Το Airbus A320 βγαίνει αργά από το υπόστεγο συντήρησης της AEGEAN στο αεροδρόμιο της Αθήνας και οδηγείται προς τον χώρο στάθμευσης. Σε λίγη ώρα, το πλήρωμα θα επιβιβαστεί, θα υποδεχτεί τους επιβάτες και θα ξεκινήσουν την πτήση τους. Καθώς το αεροπλάνο απομακρύνεται, όλοι όσοι εργάστηκαν σε αυτό νιώθουν το ίδιο αίσθημα ικανοποίησης. Ανάμεσά τους, οι γυναίκες μηχανικοί του τμήματος συντήρησης γνωρίζουν με κλειστά μάτια κάθε του λειτουργία.
Το A320 έχει πάνω από 2.000 διακριτά εξαρτήματα και οι μηχανικοί του τα γνωρίζουν όλα. Άλλες έξι συνάδελφοί τους, σε άλλα τμήματα της Τεχνικής Διεύθυνσης, φροντίζουν για την απρόσκοπτη λειτουργία των αεροσκαφών και την ομαλή διεξαγωγή των πτήσεων. Όλες τους νιώθουν ότι συμμετέχουν σε κάτι σημαντικό, σε κάτι που αλλάζει τις ζωές των ανθρώπων που ταξιδεύουν για δουλειές, σπουδές, διακοπές ή για την οικογένεια. Δεν έχουν απέναντί τους μόνο μηχανήματα, οθόνες, γαλλικά κλειδιά και αλγόριθμους, έχουν και ανθρώπους, τους επιβάτες τους.
Όλες οι κυρίες με τις οποίες μιλήσαμε δηλώνουν ότι πάντοτε στο μυαλό τους έχουν την εμπιστοσύνη με την οποία τις περιβάλλει ο επιβάτης. Και αυτή την εμπιστοσύνη την τιμούν και την κερδίζουν καθημερινά, η καθεμία από το πόστο της, είτε ρυθμίζει το σύστημα πλοήγησης στο πιλοτήριο, είτε επιδιορθώνει μεταλλικά μέρη στο εργαστήριο, είτε υπολογίζει μαθηματικά μοντέλα χρήσης και συντήρησης. Το ότι είναι λίγες τις καθιστά πολύτιμες. Το ότι κάνουν μια δύσκολη και πολύπλοκη εργασία τις κάνει ακόμα πολυτιμότερες.
Στην AEGEAN, από την πρώτη μέρα γυναίκες αναλάμβαναν θέσεις ευθύνης. Δεν ετέθη ποτέ ως στόχος, ως ζητούμενο. Απλώς επιλέγαμε πάντα τον κατάλληλο άνθρωπο για τη θέση. Μέρα και νύχτα στο υπόστεγο Όταν το 2013 η κ. Αλεξία Ιωάννου ξεκίνησε, ως τελειόφοιτος του τμήματος Μηχανικών Αεροσκαφών του ΤΕΙ Χαλκίδας, την πρακτική της στην AEGEAN, δεν γνώριζε ότι στην πρώτη γραμμή των μηχανικών δεν υπήρχε τότε καμία γυναίκα. «Ούτε το πρόσεξα ούτε με ένοιαξε», μας λέει σήμερα, «επειδή από την πρώτη στιγμή ενθουσιάστηκα και αγαπούσα πολύ την αεροπορία και τα αεροπλάνα».
Από την αρχή αντιμετώπισε τις επιφυλάξεις της οικογένειάς της. «Ο πατέρας μου, προερχόμενος κι εκείνος από τον χώρο της αεροπορίας, είχε χρειαστεί να εργαστεί για μεγάλα διαστήματα στο εξωτερικό και ανησυχούσε ότι, αν ακολουθούσα παρόμοια καριέρα, αυτό θα είχε επίπτωση στη ζωή μου και στην οικογένειά μου. Όταν είδε, όμως, ότι αυτή η ασχολία με έκανε να νιώθω χαρούμενη και ολοκληρωμένη, με στήριξε ολόψυχα». Την ίδια εποχή, ήρθε για πρακτική και η κ. Αγγελική Ταχλιαμπούρη, από το ίδιο τμήμα των ΤΕΙ Χαλκίδας. «Η αλήθεια είναι ότι συνάντησα ένα κλίμα ευγενικής αμηχανίας, αφού οι συνάδελφοι δεν είχαν εργαστεί ξανά με γυναίκες. Δεν ήταν αυτονόητο ότι ξέραμε τη δουλειά, έπρεπε να το αποδείξουμε, όπως κάθε μηχανικός που έκανε την πρακτική του, άλλωστε».
Η κ. Αρετή Δραγώνα (δεξιά) και η κ. Στέλλα-Δέσποινα Λαρεντζάκη εκτελούν
εργασίες συντήρησης στον κινητήρα ενός Airbus Α321.
Φωτο: Επαμεινώνδας Κουτσούκης
Ο κ. Γιάννης Αλούκος, αναπληρωτής Τεχνικός Διευθυντής της εταιρείας, ήταν από εκείνους που βοήθησαν στην ενσωμάτωση των γυναικών στο τμήμα. «Επειδή, όπως στις περισσότερες χώρες, έτσι και στην Ελλάδα όντως πρόκειται για ανδροκρατούμενο επάγγελμα, οι γυναίκες μηχανικοί έχουν μία ακόμη πρόκληση –εκτός από την ίδια τη δουλειά– να αντιμετωπίσουν. Γι' αυτό και μάλλον είναι πιο αποφασισμένες να αποδείξουν ότι κάνουν εξίσου καλά τη δουλειά τους με τους άντρες συναδέλφους τους που είναι χρόνια στον κλάδο. Όταν αρχίσαμε να δεχόμαστε φοιτητές για την πρακτική τους, με την προοπτική κάποιοι από αυτούς να προσληφθούν, διαπιστώσαμε ότι η επίδοση των γυναικών ήταν υψηλή. Δεν χρειάστηκε να επιβάλουμε με κάποιον τρόπο την παρουσία τους ούτε είχαμε τέτοιο σκοπό.
Οι ίδιες, με την απόδοση, τις επιδόσεις και τις ικανότητές τους, ενσωματώθηκαν ως ισότιμα μέλη της ομάδας και η ένταξή τους ήταν ομαλή από την πρώτη μέρα». Η κ. Μαρία Χατζηχριστοφή άρχισε να εργάζεται στην AEGEAN ως αεροσυνοδός το 2011, αλλά η αγάπη της για την αεροπορία και η φυσική της κλίση την έκαναν να στραφεί στο επάγγελμα του μηχανικού. «Οι δικοί μου ξαφνιάστηκαν. Κάποιοι άλλοι νόμιζαν ότι σκοπός μου είναι να καταλήξω σε κάποιο γραφείο. Αλλά εγώ το είχα αποφασίσει».
Ο Διευθύνων Σύμβουλος της AEGEAN, κ. Δημήτρης Γερογιάννης, θυμάται χαρακτηριστικά την περίπτωσή της: «Μου είπε ο Τεχνικός Διευθυντής μας ότι μια κυρία από το πλήρωμα καμπίνας θέλει να γίνει μηχανικός. "Μετά χαράς", απάντησα, "αρκεί να βεβαιωθούμε ότι ξέρει τι ακριβώς σημαίνει αυτή η δουλειά". Την κάλεσα στο γραφείο μου και διαπίστωσα ότι γνωρίζει πολύ καλά και είναι αποφασισμένη».
Η κ. Χατζηχριστοφή ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή της, πέρασε με εξαιρετικό βαθμό τις εξετάσεις, έγινε μηχανικός και σήμερα εργάζεται στη συντήρηση επιπέδου γραμμής πτήσεων με δικαίωμα υπογραφής. «Είναι κοπιαστική εργασία», μας λέει. «Σηκώνουμε βάρη, χειριζόμαστε εργαλεία, κρεμόμαστε από ιμάντες, εργαζόμαστε στο ύπαιθρο. Αλλά δεν θα το άλλαζα με τίποτα. Είναι αυτό που ονειρεύτηκα και αυτό κάνω».
Και η κ. Ταχλιαμπούρη συμπληρώνει: «Όπως και όλοι οι συνάδελφοί μας, εργαζόμαστε μέρα και νύχτα, στην πίστα, με ήλιο, με κρύο, με βροχή. Δεν είναι η δουλειά μας αποκλειστικά στο υπόστεγο ούτε αποκλειστικά στην Αθήνα. Κάνουμε επιδιορθώσεις βλαβών σε νησιά, ακόμα και εκτάκτως στο εξωτερικό, αν η βλάβη συμβεί εκτός έδρας». Η κ. Χατζηχριστοφή θυμάται χαρακτηριστικά: «Ένα μεσημέρι ήρθαμε για τη βάρδια και μας ενημέρωσαν ότι ένα αεροσκάφος μας βρισκόταν με βλάβη στις Βρυξέλλες. Μαζέψαμε τα εργαλεία και τα ανταλλακτικά, πήγαμε, το επιδιορθώσαμε επιτόπου και επιστρέψαμε το βράδυ». Το διηγείται και τα μάτια της λάμπουν. «Χαίρομαι την κάθε μέρα», λέει.
Οι μηχανικοί αεροσκαφών στο line και στο base maintenance, με φόντο ένα Airbus A321.
Από αριστερά, οι κυρίες Μαρία Χατζηχριστοφή, Αρετή Δραγώνα,
Κάτια Γεωργιάδου, Αγγελική Ταχλιαμπούρη, Σοφία Παυλίδου και
Στέλλα-Δέσποινα Λαρεντζάκη. Φωτο: Επαμεινώνδας Κουτσούκης
Η κ. Κάτια Γεωργιάδου σε έλεγχο των πτερυγίων του κινητήρα.
Φωτο: Επαμεινώνδας Κουτσούκης
Διαβάστε το άρθρο εδώ
Πηγή: www.lifo.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου