την υλοποίηση της Δράσης«Εναρμόνιση Οικογενειακής και Επαγγελματικής Ζωής»έτους 2020-2021 (το λεγόμενο και πρόγραμμα παιδικών σταθμών ΕΣΠΑ),  για την Προγραμματική Περίοδο 2014-2020,προτίθεται για την ταχύτερη υλοποίηση της, να αξιοποιήσει εξωτερικούς συνεργάτες, οι οποίοι θα εγγραφούν στο Μητρώο Εξωτερικών Συνεργατών που τηρεί. Προς τούτο,καλεί όσους ενδιαφέρονται να υποβάλλουν αίτηση.
Αντικείμενο της συνεργασίας, η οποία θα είναι σύντομης χρονικής διάρκειας (δεν θα ξεπερνά τις 60 ημερολογιακές ημέρες), είναι η υποστήριξη της Εταιρείας στην υλοποίηση της ανωτέρω Δράσης. Ειδικότερα, αντικείμενο της συνεργασίας θα είναι ο έλεγχος αιτήσεων και δικαιολογητικών, η αρχειοθέτηση φακέλων και λοιπές υποστηρικτικές ενέργειες.Προϋπόθεση για την αξιολόγηση των υποψηφίων και την ένταξή τους στο Μητρώο της ΕΕΤΑΑ αποτελεί η κατοχή απολυτηρίου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, η καλή γνώση χειρισμού Η/Υκαι η εμπειρία στην υλοποίηση σχετικών δράσεων.
Όλες οι αιτήσεις εκδήλωσης ενδιαφέροντος θα εξετασθούν ως προς τα ειδικά προσόντα των υποψηφίων, σε σχέση με τις ανάγκες του έργου και τη διαθεσιμότητά τους,σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης, προκειμένου να ενταχθούν στο Μητρώο Εξωτερικών Συνεργατών.
Στο πλαίσιο των παραπάνω η ΕΕΤΑΑ καλεί όσους ενδιαφέρονται να υποβάλλουν ηλεκτρονικά σχετική αίτηση,συνοδευόμενη από βιογραφικό σημείωμα, σύμφωνα με το υπόδειγμα που επισυνάπτεται στον ιστόποτο της ΕΕΤΑΑ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση motherhood@eetaa.gr , έως 9 Ιουλίου 2020. 
Σημειώνεται ότι θα δοθεί προτεραιότητα σε εξωτερικούς συνεργάτες που έχουν ήδη αξιοποιηθεί σε προηγούμενους κύκλους της ίδιας δράσης

Κοζάνη: H 86χρονη που πήρε το πτυχίο του Βοηθού Νοσηλευτή από το ΕΠΑΛ

Μια ξεχωριστή και όμορφη ιστορία έφερε στο προσκήνιο η ΕΡΤ Κοζάνης. Η 86χρονη Σουλτάνα Γκέσου ολοκλήρωσε τις σπουδές της και πήρε το πτυχίο του Βοηθού Νοσηλευτή από το Επαγγελματικό Λύκειο της Κοζάνης.
Όλα ξεκίνησαν πριν περίπου 6 χρόνια όταν η 80χρονη τότε κα Σουλτάνα, θέλησε να εκπληρώσει το όνειρό της που δεν ήταν άλλο από το να συνεχίσει το σχολείο, που το εγκατέλειψε όταν τελείωσε το Δημοτικό, λόγω του πολέμου αλλά και της απόστασης των δύο ωρών, που θα έπρεπε να διανύει κάθε μέρα για να πηγαίνει στο Γυμνάσιο της Σιάτιστας.
Όταν έγινε 45 χρονών θέλησε να συνεχίσει το σχολείο αλλά όταν πήγε να γραφτεί της είπαν πως πλέον δεν θα μπορούσε να συνεχίσει.
Αυτός όπως δηλώνει η ίδια της στοίχισε ιδιαίτερα και έμεινε για πολλά χρόνια με το παράπονο και δεν το αποφάσιζε.
Πότε δεν είναι αργά όμως. Με τη στήριξη των δικών της ανθρώπων σε ηλικία 80 ετών επέστρεψε στις σχολικές αίθουσες.
«Ήταν το μεγάλο μου  όνειρο, το περίμενα πολλά χρόνια» αναφέρει η κα Σουλτάνα, που ξεκίνησε από το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας από το οποίο αποφοίτησε το 2016 με βαθμό 19.6.
Η κα Σουλτάνα δε σταμάτησε όμως εκεί. Αρχικά πήγε στο Λύκειο και σύντομα αποφάσισε να πάει στο Επαγγελματικό Λύκειο καθώς όπως η ίδια λέει «σκέφτηκα πως είμαι μαθημένη από επαγγέλματα» και ακολούθησε την ειδικότητα του Βοηθού Νοσηλευτή.
Όπως εξηγεί η ίδια επέλεξε τη νοσηλευτική καθώς σκέφτηκε πως είναι μια ειδικότητα που της  χρειάζεται τόσο για την ίδια όσο και για να βοηθήσει αν ποτέ χρειαστεί.
Η κα Σουλτάνα, πριν λίγες μέρες πήρε το πτυχίο της και έχει μόνο καλά λόγια να πει για όλους όσους συνεργάστηκε τα τελευταία χρόνια.
«Με αντιμετώπισαν με αγάπη και σεβασμό» λέει με τα μάτια της πραγματικά να λάμπουν από ικανοποίηση.
Ένα μήνυμα ζωής από την κα Σουλτάνα σε όλους μας.

Κύπρος:Ξεκίνησε στη Βουλή η συζήτηση για την ποινικοποίηση του σεξισμού


Ξεκίνησε σήμερα σε νομοθετικό επίπεδο η συζήτηση για την ποινικοποίηση του σεξισμού στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Βουλής.
 
Ενώπιον της αρμόδιας Επιτροπής τέθηκαν δύο προτάσεις νόμου, που αποσκοπούν στην ποινικοποίηση του σεξισμού, με την πρώτη πρόταση να έχει κατατεθεί από τη βουλευτή του ΑΚΕΛ, Σκεύη Κουκουμά, και τη δεύτερη από τη βουλευτή του ΔΗΣΥ, Αννίτα Δημητρίου.
 
Σημειώνεται ότι η πρώτη πρόταση νόμου αποσκοπεί στη θέσπιση νομοθεσίας προς αντιμετώπιση μέσω του Ποινικού Δικαίου εκδηλούμενων δημόσια μορφών σεξισμού κατά των γυναικών, ενώ η δεύτερη στοχεύει στη θέσπιση νομοθεσίας, με την οποία ποινικοποιούνται φαινόμενα σεξισμού και σεξιστικής συμπεριφοράς κατ’ επιταγήν διεθνών συμβάσεων και συστάσεων, έτσι που να αντιμετωπισθούν απαράδεκτα φαινόμενα που μειώνουν, προσβάλλουν, απομονώνουν και προάγουν τις διακρίσεις εναντίον γυναίκας ή ομάδας γυναικών βάσει αντιλήψεων περί κατωτερότητας του γυναικείου φύλου.
 
Σε δηλώσεις της, μετά τη συνεδρία, η βουλευτής του ΔΗΣΥ, Αννίτα Δημητρίου, είπε  ότι πρέπει να εξαλειφθούν σεξιστικές συμπεριφορές και να ληφθούν μέτρα για την πρόληψη, σημειώνοντας ότι η ουσία δεν είναι η τιμωρία και οι κυρώσεις, αλλά η ευαισθητοποίηση της κοινωνίας και δρομολόγηση δράσεων και προγραμμάτων.
 
Όπως πρόσθεσε στόχος της ποινικοποίησης του σεξισμού «είναι η μείωση απαράδεκτων φαινόμενων που προσβάλουν, απομονώνουν και προάγουν διακρίσεις εις βάρος των γυναικών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
 
Η κ. Δημητρίου είπε ότι θα γίνει μια προσπάθεια, προκειμένου να υπάρξει μια κοινή πρόταση νόμου και οριζόντια προσέγγιση του θέματος, καθώς τη συγκεκριμένη στιγμή υπάρχουν δυο προτάσεις νόμου ενώπιον της Επιτροπής.
 
Επίσης, σημείωσε ότι πρέπει να υπάρχουν νομοθετικές ρυθμίσεις και πρωτοβουλίες για να αντιμετωπισθεί αυτό το ζήτημα καθώς στην Κύπρο δεν είναι ξεκάθαρη η κατάσταση.
 
«Η εισήγηση», συμπλήρωσε, «είναι όπως δημιουργηθεί μια αρχή, που θα εποπτεύει τη διαδικασία και να αποφασίζει τη δρομολόγηση στρατηγικών και  δράσεων, για να μπορεί να υπάρξει ευαισθητοποίηση γι’ αυτό το ζήτημα».
 
Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου, η κα. Δημητρίου είπε ότι «σεξιστική συμπεριφορά είναι οτιδήποτε μπορεί να αναπαράγει στερεότυπα τα οποία υποκινούν βία ή διακρίσεις εις βάρος των γυναικών ή ομάδας γυναικών», προσθέτοντας, ωστόσο, ότι «δεν θα πρέπει να στεκόμαστε μόνο στους ορισμούς ή μόνο στο λεκτικό, αλλά πρέπει να δούμε την ουσία και πως σταματά όλα αυτά, που δημιουργούν τέτοιες συμπεριφορές».
 
Από την πλευρά της η  βουλευτής του ΑΚΕΛ, Σκεύη Κουκουμά, είπε ότι οι προτάσεις νόμου ετοιμάστηκαν και κατατέθηκαν λόγω των αυξημένων περιστατικών σεξισμού, σημειώνοντας ότι «ο σεξισμός αποτελεί εκδήλωση των ιστορικά άνισων σχέσεων εξουσίας, μεταξύ ανδρών και γυναικών, η οποία οδηγεί σε διακρίσεις και εμποδίζει την πλήρη κοινωνική ανέλιξη των γυναικών».
 
Πρόσθεσε ότι έχουν καταθέσει την πρόταση νόμου, προτείνοντας συγκεκριμένες ποινές, που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν περισσότερο διαπαιδαγωγικά παρά τιμωρητικά.
 
Είπε ακόμα ότι στόχος είναι η διαμόρφωση Εθνικής Αρχής κατά του σεξισμού, που θα αναλάβει και θα έχει την ευθύνη, για ετοιμασία στρατηγικών δράσεων και σχεδίων, που θα αντιμετωπίζουν το θέμα του σεξισμού, αλλά και με στόχο την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της κοινωνίας.
 
 Η κ. Κουκουμά ανέφερε ότι θα γίνει προσπάθεια να ενοποιηθούν οι δυο προτάσεις νόμου σε μια, προκειμένου να οδηγηθεί ενώπιον της Ολομέλειας του σώματος το συντομότερο δυνατό.  
 
Κληθείσα να αναφερθεί σε παραδείγματα σεξισμού, είπε ότι «υπάρχουν πολλά περιστατικά σεξισμού, που δεν μπορούμε να περιγράψουμε, όπως είναι και περιστατικά που συνέβησαν στο παρελθόν και στη Βουλή, αλλά και σε επίπεδο δημόσιας και πολιτικής ζωής».
 
 Τόνισε ότι πρέπει να αλλάξουν οι παλαιωμένες αντιλήψεις, προσθέτοντας ότι δεν είναι ένα θέμα που αφορά μόνο τις γυναίκες, αλλά γενικά όλους τους ανθρώπους.
 
Πηγή: ΚΥΠΕ 

«Είναι ντροπή» Από τον Teemu Lehtinen- Ένας μη Έλληνας Ευρωπαίος πολίτης τοποθετείται για τον σεξισμό στη χώρα μας

O Teemu Lehtinen*, είναι Φιλανδός που ζει στην Ελλάδα από το 2007. Με αφορμή το άρθρο μας Η σεξιστική βιομηχανία των ΜΜΕ τοποθετήθηκε για το θέμα στα social media με ενδιαφέρουσες ιδέες και το #portraitsgr, του ζήτησε να τις καταγράψει σε ένα άρθρο. Ο τίτλος που επέλεξε είναι χαρακτηριστικός του πώς νιώθει ένας μη Έλληνας Ευρωπαίος πολίτης που ζει στην Ελλάδα όταν έρχεται αντιμέτωπος με την τόσο καλά ενσωματωμένη κουλτούρα της πατριαρχίας στην Ελληνική κοινωνία που εμείς οι ίδιοι μπορεί καν να μη αντιλαμβανόμαστε.
Είναι ντροπή!
Όταν προσκλήθηκα να μοιραστώ τις απόψεις μου για το πως βλέπω την ισότητα και ισονομία των φύλων στην Ελλάδα αμέσως δέχτηκα την πρόσκληση. Σύντομα όμως ανακάλυψα τη δυσκολία στην απόφαση μου να μοιραστώ τις σκέψεις μου. Δεν συνηθίζω να μιλώ δημόσια παρά μόνον αν έχω κάτι θετικό να πω. Δυστυχώς δεν μπορώ να πω κάτι θετικό για την ισότητα και την ισονομία των φύλλων στην Ελλάδα.
Στο τέλος όμως είπα ας αφήσω τις ευγένειες και ας πω την αλήθειά όσο σκληρή και αν είναι αυτή, διότι κανείς χρειάζεται κάποιες φορές να είναι σκληρός και ειλικρινής όταν η πραγματικότητα στη ζωή είναι σκληρή και δεν είναι αυτή που θα έπρεπε να είναι.
Είναι σκληρό να βλέπει κανείς δύο χρόνια μετά τη παγκόσμια καμπάνια #metoo_campaign να μην έχει αποκαλυφθεί ούτε μια περίπτωση σεξουαλικής παρενόχλησης στην Ελλάδα. Για αρκετό διάστημα προσπάθησα να προκαλέσω τις αντιδράσεις γνωστών δημοσιογράφων, καλλιτεχνίδων, αθλητριών, πολιτικών αναφορικά με αυτό το θέμα. Δεν υπήρξε η παραμικρή αντίδραση. Καμία απολύτως. Ο φόβος καλά κρατεί ακόμη εντός της κοινωνίας και την εξουσιάζει.
Δεν πρόκειται όμως δυστυχώς μόνο για φόβο. Στεναχωριέμαι όταν βλέπω και παρατηρώ το πόσο βαθιά ριζωμένη είναι πατριαρχία στην Ελληνική κοινωνία όπου οι γυναίκες κάθονται χωριστά από τους άντρες στο τραπέζι.  Φαίνεται η θέση των γυναικών να είναι στη φροντίδα του νοικοκυριού. Αυτό είναι εμφανές αρκεί κανείς να δει τις στατιστικές του ΟΟΣΑ που αναφέρονται στην «απλήρωτη εργασία» (εργασίες νοικοκυριού) που κάνουν οι γυναίκες στην Ελλάδα σε αντιδιαστολή με τους άντρες.

Η Αργεντινή εφαρμόζει σχέδιο δράσης για την έμφυλη βία

Η Αργεντινή εφαρμόζει σχέδιο δράσης για την έμφυλη βία

Μέσα σε κύμα γυναικοκτονιών που πλήττει αυτήν τη χώρα εδώ και πολλά χρόνια, μεταξύ άλλων, ο Πρόεδρος της Αργεντινής Alberto Fernandez ανακοίνωσε την Παρασκευή ένα εθνικό σχέδιο δράσης κατά της έμφυλης βίας με χρονικό ορίζοντα το 2022.
«Δεν θέλουμε να βλέπουμε τις γυναίκες να υποφέρουν και να πεθαίνουν στα χέρια βίαιων ανδρών», δήλωσε ο πρόεδρος, κατά την υποβολή του σχεδίου, συνοδευόμενος από την Υπουργό Γυναικών, Φύλου και Διαφορετικότητας, Elizabeth Gomez Alcorta.
Το σχέδιο ανακοινώθηκε εν μέσω μιας σημαντικής αύξησης των γυναικοκτονιών κατά τη διάρκεια της πανδημίας, η οποία περιλαμβάνει γυναίκες, έφηβα κορίτσια και τρανς άτομα.
Από το Quinta de Olivos, ο Πρόεδρος επιβεβαίωσε ότι είναι ένα φιλόδοξο σχέδιο. Δεν γίνεται να μένουμε αδιάφοροι απέναντι στο γεγονός ότι οι γυναίκες έχουν χειρότερες συνθήκες εργασίας από τους άνδρες, δήλωσε, επισημαίνοντας τη σημασία της ισότητας ως καθημερινή πρακτική και συμπεριφορά που πρέπει να εφαρμόζεται.

Μετάφραση – προσαρμογή από αγγλικά: Pressenza Athens.

Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2020

UNFPA report :Ενάντια στη θέλησή μου - Αψηφώντας τις πρακτικές που βλάπτουν τις γυναίκες και τα κορίτσια και υπονομεύουν την ισότητα


Κάθε χρόνο, εκατομμύρια κορίτσια υπόκεινται σε πρακτικές που τους βλάπτουν σωματικά και συναισθηματικά, με την πλήρη γνώση και τη συναίνεση των οικογενειών, των φίλων και των κοινοτήτων τους, σύμφωνα με το State of World Population 2020, που κυκλοφόρησε σήμερα από την UNFPA, τη σεξουαλική και την οργανισμός αναπαραγωγικής υγείας. Τουλάχιστον 19 επιβλαβείς πρακτικές, που κυμαίνονται από το σιδέρωμα του μαστού έως τη δοκιμή παρθενίας, θεωρούνται παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σύμφωνα με την έκθεση UNFPA, η οποία επικεντρώνεται στις τρεις πιο διαδεδομένες: ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων, γάμος παιδιών και ακραίες προκαταλήψεις εναντίον των θυγατρικών υπέρ γιοι.

«Οι βλαβερές πρακτικές εναντίον κοριτσιών προκαλούν βαθύ και μόνιμο τραύμα, ληστεύοντάς τους το δικαίωμα να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητές τους», λέει η Εκτελεστική Διευθύντρια της UNFPA, Dr. Natalia Kanem.

Φέτος, περίπου 4,1 εκατομμύρια κορίτσια θα υποστούν ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων. Σήμερα, 33.000 κορίτσια κάτω των 18 ετών θα αναγκαστούν σε γάμους, συνήθως σε πολύ μεγαλύτερους σε ηλικία άνδρες. Επίσης, μια ακραία προτίμηση για τους γιους έναντι των θυγατρικών σε ορισμένες χώρες τροφοδότησε την επιλογή φύλου που προκαλεί το φύλο ή την ακραία παραμέληση που οδηγεί στο θάνατό τους ως παιδιά, με αποτέλεσμα 140 εκατομμύρια «αγνοούμενες γυναίκες».

Ορισμένες επιβλαβείς πρακτικές εξαφανίζονται σε χώρες όπου ήταν πιο διαδεδομένες. Ωστόσο, λόγω της αύξησης του πληθυσμού σε αυτές τις χώρες, ο αριθμός των κοριτσιών που υπόκεινται σε αυτές θα αυξηθεί στις επόμενες δεκαετίες, εάν δεν ληφθεί επείγουσα δράση.

Χώρες που έχουν επικυρώσει διεθνείς συνθήκες, όπως η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, έχουν καθήκον να τερματίσουν τη βλάβη, είτε επιβάλλονται στα κορίτσια από μέλη της οικογένειας, θρησκευτικές κοινότητες, παρόχους υγειονομικής περίθαλψης, εμπορικές επιχειρήσεις ή κρατικά ιδρύματα. Πολλοί απάντησαν με νόμους, αλλά οι νόμοι από μόνοι τους δεν είναι αρκετοί.

Δεκαετίες εμπειρίας και έρευνας δείχνουν ότι οι βασικές προσεγγίσεις από τη βάση προς τα πάνω είναι καλύτερες στην αλλαγή, αναφέρει η έκθεση UNFPA. «Πρέπει να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα αντιμετωπίζοντας τις βασικές αιτίες, ειδικά τους κανόνες που μερολαβούν το φύλο. Πρέπει να κάνουμε καλύτερη δουλειά υποστηρίζοντας τις προσπάθειες των κοινοτήτων για να κατανοήσουμε το φόρτο που αυτές οι πρακτικές παίρνουν τα κορίτσια και τα οφέλη που αποκομίζουν σε ολόκληρη την κοινωνία με τη διακοπή τους », λέει ο Δρ Kanem.

Οι οικονομίες και τα νομικά συστήματα που τα υποστηρίζουν πρέπει να αναδιαρθρωθούν ώστε να διασφαλίζονται ίσες ευκαιρίες σε κάθε γυναίκα, προσθέτει η έκθεση. Η αλλαγή των κανόνων για την κληρονομιά της ιδιοκτησίας, για παράδειγμα, μπορεί να εξαλείψει ένα ισχυρό κίνητρο για τις οικογένειες να ευνοήσουν τους γιους έναντι των θυγατέρων και να βοηθήσουν στην εξάλειψη του παιδικού γάμου.

Ο τερματισμός του παιδικού γάμου και του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων παγκοσμίως είναι εφικτός μέσα σε 10 χρόνια, αυξάνοντας τις προσπάθειες να κρατήσουν τα κορίτσια στο σχολείο περισσότερο και να τους διδάξουν δεξιότητες ζωής και να εμπλέξουν άνδρες και αγόρια σε κοινωνικές αλλαγές. Επενδύσεις συνολικού ύψους 3,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως έως το 2030 θα τερματίσουν αυτές τις δύο επιβλαβείς πρακτικές και θα τερματίσουν τον πόνο 84 εκατομμυρίων κοριτσιών, σύμφωνα με την έκθεση.

Ενώ έχει σημειωθεί πρόοδος στον τερματισμό ορισμένων επιβλαβών πρακτικών παγκοσμίως, η πανδημία COVID-19 απειλεί να αντιστρέψει τα κέρδη. Μια πρόσφατη ανάλυση αποκάλυψε ότι εάν οι υπηρεσίες και τα προγράμματα παραμείνουν κλειστά για έξι μήνες, άλλα 13 εκατομμύρια κορίτσια μπορεί να αναγκαστούν να παντρευτούν και 2 εκατομμύρια περισσότερα κορίτσια ενδέχεται να υποστούν ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων από τώρα έως το 2030.

«Η πανδημία καθιστά τη δουλειά μας πιο δύσκολη και πιο επείγουσα, καθώς πολλά περισσότερα κορίτσια τώρα διατρέχουν κίνδυνο», λέει ο Δρ Kanem. «Δεν θα σταματήσουμε έως ότου τα δικαιώματα, οι επιλογές και τα σώματα όλων των κοριτσιών είναι πλήρως δικά τους».

Against my will - Defying the practices that harm women and girls and undermine equality 

https://reliefweb.int/report/

Σημαντικά βήματα στην καταγραφή και αντιμετώπιση του trafficking στην Ελλάδα

Woman by the sea

Οι υφιστάμενες προκλήσεις αλλά και τα σημαντικά βήματα που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα προς την κατεύθυνση της καταγραφής των κρουσμάτων εμπορίας ανθρώπων (trafficking) και της στήριξης των θυμάτων, επισημάνθηκαν στη διάρκεια διαδικτυακού workshop που διοργάνωσε το ΚΜΟΠ – Κέντρο Κοινωνικής Έρευνας και Καινοτομίας στις 25 και 26 Ιουνίου 2020.
Μιλώντας εκ μέρους του Εθνικού Μηχανισμού Αναφοράς (Ε.Μ.Α.) για την προστασία των θυμάτων εμπορίας ανθρώπων, η Μαριάννα ΧρήστουΣύμβουλος και Εκπαιδεύτρια, αναφέρθηκε στην πρώτη οργανωμένη προσπάθεια, που έχει ξεκινήσει από το 2016, για την καταγραφή των περιστατικών trafficking σε εθνικό επίπεδο, καθώς μέχρι τότε τα σχετικά στοιχεία που συλλέγονταν ήταν ελλιπή και προέρχονταν κυρίως από οργανώσεις που εργάζονται με θύματα trafficking και από τις ελάχιστες καταγγελίες που γίνονται στην Ελληνική Αστυνομία.
Σύμφωνα με την κ. Χρήστου, κατά τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του Ε.Μ.Α. (2019) καταγράφηκαν 154 περιπτώσεις εμπορίας ανθρώπων – αριθμός σαφώς μεγαλύτερος από τον μονοψήφιο αριθμό κρουσμάτων που καταγραφόταν στο παρελθόν και ο οποίος δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα – εκ των οποίων οι 68 περιπτώσεις αναφέρθηκαν από δημόσιες υπηρεσίες και οι 86 από μη κυβερνητικές οργανώσεις. Η κ. Χρήστου διευκρίνισε πάντως ότι τα στοιχεία αυτά δεν είναι αντιπροσωπευτικά της κατάστασης και δεν αποτυπώνουν την πλήρη εικόνα, καθώς δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα η συλλογή αναφορών από όλες τις οργανώσεις που εργάζονται με θύματα trafficking.
Από τα στατιστικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν προκύπτει πως η συντριπτική πλειοψηφία των ενήλικων θυμάτων trafficking στην Ελλάδα το 2019 ήταν γυναίκες (94 έναντι 11 ανδρών), ενώ 26 κρούσματα αφορούσαν ανήλικα κορίτσια και 17 ανήλικα αγόρια. Σχεδόν ένα στα τρία θύματα (49 συνολικά) ήταν κάτω των 17 ετών, ενώ 54 θύματα ανήκαν στην ηλικιακή ομάδα 26-35. Ως βασική χώρα προέλευσης των θυμάτων trafficking φαίνεται πως είναι το Καμερούν (38) και ακολουθούν η Ελλάδα (25) και η Βουλγαρία (14). Όσον αφορά στα είδη εκμετάλλευσης, προκύπτει πως βασικός σκοπός της εμπορίας ανθρώπων είναι η σεξουαλική εκμετάλλευση (96 κρούσματα).
Από την πλευρά της, η Διευθύντρια της Οργάνωσης Α21 Ελλάδος, Μαρίνα Ντονοπούλου, επεσήμανε τις δύο βασικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα μας και οι οποίες, όπως είπε, είναι οι περιορισμένες ευκαιρίες απασχόλησης για τις γυναίκες που έχουν υπάρξει θύματα trafficking, εν μέρει λόγω των γλωσσικών δυσκολιών που αντιμετωπίζουν, καθώς και οι εξαιρετικά αργές νομικές διαδικασίες για την ποινική δίωξη των εμπόρων. Τόνισε δε τη σημασία της στενής συνεργασίας μεταξύ των φορέων της Κοινωνίας των Πολιτών και των δημόσιων υπηρεσιών, προκειμένου να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικότερα το φαινόμενο.
Το διήμερο workshop πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού έργου “Tolerant – Support Victims of Human Trafficking”, στο οποίο συμμετέχει το ΚΜΟΠ. Στόχος του ήταν η ανταλλαγή απόψεων, εμπειριών και σωστών πρακτικών μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων από τις χώρες προέλευσης και τις χώρες υποδοχής, καθώς και η αναζήτηση τρόπων περαιτέρω στήριξης και ένταξης στην αγορά εργασίας των γυναικών θυμάτων trafficking.
Το έργο Tolerant χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης (AMIF) και έχει ως στόχο να διευκολύνει την κοινωνική ενσωμάτωση γυναικών και κοριτσιών που προέρχονται από τρίτες χώρες και είναι θύματα εμπορίας για σεξουαλική εκμετάλλευση, εστιάζοντας στην ένταξή τους στην αγορά εργασίας στη χώρα προορισμού και στην Ε.Ε γενικότερα. Πιο συγκεκριμένα, το Tolerant επιδιώκει να εντάξει τις γυναίκες θύματα εμπορίας στην απασχόληση παρέχοντάς τους ολοκληρωμένες υποστηρικτές υπηρεσίες όπως πληροφορίες για την αγορά εργασίας και τις απαιτούμενες δεξιότητες, συμβουλές στη σύνταξη βιογραφικού και ενημέρωση για τις ευκαιρίες κατάρτισης, αλλά και να ενημερώσει τους εργοδότες, τους υπεύθυνους προσλήψεων και τους φορείς λήψης αποφάσεων για τη σπουδαιότητα της διευκόλυνσης της πρόσβασης στην αγορά εργασίας για τις γυναίκες θύματα εμπορίας.

Η δημογραφική κρίση στη χώρα μας: Είναι μη αναστρέψιμη;


Η 55χρονη Σοφία, μητέρα ενός παιδιού και εργαζόμενη στον χώρο της εκπαίδευσης, επέλεξε να μην αποκτήσει δεύτερο επειδή, όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «η ευθύνη ήταν πολύ μεγάλη και δεν ήθελα να στερήσω επιπλέον χρόνο από τα υπόλοιπα ενδιαφέροντά μου, αλλά και από την προσωπική μου ζωή». Η Αννα, 42 χρονών και μητέρα δύο παιδιών, θα ήθελε ένα τρίτο παιδί αλλά συνάντησε την άρνηση του συζύγου της, ο οποίος προέβαλε κυρίως οικονομικού τύπου ενστάσεις. Και η 30χρονη Ιωάννα, η οποία συζεί τα τελευταία χρόνια με τον σύντροφό της, δεν ξέρει αν και πότε θα αποκτήσει παιδί: «Έχω μια δουλειά, αλλά δεν ξέρω για πόσο. Δεν μπορώ επομένως να σκεφτώ σε αυτή τη φάση ένα παιδί, δεν θα ήθελα να μεγαλώσει μέσα στη στέρηση, αντίθετα θα ήθελα να μπορώ να του προσφέρω κάποια πράγματα που εγώ θεωρώ βασικά».
«Η κρίση είναι αποτέλεσμα μιας διπλής επιτυχίας της ανθρωπότητας»
Οι λόγοι είναι διαφορετικοί αλλά δεν είναι καινούργιοι. Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η δημογράφος και καθηγήτρια στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο Αλεξάνδρα Τραγάκη, είναι λόγοι που διατυπώνονται από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 όταν η ελληνική οικογένεια άρχισε να αναζητά μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Τα πολλά παιδιά έπαψαν να θεωρούνται οικογενειακός πλούτος για να γίνει βασική επιδίωξη, τουλάχιστον για τα νοικοκυριά της μεσαίας τάξης, μια πιο άνετη ζωή: Ένα μεγαλύτερο σπίτι με ξεχωριστό υπνοδωμάτιο για κάθε παιδί, που τώρα όμως δεν είναι τέσσερα και πέντε αλλά ένα ή δυο, ένα αυτοκίνητο, ενδεχομένως και μια εξοχική κατοικία.
«Όλα αυτά ήταν απολύτως θεμιτά. Και σήμερα είναι ουτοπικό να πιστεύει κανείς πως ο κόσμος θα αλλάξει άποψη και θα αρχίσει να αποκτά πολλά παιδιά. Είναι μια πολύ συνειδητή επιλογή και είναι μια επιλογή που σχετίζεται με την οικονομική άνεση, τον ελεύθερο χρόνο, τις επαγγελματικές μας φιλοδοξίες» λέει η Αλεξάνδρα Τραγάκη. Αν όμως σε αυτήν την καθόλα θεμιτή επιδίωξη, αυτό το κυνήγι της ευτυχίας, προστεθεί η συγκράτηση της αύξησης του παγκόσμιου πληθυσμού, αυτών των 7 δισ. ατόμων από τον οποίο ο πλανήτης υποφέρει, τότε γιατί μιλάμε για κρίση; «Με αυτό που λέμε κρίση και δημογραφικό πρόβλημα περιγράφουμε δυο πολύ μεγάλες επιτυχίες της ανθρωπότητας» απαντά η Αλεξάνδρα Τραγάκη. «Η μία μεγάλη επιτυχία ήταν ο έλεγχος της γονιμότητάς μας. Κάνουμε πλέον τα παιδιά που επιθυμούμε και μπορούμε να στηρίξουμε και να μεγαλώσουμε. Η δεύτερη μεγάλη επιτυχία της ανθρωπότητας είναι ότι μπορούμε και ζούμε περισσότερα χρόνια και πιο υγιείς σε σχέση με παλαιότερα. Πού είναι το πρόβλημα; Στις επιπτώσεις ετών στην ηλικιακή δομή».

Αυξημένος κίνδυνος για κορίτσια λόγω του κορωνοϊού

Αυξημένος κίνδυνος για κορίτσια λόγω του κορωνοϊού

Η πανδημία του κορωνοϊού ανατρέπει τις προόδους που είχαν σημειωθεί στις προσπάθειες να σταματήσουν οι γάμοι παιδιών και ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων (FGM), θέτοντας σε κίνδυνο το μέλλον εκατομμύρια κοριτσιών. «Η πανδημία κάνει πιο δύσκολη τη δουλειά μας αλλά και πιο επείγουσα καθώς πολύ περισσότερα κορίτσια κινδυνεύουν πλέον», σχολίασε η Νατάλια Κανέμ, επικεφαλής της UNFPA, της υπηρεσίας του ΟΗΕ αρμόδιας για τη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία.

Επιπλέον 13 εκατομμύρια κορίτσια ενδέχεται να παντρευτούν νωρίς και δύο εκατομμύρια ακόμη να υποβληθούν σε ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων, περισσότερα από όσα αναμενόταν καθώς η πανδημία εμποδίζει τις παγκόσμιες προσπάθειες να σταματήσουν και οι δύο πρακτικές, προειδοποίησε η UNFPA. Η αύξηση της φτώχειας που προκαλεί η Covid-19 ενδέχεται να πιέσει περισσότερους γονείς να παντρέψουν τα ανήλικα κορίτσια τους.

Η Ναταλία Κανέμ έκανε τις δηλώσεις αυτές κατά τη δημοσίευση μιας μεγάλης έρευνας της UNFPA για τη σιωπηλή και ενδημική κρίση των βλαπτικών πρακτικών, όπως οι προαναφερθείσες. Καταγράφονται τουλάχιστον 19 βλαπτικές πρακτικές στις οποίες υποβάλλονται κορίτσια και γυναίκες, όπως τελετουργίες σεξουαλικής μύησης, κατηγορίες για μαγεία, βία που σχετίζεται με την καταβολή προίκας, αναγκάζονται να τρώνε για να παχύνουν ή να υποβάλλονται σε αλλαγές στο σώμα τους, όπως η επιμήκυνση του λαιμού τους ή να μαρκάρονται.

Η επικεφαλής της UNFPA, επεσήμανε, ακόμη ότι τρεις πρακτικές είναι ιδιαίτερα διαδεδομένες παρά την παγκόσμια καταδίκη: ο γάμος ανηλίκων, ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνωση και η προτίμηση στα αρσενικά έμβρυα, που οδηγεί σε πολλές αμβλώσεις. Περισσότερες από 140 εκατομμύρια γυναίκες «λείπουν» από τον κόσμο σήμερα, κυρίως στην Κίνα και την Ινδία, λόγω της επιλογής του φύλου που κάνουν οι γονείς κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είτε επειδή παραμελούν τα κορίτσια όταν είναι βρέφη με αποτέλεσμα να πεθαίνουν.

Περίπου 33.000 κορίτσια αναγκάζονται να παντρευτούν συνήθως πολύ μεγαλύτερους τους άνδρες, αναφέρει η έκθεση, και περίπου 4,1 εκατομμύρια κινδυνεύουν να υποβληθούν σε ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων φέτος. Οι επικίνδυνες αυτές πρακτικές έχουν τις ρίζες τους στην ανισότητα μεταξύ των δύο φύλων και την επιθυμία να ελέγχονται οι ζωές και τα σώματα των γυναικών.


Η νέα καμπάνια της Gucci Beauty βάζει τέλος στα στερεότυπα


Με μία νέα καμπάνια, η Gucci Beauty δίνει το παράδειγμα και στηρίζει τη διαφορετικότητα, την ποικιλομορφία και την κοινωνική ένταξη επιλέγοντας- ανάμεσα σε πολλά πρόσωπα- ένα μοντέλο με Σύνδρομο Down.
Ειδικότερα, το πολυτελές brand προσέλαβε την Ellie Goldstein, ένα μοντέλο με Σύνδρομο Down, για τη νέα καμπάνια της Gucci Mascara L’ Obscur. Μάλιστα, αυτή η συνεργασία προέκυψε ως αποτέλεσμα ενός Instagram project, του Photo Vogue Festival, πάνω στο οποίο δουλεύει η Gucci Beauty μαζί με την Ιταλική Vogue.
Το συγκεκριμένο project ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2019 για να δημιουργήσει χώρο για διαλόγους και αλληλεπιδράσεις στον τομέα της φωτογραφίας και με την πεποίθηση ότι οι εικόνες δεν αποπνέουν μόνο αισθητική, αλλά έχουν επίσης κοινωνική έκφραση και πολιτική αναγκαιότητα.
Το αποτέλεσμα, λοιπόν, αυτού του εγχειρήματος φαίνεται τώρα στη νέα καμπάνια Gucci Beauty για τη «Mascara L’ Obscur».
«Σχεδίασα την L’ Obscur mascara για ένα αυθεντικό πρόσωπο που χρησιμοποιεί το μακιγιάζ για να διηγηθεί την ιστορία της ελευθερίας του, κατά κάποιον τρόπο», δηλώνει ο Creative Director του Οίκου Gucci, Alessandro Michele.
Με την Ellie Goldstein, το 18χρονο μοντέλο με Σύνδρομο Down που πρωταγωνιστεί στην καμπάνια, η Gucci Beauty κάνει μια σημαντική δήλωση στη βιομηχανία της ομορφιάς. Μια δήλωση, που προφανώς εκτιμούν πολλοί χρήστες του Instagram μιας και τα σχόλια είναι απολύτως θετικά.
«Θέλουμε κι άλλες τέτοιες καμπάνιες», «είναι πανέμορφο», «το λατρεύουμε» και άλλα παρόμοια σχόλια έχουν κατακλύσει τη φωτογραφία της καμπάνιας με την Ellie.
Η Goldstein έχει συνάψει σύμβαση με μια ειδική εταιρεία ταλέντων που έχει δεσμευτεί να προωθήσει άτομα που μέχρι στιγμής έχουν αποκλειστεί από τα Μέσα Ενημέρωσης. Όπως και τα υπόλοιπα μοντέλα της καμπάνιας, έτσι και η Ellie φωτογραφήθηκε για την Gucci Beauty από τον Βρετανό φωτογράφο, David PH Hyde, ενώ το μακιγιάζ επιμελήθηκε η make up artist, Bryanna Angel.


Ζώντας μια νέα πανδημία: το ψυχικό αποτύπωμα, η έμφυλη κοινωνική διάσταση και… οι άντρες


Βαγγέλης Κοσμάτος και Γιώργος Νικολαΐδης

Στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού, για τις περιόδους τουλάχιστον που η ανακάλυψη της γραφής επέτρεψε τη διάσωση ιστορικών δεδομένων, έχει καταγραφεί ένας μεγάλος αριθμός πανδημιών, που οφείλονται σε νέους ιούς και ασθένειες. Με πιο χαρακτηριστική, ίσως, αυτή της ισπανικής γρίπης, όπως έμεινε στην ιστορία και στη συλλογική μνήμη των περισσότερων συμπολιτών μας, για πολλούς και ποικίλους λόγους και αιτίες: είτε για λόγους γεωγραφικής ή χρονικής εγγύτητας, είτε εξαιτίας του μεγάλου αριθμού θυμάτων, είτε λόγω της οικονομικής καταστροφής που ακολούθησε.


Σε καθεμιά από τις παραπάνω περιπτώσεις, η αποτίμηση της έκτασης της πανδημικής κρίσης βασιζόταν σε δύο κυρίως αριθμητικά στοιχεία: στο πλήθος των ανθρώπων που μολύνθηκαν και στον αριθμό των θανάτων. Και σε ένα επιπλέον στοιχείο, που προστέθηκε σε δεύτερο χρόνο: το οικονομικό κόστος της πανδημίας. Εξάλλου, με τα δύο πρώτα στοιχεία ξεκίνησαν και οι πρόσφατες ενημερώσεις των υπευθύνων. Και αμέσως μετά, στην επόμενη φάση, όπως συνήθως λέγεται, το βάρος μετατοπίστηκε σταδιακά προς τον οικονομικό παράγοντα, προς τον οικονομικό αντίκτυπο της κρίσης. Και ακολούθησαν οι αλλεπάλληλες ανακοινώσεις για μέτρα ενίσχυσης της «ασθενούσας» οικονομίας.

Έτσι, οι πανδημικές κρίσεις έχουν καταγραφεί στο ατομικό και στο συλλογικό μας ασυνείδητο ως υγειονομικές κρίσεις με οικονομικό αντίκτυπο. Είναι όμως στ' αλήθεια μόνον αυτό;

Υγεία – Ψυχική υγεία και ανθρώπινα δικαιώματα

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά: σε μια οργανωμένη πολιτεία, η υγεία κάθε μέλους της κοινότητας γενικά και, ειδικότερα, η ψυχική του υγεία (με ό,τι αυτό συμπεριλαμβάνει: πρόληψη και προαγωγή, συμβουλευτική και ψυχολογική υποστήριξη, θεραπευτική αντιμετώπιση, φαρμακευτική κάλυψη) είναι ή πρέπει να είναι ένα θεμελιώδες δικαίωμα. Συνάμα, αποτελεί ένα κρίσιμο συστατικό στοιχείο ισονομίας και δημοκρατίας, χωρίς το οποίο τίθενται σε κίνδυνο η κοινωνική συγκρότηση και η αρμονική εξισορρόπηση του κοινωνικού σώματος. Σε ποιο βαθμό, άραγε, λαμβάνεται υπόψη το στοιχείο αυτό κάθε φορά που προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε και, στη συνέχεια, να αποτιμήσουμε κρίσεις αυτού του μεγέθους;

Ήταν αναγκαίο να ζήσουμε μιας τέτοιας κλίμακας απειλητική πανδημία για να τεθεί επί τάπητος το αυτονόητο, η υποχρέωση, δηλαδή, μιας οργανωμένης πολιτείας να αναλάβει τη φροντίδα των πολιτών της; Φαίνεται πως ναι… Ας πάμε, όμως, ένα βήμα παρακάτω…
Ο «ψυχο-κορονοϊός»: μια καθολική ψυχική πανδημία

Σε συζητήσεις και ανταλλαγές απόψεων και προβληματισμών που είχαμε όλον αυτό τον καιρό με συμπολίτες μας, εισπράξαμε μια άλλη οπτική γι' αυτό που ζούμε. Διαπιστώσαμε -με πολύ προσωπικό/βιωματικό τρόπο- ότι η πανδημία πολύ γρήγορα είχε προσβάλει καθοριστικά την ψυχική μας υγεία και λειτουργικότητα. Και μάλιστα, όχι ενός μέρους του γενικού πληθυσμού -όπως θα κάνει ο κορονοϊός- αλλά του συνόλου των ανθρώπων, με ηπιότερο ή εντονότερο τρόπο. Με άλλα λόγια, φαίνεται ότι πολλοί/ές από εμάς θα «κολλήσουμε» τον ιό σε βιοσωματικό επίπεδο, κάποιοι/ες θα εμφανίσουμε τα σχετικά συμπτώματα, κι ένα μικρό ποσοστό θα χάσει τη μάχη της ζωής. Όμως, σε ψυχολογικό επίπεδο, η πανδημία έχει ήδη επηρεάσει το σύνολο του πληθυσμού. Βασικές ψυχολογικές λειτουργίες, που στηρίζονται στην ομαλή ροή εκπλήρωσης θεμελιωδών ψυχολογικών αναγκών, εμφάνισαν από πολύ νωρίς σοβαρές δυσλειτουργίες.

Ας αναστοχαστούμε κάποιες, ενδεικτικές, ανάγκες (πανανθρώπινες, όπως τις περιγράφει ο Μάρσαλ Ρόζενμπεργκ και τις έχει επισημάνει ο Άμπραχαμ Μάσλοου στην περίφημη πυραμίδα των αναγκών) που έχουν ήδη ανασταλεί ή παρεμποδιστεί: συναισθηματική ασφάλεια, ελευθερία-αυτονομία, κοινωνικότητα, σωματική επαφή, εγγύτητα-άγγιγμα, επικοινωνία, σταθερότητα, γέλιο και διασκέδαση, σεξουαλική έκφραση, προστασία από απειλή ζωής ή υγείας, ακόμη και αυτή η θεμελιώδης ανάγκη απόδοσης τιμής στους νεκρούς.

Ίσως, τώρα, πλέον να είναι πιο σαφές και εξηγήσιμο γιατί η ψυχική υγεία -ένας κλάδος της γενικής υγείας- εμφάνισε ξαφνικά τόσο έντονο ενδιαφέρον και πήρε τέτοια έκταση η κινητοποίηση για την εξασφάλιση παροχής υπηρεσιών ψυχολογικής υποστήριξης των πολιτών. Ήταν αναγκαίο να ζήσουμε μιας τέτοιας κλίμακας απειλητική πανδημία για να το συνειδητοποιήσουμε και αυτό;

Ο «έμφυλος κορονοϊός»: μια καθολική κοινωνική πανδημία

Αρθρο της Στέλλας Κάσδαγλη στην «Κ»: «Καλή μαμά και νοικοκυρά», αλλά όχι CEO

ceos

Στη σύμβασή μας με την εταιρεία, η CEO υπέγραψε κάτω από τον τίτλο «ο Διευθύνων Σύμβουλος». «Δεν το έχουμε διορθώσει στα έγγραφα, γιατί με τον επόμενο θα πρέπει να αλλάξει ξανά» είπε χωρίς να σηκώσει το κεφάλι. Είναι μία από τις ελάχιστες Ελληνίδες CEOs και, σύμφωνα με τις έρευνες, θα έχει, όπως οι περισσότερες, πιο σύντομη θητεία, σε μικρότερη επιχείρηση και με χαμηλότερο μισθό συγκριτικά με τους άνδρες ομολόγους της.
Το ποσοστό γυναικών CEOs που δίνει το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των Φύλων για το α΄ εξάμηνο του 2020 στην Ελλάδα είναι 4,5%, δηλαδή 3,2 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερο από το εκείνο του α΄ εξαμήνου του 2019 (8,7%), 4,5 μονάδες υψηλότερο από του 2016 (0%) και 3,7 μονάδες χαμηλότερο από τον μέσον όρο της Ε.Ε. των 27 (8,2%).
Εδώ παρατηρούμε ένα βασικό χαρακτηριστικό των επιδόσεων της χώρας, σε αρκετούς τομείς που σχετίζονται με την ισότητα στη δημόσια ζωή: οι επιδόσεις αυτές δεν εμφανίζουν αξιόπιστες ανοδικές τάσεις (ούτε καν σταθερότητα) και δεν δείχνουν να επηρεάζονται από κάποιο πλαίσιο συντονισμένων δράσεων ή πολιτικών.
Διαμορφώνονται από πολλαπλούς χαλαρά συνδεδεμένους παράγοντες –το μέγεθος του πληθυσμού, τις κοινωνικοοικονομικές κρίσεις, τον μεταβαλλόμενο ρόλο της τεχνολογίας στην αγορά εργασίας, τη σταδιακή αλλαγή σε κοινωνικά στερεότυπα και τη σύνθεση των επιχειρήσεων– γεγονός που κάνει ακόμα σημαντικότερο το να εντοπίσουμε τους παράγοντες αυτούς και να προσπαθήσουμε να τους επηρεάσουμε συστηματικά.
Εκτός από τους κοινωνικούς, υπάρχουν και σημαντικοί οικονομικοί λόγοι να το κάνουμε. Εχουμε αρκετά στοιχεία πλέον που αποδεικνύουν ότι η ποικιλομορφία (έμφυλη και άλλη) στη διοίκηση και το δυναμικό των επιχειρήσεων έχει θετικό αντίκτυπο στην απόδοσή τους και ότι τα οφέλη επεκτείνονται πέρα από αυτές (η Παγκόσμια Τράπεζα εκτιμά ότι το κόστος, σε ανθρώπινο κεφάλαιο, των έμφυλων ανισοτήτων για 141 χώρες του κόσμου ανέρχεται, συνολικά, σε 160,2 τρισ. δολάρια).
Μας λείπει όμως η κατανόηση του ότι η ποικιλομορφία της κορυφής εξαρτάται από την ποικιλομορφία της δεξαμενής – από το πού επιλέγουμε αυτό το ανθρώπινο κεφάλαιο. Σύμφωνα με την άποψη της ουδετερότητας απέναντι στο φύλο, που υποστηρίζει ότι ο δρόμος είναι ανοιχτός και είναι στο χέρι του καλύτερου ή της καλύτερης να φτάσει στην κορυφή, η δεξαμενή είναι a priori ανοιχτή, με 51% γυναίκες και 49% άνδρες στο εσωτερικό της. Η θεωρία όμως αυτή αγνοεί το ότι τα άτομα που έχουν τις ικανότητες για να φτάσουν στην κορυφή δεν έχουν απαραίτητα τις ευκαιρίες για να φτάσουν στον δρόμο – και να μπουν στη δεξαμενή.
Σε επίπεδο ανώτερων στελεχών, για παράδειγμα, τα ποσοστά για τις γυναίκες είναι ήδη χαμηλά: 16,5% για την Ελλάδα έναντι του 18,8% για την Ε.Ε. των 27. Ακόμα και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, στο σημείο όπου οι Ελληνίδες δείχνουν να έχουν το προβάδισμα (το 2015 τα κορίτσια αποτελούσαν το 58,5% του φοιτητικού πληθυσμού στα ελληνικά πανεπιστήμια), μόνο 1 στα 6 άτομα που ειδικεύονται στον τομέα των περιζήτητων Τεχνολογιών Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών και μόνο 1 στα 3 άτομα με πτυχίο Επιστήμης-Τεχνολογίας-Μηχανικής-Μαθηματικών είναι γυναίκες.
Η απόκλιση αυτή σε συνδυασμό με τα ούτως ή άλλως χαμηλά ποσοστά απασχόλησης των Ελληνίδων είναι ένας μόνο από τους παράγοντες που περιορίζουν την ποικιλομορφία της δεξαμενής. Η έρευνα «Breaking the Glass Ceiling» που διενεργήθηκε με πρωτοβουλία της Vodafone και με τη συμβολή του Alba Graduate Business School και του Women On Top, αναλύει αρκετούς ακόμα: την ανισοκατανομή του χρόνου που αφιερώνουν άνδρες και γυναίκες στις ευθύνες φροντίδας, τις ασυνείδητες προκαταλήψεις στο εσωτερικό των επιχειρήσεων, την έλλειψη γυναικείων προτύπων στη δημόσια ζωή και την εικόνα που διαμορφώνουν οι γυναίκες για τον ρόλο τους, μέσα από τα στερεότυπα μιας κοινωνίας που πριμοδοτεί τη «μετρημένη κοπέλα», την «καλή μαμά» και τη «σωστή νοικοκυρά» έναντι της αποτελεσματικής επαγγελματία.
Ετσι ο καλύτερος ή η καλύτερη που «κερδίζει» προέρχεται από ένα ποσοστό πολύ μικρότερο από 100% του δυναμικού της ελληνικής κοινωνίας. Κι εμείς εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι το κόστος του να ανοίξουμε τον δρόμο για τη δεξαμενή είναι μεγαλύτερο από το κόστος του να αλληλοκαθησυχαζόμαστε ότι απλώς οι υπόλοιπες γυναίκες δεν ήθελαν να φτάσουν στην κορυφή.
* Η Στέλλα Κάσδαγλη είναι συνιδρύτρια του Οργανισμού Women on Top και συγγραφέας.