Καμιά χώρα στον κόσμο δεν έχει επιτύχει πλήρης νομική ισότητα για τις γυναίκες και τα κορίτσια

 

Με αφορμή τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (8 Μαρτίου 2026), ο οργανισμός UN Women εξέδωσε μια παγκόσμια προειδοποίηση: Τα συστήματα δικαιοσύνης που προορίζονται για την προάσπιση των δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου αποτυγχάνουν να προστατέψουν τις γυναίκες και τα κορίτσια σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι γυναίκες παγκοσμίως διαθέτουν μόλις το 64% των νομικών δικαιωμάτων των ανδρών, γεγονός που τις εκθέτει σε διακρίσεις, βία και αποκλεισμό σε κάθε στάδιο της ζωής τους.

Πρόκειται για ένα από τα πορίσματα της νέας έκθεσης του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, με τίτλο ​​«Διασφάλιση και ενίσχυση της πρόσβασης στη δικαιοσύνη για όλες τις γυναίκες και τα κορίτσια». ​​Η ίδια έκθεση αποκαλύπτει ότι σε περισσότερες από τις μισές χώρες του κόσμου – 54% – ο βιασμός εξακολουθεί να μην ορίζεται με βάση τη συναίνεση, πράγμα που σημαίνει ότι μια γυναίκα μπορεί να βιαστεί και ο νόμος να μην αναγνωρίζει την πράξη αυτή ως έγκλημα. ​​Σε σχεδόν 3 στις 4 χώρες, ένα κορίτσι μπορεί ακόμη να εξαναγκαστεί σε γάμο, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία. ​​Και στο 44% των χωρών, ο νόμος δεν επιβάλλει ίση αμοιβή για εργασία ίσης αξίας, πράγμα που σημαίνει ότι οι γυναίκες μπορούν ακόμη νόμιμα να αμείβονται λιγότερο για την ίδια εργασία.

Καθώς εντείνεται η αντίδραση κατά των μακροχρόνιων δεσμεύσεων για την ισότητα των φύλων, οι παραβιάσεις των δικαιωμάτων των γυναικών και των κοριτσιών επιταχύνονται, τροφοδοτούμενες από μια παγκόσμια κουλτούρα ατιμωρησίας, που εκτείνεται από τα δικαστήρια έως τους διαδικτυακούς χώρους. Οι νόμοι αναδιατυπώνονται για να περιορίσουν τις ελευθερίες των γυναικών και των κοριτσιών, να φιμώσουν τις φωνές τους και να επιτρέψουν την κακοποίηση χωρίς συνέπειες. ​Καθώς η τεχνολογία ξεπερνά τις ρυθμιστικές διατάξεις, οι γυναίκες και τα κορίτσια αντιμετωπίζουν αυξανόμενη ψηφιακή βία σε ένα κλίμα ατιμωρησίας, όπου οι δράστες σπάνια λογοδοτούν. ​Στις συγκρούσεις, ο βιασμός εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ως όπλο πολέμου, με τις αναφερθείσες περιπτώσεις σεξουαλικής βίας να αυξάνονται κατά 87% σε μόλις δύο χρόνια.

Η έκθεση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ δείχνει επίσης ότι η πρόοδος είναι δυνατή: το 87% των χωρών έχουν θεσπίσει νομοθεσία για την ενδοοικογενειακή βία και περισσότερες από 40 χώρες έχουν ενισχύσει τη συνταγματική προστασία των γυναικών και των κοριτσιών την τελευταία δεκαετία. ​​Ωστόσο, οι νόμοι από μόνοι τους δεν αρκούν. Οι κοινωνικές νόρμες που εισάγουν διακρίσεις – το στίγμα, η επίρριψη ευθυνών στα θύματα, ο φόβος και η πίεση της κοινότητας – εξακολουθούν να φιμώνουν τις επιζώσες και να παρεμποδίζουν τη δικαιοσύνη, επιτρέποντας ακόμη και στις πιο ακραίες μορφές βίας, συμπεριλαμβανομένης της γυναικοκτονίας, να παραμένουν ατιμώρητες. ​​Η πρόσβαση των γυναικών στη δικαιοσύνη εμποδίζεται επίσης από καθημερινές πραγματικότητες, όπως το κόστος, ο χρόνος, η γλώσσα και η βαθιά έλλειψη εμπιστοσύνης στους ίδιους τους θεσμούς που προορίζονται να τις προστατεύσουν.

Πηγή: unwomen.org

https://socialpolicy.gr/