... 1 στις 3 γυναίκες κάποια στιγμή στη ζωή της θα αντιμετωπίσει σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική βία από τον σύντροφό της-1 στις 5 γυναίκες θα πέσει θύμα βιασμού ή απόπειρας βιασμού-Δεν είσαι η Μόνη...Δεν είσαι Μόνη....-24ωρη Γραμμή SOS 15900- Συμβουλευτικό Κέντρο Υποστήριξης Γυναικών Θυμάτων Βίας Δήμου Θηβαίων

Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

Για να σταματήσεις τη κακοποίηση, σταμάτα να μεγαλώνεις κακοποιητικούς ενήλικες



Είναι καιρός, να ασχοληθούμε σοβαρά με το θέμα της κακοποίησης. Εδώ και πολύ καιρό, αγγίζουμε επιφανειακά το θέμα, αλλά στα παιδιά μας αξίζει κάτι καλύτερο.
Το θέμα του σεξ ανοίγει μεγάλες συζητήσεις και μας ανησυχεί.
Για πολλούς γονείς, το θέμα του σεξ είναι «απαγορευμένη περιοχή» ή, για να το πούμε αλλιώς, απαιτεί ειδική διαχείριση. Η συζήτηση με τα παιδιά μας για το σεξ, μας γεμίζει φόβο, γιατί δεν θέλουμε να σκεφτούμε, ότι τα παιδιά μας είναι σεξουαλικά ενεργά. Συχνά, όταν το παίρνουμε απόφαση και κάνουμε το μεγάλο βήμα, λέμε λίγα και καλά, εστιάζοντας μόνο στα βασικά και με συντομία, όπως είναι το ασφαλές σεξ ή η αποχή.
Τα παιδιά μας, όχι μόνο χρειάζονται καθοδήγηση, αλλά και την επιθυμούν.
Οι έφηβοι και οι νέοι στην ηλικία των 20 δεν κάνουν περισσότερο σεξ από τις προηγούμενες γενιές (τα στοιχεία δείχνουν, ότι, στην πραγματικότητα, οι έφηβοι σήμερα κάνουν λιγότερο σεξ από την γενιά των γονιών τους), έχουν, όμως, μια πιο απλή προσέγγιση στο θέμα αυτό.

Όταν συνδυάζεις τη σιωπή γύρω από τη σεξουαλικότητα με την ανταμοιβή για τις ικανότητες του παιδιού σου και με την εύκολη πρόσβαση στην πορνογραφία, που προορίζεται μόνο για ενήλικες – μόλις δημιούργησες το τέλειο περιβάλλον, για να αναπτυχθεί ένας εν δυνάμει κακοποιητικός χαρακτήρας.

Όλοι γνωρίζουμε, ότι το να αναγκάσεις μια γυναίκα να κάνει σεξ παρά τη θέλησή της, είναι λάθος.
Οι περισσότεροι πιστεύουν, ότι η κακοποίηση-σεξουαλική και μή- είναι πρόβλημα μακρινών, υποανάπτυκτων χωρών. Ότι δεν μας αφορά. Ότι είναι πρόβλημα κάποιου άλλου.
Δυστυχώς, όμως, δεν είναι έτσι.

Κάνε αυτό, που ξέρεις καλά να κάνεις – μάθε στην κόρη σου κάποιους βασικούς κανόνες, για να μην πέσει θύμα κακοποίησης:

  • Ο κακοποιός δεν ανήκει απαραίτητα στο κλασικό προφίλ, το οποίο διδάξαμε τα παιδιά μας να αποφεύγουν.

  • Ο κακοποιός είναι πιο πιθανό, να είναι κάποιος που γνωρίζουμε (ακόμα και ο ίδιος μας ο φίλος), παρά ένας ξένος σε ένα σκοτεινό δρομάκι.

  • Η κακοποίηση γίνεται συχνά σε χώρους, που θεωρούμε ασφαλείς: διαμερίσματα, σπίτια, αυτοκίνητα φίλων.

  • Πολύ συχνά, οι κακοποιοί είναι άνθρωποι, που μας εμπνέουν εμπιστοσύνη. Μοιάζουν να είναι διασκεδαστικοί, είναι εμφανίσιμοι. Μοιάζουν με τον γιο σου ή το δικό μου!

Κι όμως, τίποτα δεν αλλάζει…
Αυτό συμβαίνει, επειδή συνεχίζουμε να κοιτάμε προς λάθος κατεύθυνση.
Οι παρέες, η ραπ μουσική και τα βιντεοπαιχνίδια δεν κάνουν κάποιον κακοποιό. Ούτε η φτώχεια ή τα «διαλυμένα» σπίτια.
Ανεξάρτητα από το πώς μία γυναίκα ντύνεται ή συμπεριφέρεται και ανεξάρτητα από το πόσους συντρόφους είχε, ποτέ δεν προκαλεί την κακοποίηση.
Δεν είναι ευθύνη της γυναίκας να μην κακοποιηθεί.
Πρέπει να σταματήσουμε να ρίχνουμε το φταίξιμο στους εύκολους στόχους και, αντ’ αυτού, να «ξυπνήσουμε» και να καταλάβουμε, όσο είναι καιρός, ότι ο «εμβολιασμός» των αγοριών κατά της κακοποίησης ΠΡΕΠΕΙ να ξεκινήσει από πολύ νεαρή ηλικία.

Πρέπει να θυμόμαστε, ότι, το να μεγαλώνει κανείς αγόρι, με τη σιγουριά, ότι δεν θα γίνει κακοποιητικός ενήλικας, δεν αρκεί. Χρειάζονται χρόνια προσεκτικής γονικής μέριμνας, για να «πιάσουν τόπο» τα μαθήματα αυτά και να τεθούν οι σωστές βάσεις. Δεν μπορεί, απλά, να φύγει από το σπίτι στα 18 του, λέγοντάς του στην πόρτα «Να θυμάσαι, το όχι, σημαίνει ΟΧΙ» και να κοιμόμαστε ήσυχοι, ότι κάναμε σωστά τη δουλειά μας.

Τα πολλά προνόμια μπορεί να δημιουργήσουν κακοποιητικούς ενήλικες.
Η υπεροψία δεν προέρχεται από τον πλούτο. Δημιουργείται, όταν κάποιος πιστεύει, ότι είναι το κέντρο του κόσμου και οι ανάγκες του ξεπερνούν τις ανάγκες των άλλων, ότι, δηλαδή, πρέπει να κάνουν αυτό, που θέλουν, όταν το θέλουν.
Η υπεροψία δημιουργείται, όταν τα παιδιά, συνεχώς, απολαμβάνουν αγαθά. Όταν τους λένε «Όχι» μπορούν επί ώρες να κλαίνε, να διαμαρτύρονται, να γκρινιάζουν, να απειλούν και να διαπραγματεύονται μέχρι να πετύχουν αυτό, που θέλουν.
Η υπεροψία γεννιέται, όταν ο εκφοβισμός και η κακή συμπεριφορά είναι ανεκτά για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Μια μητέρα, που αφήνει το γιο της να τη χειραγωγεί, να της φέρεται με ασέβεια και να της αντιμιλά, είναι σαν να του λέει ευθέως, ότι δεν πειράζει να φέρεται έτσι στις γυναίκες! Γονείς, που βαριούνται πια να διεκδικούν το σεβασμό των γιών τους, τους διδάσκουν, ότι το να κουράσεις κάποιον, είναι ο καλύτερος τρόπος, για να πάρεις αυτό, που θες.

Γονείς, δάσκαλοι και προπονητές, που δικαιολογούν συνεχώς τα αγόρια, συμβάλλουν στην αύξηση των ποσοστών κακοποίησης.
Πόσες φορές, σαν γονείς, δεν τα παρατάμε, γιατί βαριόμαστε να τσακωνόμαστε με τους γιους μας και δεν βγάζει πουθενά; Πόσες φορές τους αφήσαμε να μας ταπεινώσουν ή αγνοήσαμε τα αιτήματά τους; Πόσες φορές ερμηνεύουμε τη βία ή την παράλογη συμπεριφορά ως «κλασική, εφηβική συμπεριφορά»;
Πόσες φορές τους δικαιολογήσαμε;
«Είναι αναστατωμένος με τους βαθμούς του»
«Είναι αγχωμένος»
«Είναι κουρασμένος»
Όλα αυτά είναι δικαιολογίες.
«Είναι τόσο απασχολημένος»
«Δεν του αρέσει να χάνει»
«Δεν πέρασε καλά με τον πατέρα του»
«Πιέζεται πολύ»
«Είναι καλό αγόρι»
«Μελετά σκληρά, για να πάρει καλούς βαθμούς»
Παντού δικαιολογίες.
Η κλασική, παντοτινή δικαιολογία «Έλα μωρέ άντρας είναι!» πρέπει να σταματήσει. Η άποψη, ότι η κακή συμπεριφορά είναι εντάξει και θα πρέπει να δικαιολογηθεί λόγω του ότι το παιδί γεννήθηκε αγόρι, είναι απλά απαράδεκτο.
Αυτή η λογική δίνει στα αγόρια το πράσινο φως, να κάνουν ό, τι θέλουν, όποτε θέλουν και σε όποιον θέλουν.
Και τα παιδιά μας πληρώνουν το τίμημα.
Δεν μπορούμε να μάθουμε στα παιδιά μας το σεβασμό, λέγοντάς τους απλά «Όχι σημαίνει ΟΧΙ».
Μπορούμε να διδάξουμε στα παιδιά μας το σεβασμό, συζητώντας συνεχώς μαζί τους και διαμορφώνοντας μια συμπεριφορά γεμάτη ευγένεια, χωρίς εμείς οι ίδιοι να γινόμαστε οδηγοί ή να είμαστε μονίμως πάνω απ΄το κεφάλι τους.
Αντίθετα, ανεξάρτητα από το πόσο δυναμικές είναι οι κόρες μας, εξακολουθούν να τα χάνουν, όταν η συζήτηση πάει στο σεξ. Δεν έχει σημασία, πόσο έξυπνες και ομιλητικές είναι στο σχολείο ή στη δουλειά τους. Ως γενιά, τα κορίτσια εξακολουθούν να αγχώνονται για την ευχαρίστηση των ανδρών. Πρέπει να μιλάμε ανοιχτά με τις κόρες μας και να ξέρουν, πως έχουν κάθε δικαίωμα να υποστηρίζουν τον εαυτό τους παντού.
Ήρθε η ώρα να βγάλεις την κακοποίηση στη φόρα και να μην την αφήσεις ποτέ ξανά να κρυφτεί.
Μίλησε ανοιχτά για το σεξ με τα παιδιά σου και δείξτε τους, με παραδείγματα, ότι ο σεβασμός ξεκινά από το σπίτι.
Πρέπει να εφοδιάσεις το γιο και την κόρη σου με σεβασμό, πρώτα προς εαυτό τους, και μετά προς τους άλλους.

Δεν υπάρχουν σχόλια: